فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٣٧٦

الخُوذَان

مشترى و مريخ و زهره و عطارد مىباشد .

الخَنْسَاء

الخَنْسَاء - ( ح ) : ماده گاو وحشى .

الخِنْشَار

الخِنْشَار - ( ن ) : گياهى است از تيره‌ى پوشيده شكوفه‌ها كه معمولا در سرزمينهاى نمناك كه خاك آن كمى مرطوب باشد روئيد مىشود .

الخِنْصَر

الخِنْصَر - ج خَنَاصِر [ خنصر ] : انگشت كوچك .

الخِنْصِر

الخِنْصِر - ج خَنَاصِر : مترادف ( الخِنصَر ) است .

خَنَعَ

خَنَعَ - - خُنُوعاً له و اليه : به او فروتنى كرد ، - الى اللَّه : بدرگاه خداوند متوسل شد ، - الى الأَمْرِ السَّيِّئ : به كار بد گرايش كرد .

الخَنَع

الخَنَع - خوارى و زبونى .

خَنِفَ

خَنِفَ - - خَنَفاً صدرُهُ أو ظهرُهُ : يكى از دو طرف سينه يا كمر او با ديگرى از نظر شكل متغاير بود .

الخُنْفُس

الخُنْفُس - ج خَنَافِس [ خنفس ] ( ح ) : سوسك سياه كه بدبوى نيز مىباشد .

الخُنْفَس

الخُنْفَس - ج خَنَافِس ( ح ) : مترادف ( الخُنْفُس ) است .

الخِنْفِس

الخِنْفِس - ج خَنَافِس ( ح ) : مترادف ( الخُنْفُس ) است .

الخُنْفَسَاء

الخُنْفَسَاء - ج خَنَافِس ( ح ) : به معناى ( الخُنْفُس ) است ؛ « خُنفَسَاءُ البَطَاطِس » ( ح ) : تيره‌اى از حشرات بسته بالان است كه اصل آن از امريكاست .

الخُنْفَسَاءَة

الخُنْفَسَاءَة - ج خَنَافِس : مترادف ( الخُنْفُس ) است .

خَنَقَ

خَنَقَ - - خَنْقاً و خَنِقاً هُ : گلوى او را بست و فشار داد تا خفه شد ، - تْهُ العَبْرَةُ : غرق در گريه شد ، - العَلَم : پرچم را به نشانه‌ى سوگ نيمه افراشته كرد .

خَنَّقَ

خَنَّقَ - تَخْنِيقاً هُ : مترادف ( خَنَقَ ) است ، - زيدٌ الأربعين : زيد نزديك به چهل ساله شد ، - السرابُ الجبلَ : سراب نزديك بود بالاى كوه را بپوشاند ، - الإنَاء : ظرف يا جام را پر كرد .

الخَنِق

الخَنِق - مترادف ( الْمَخْنُوق ) است به معناى خفه شده .

الخنَّوص

الخنَّوص - ج خَنَانِيص [ خنص ] ( ح ) : بچه‌ى خوك .

الخِنَّوْصَة

الخِنَّوْصَة - ( ح ) : مؤنث ( الخِنَّوص ) است .

الخَنُوع

الخَنُوع - ج خَنَعَة و خُنُع : مترادف ( الخانِع ) است به معناى گناهكار .

خَنِيَ

خَنِيَ - خَنًى [ خنو ] عليه في الكلام : به او سخنان زشت گفت .

الخَنِيق

الخَنِيق - مترادف ( المَخْنُوق ) است .

خَوَى

خَوَى - - خَوَاءً [ خوي ] البيتُ : خانه خالى شد ، خانه فرو ريخت و ويران شد ، - رَأسُهُ : از بسيارى خونريزى بينى سر او بىخون شد ، - خَوًى و خواءً الرجُلُ : شكم آن مرد خالى از غذا و گرسنه شد ، - الزنْد :

آتش زنه روشن نشد ، - تِ النجومُ : ستاره‌ها زير ابر پنهان شدند ولى باران نيامد ، - خَوًى و خَوَايَةً الشيءَ : آن چيز را ربود ، - خَيّاً تِ النُّجُومُ : ستاره‌ها رو به غروب رفتند .

الخَوَى

الخَوَى - [ خوى ] : فضاى ميان دو چيز ، خالى بودن شكم از غذا .

الخَوَاء

الخَوَاء - [ خوي ] : مترادف ( الخَوَى ) است ؛ « خَوَاءُ الفرسِ » : فاصله‌ى ميان دو دست و دو پاى اسب .

الخَوَات

الخَوَات - ديوانگى . اين واژه در زبان متداول رايج است .

الخَواجَه

الخَواجَه - مهتر ، آقا ، سيد .

الخُوَار

الخُوَار - [ خور ] : مص ، صداى گاو ، صداى گوسفندان و آهوان و تيرها .

الخَوَّار

الخَوَّار - [ خور ] : سست و ناتوان ، ترسو ، - مِنَ الزِّناد : آتش زنه ؛ « فرسٌ خَوَّارُ العنانِ » : اسب تيزرو و فرمانبردار .

الخَوَارِج

الخَوَارِج - گروهى كه با دولت و مردم مخالفت كنند ، هفت فرقه از بزرگترين فرقه‌هاى اسلامى مىباشند كه بر آنها ( الفِرَقُ الخَارِجيّة ) اطلاق مىشود . خوارج كه از بيعت با حضرت على ( ع ) سرپيچى كردند .

الخَوَاصّ

الخَوَاصّ - [ خصّ ] من القوم : بهترين و بزرگان قوم .

الخَوَّاص

الخَوَّاص - ج خَوَّاصُون [ خوص ] : فروشنده خوص ( برگ درخت خرما ) ، سازنده‌ى زنبيل و حصير .

الخَوَّاض

الخَوَّاض - [ خوض ] : آنكه بسيار در آب فرو رود ، آنكه بسيار در امرى فرو رود و انديشد .

الخَوَاف

الخَوَاف - [ خوف ] : فرياد و ناله و زارى .

الخَوَافِق

الخَوَافِق - [ خفق ] : پرچمها ؛ « خَوَافِقُ السَّماءِ » : جهت وزش بادهاى چهارگانه .

الخَوَافِي

الخَوَافِي - [ خفي ] : پرهاى بال پرنده كه بهنگام بستن بال پنهان شوند .

الخَوَالِد

الخَوَالِد - [ خلد ] : كوهها ، سنگريزه‌ها و صخره‌ها .

الخَوَالِق

الخَوَالِق - [ خلق ] : زنان ، زنان لغزشكار در خانه‌ها ، زمينهائى كه گياهان آنها ديرتر روئيده شوند .

الخُوَان

الخُوَان - ج أخْوِنَة و خُون [ خون ] : مترادف ( الخِوان ) است . اين واژه فارسى است .

الخِوَان

الخِوَان - ج أخْوِنَة و خُون [ خون ] : سفره‌ى غذا ، ميز غذا خورى با غذا . اين واژه فارسى است .

الخَوَّان

الخَوَّان - [ خون ] : آنكه بسيار خيانت كند .

الخُئُولَة

الخُئُولَة - [ خول ] : نسبت به ( الخَال ) است .

الخَؤُون

الخَؤُون - [ خون ] : آنكه بسيار خيانت كند .

الخَوْبَة

الخَوْبَة - [ خوب ] : گرسنگى ، زمينى كه چراگاه نداشته يا در آن باران نيامده باشد .

خَوِتَ

خَوِتَ - [ خوت ] : ديوانه شد . اين واژه در زبان متداول رايج است .

الخَوْنَاء

الخَوْنَاء - [ خوت ] : مؤنث ( الأَخْوَت ) است به معناى زن ديوانه . اين واژه در زبان متداول رايج است .

الخَوْخ

الخَوْخ - [ خوخ ] ( ن ) : درخت هُلُو كه از تيره‌ى ورديها است .

الخَوْخَة

الخَوْخَة - ( ن ) : يك دانه هُلُو ، ميوه‌ى درخت هلو ، روزنه‌اى كه نور به خانه رساند ، دربى كوچك در دربى بزرگ .

الخَوْد

الخَوْد - ج خَوْدَات و خُود [ خود ] : زن جوان .

الخُوذَان

الخُوذَان - [ خوذ ] : « خُوذانُ الناسِ » :

خدمتگزاران مردم .