فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٣٤٦

الحَنِيَّة

حَنِثَ

حَنِثَ - - حِنْثاً : به سوى باطل تمايل كرد ، - فى يَمينه : به سوگندى كه خورده بود وفا نكرد .

الحِنْث

الحِنْث - مص ، ، - ج احْناث : گناه ، حُرم .

حَنْجَرَ

حَنْجَرَ - حَنْجَرةُ [ حنجر ] تِ العينُ : چشم به گودى افتاد .

الحَنْجَرَة

الحَنْجَرَة - ج حَنَاجِر ( ع ا ) : گلو ، حلقوم .

الحَنْجَلة

الحَنْجَلة - [ حنجل ] في الخيل : سفيدى در دست و پاى اسب ، - فى المشي عندَ العامَّة :

تكبّر و خودنمائى در راه رفتن ، اين تعبير در زبان متداول رايج است .

الحُنْجُور

الحُنْجُور - ج حَنَاجِير [ حنجر ] : گلو ، قارورة ، سبد كوچك ، شيشه‌ى كوچكى كه در آن مرهم يا مركب و جز آنها نهند .

حَنْحَنَ

حَنْحَنَ - حَنْحَنَةً [ حنحن ] عليه : بر او مهربانى كرد ، - البندقُ او الجوزُ و نَحوهما عند العَامَّة : مغز فندق و يا گرد و فاسد و تباه شد . اين تعبير در زبان متداول رايج است و فصيح آن ( حَمِتَ ) است .

حَنْدَسَ

حَنْدَسَ - حَنْدَسَةً [ حندس ] الليلُ : شب تاريك شد .

الحِنْدِس

الحِنْدِس - ج حَنَادِس : شب بسيار تاريك ، تاريكى .

الحَنْدَقُوق

الحَنْدَقُوق - ( ن ) : مترادف ( الجِنْدَقُون ) است .

الحِنْدَقُوق

الحِنْدَقُوق - ( ن ) : شبدر وحشى .

الحِنْدَقُوقَى

الحِنْدَقُوقَى - ( ن ) : مترادف ( الحِنْدَقُوق ) است .

الحِنْدَقُوقَى

الحِنْدَقُوقَى - ( ن ) : مترادف ( الحِنْدَقوق ) است .

حَنَشَ

حَنَشَ - - حَنْشاً تِ الحَيَّةُ فلاناً : مار فلانى را گزيد ، - الصيدَ : صيد را شكار كرد .

الحَنَش

الحَنَش - ج أَحْنَاش و حُنْشان ( ح ) : گونه‌اى از مارها ، هر جانورى كه سر آن مانند سر مار باشد مانند سوسمار و جز آن .

حَنَطَ

حَنَطَ - - حُنُوطاً الزرعُ : هنگام درو كشت رسيد ، - الشجَرُ : ميوه‌ى درخت رسيد ، - - حَنْطاً الجلدُ : پوست سرخ شد .

حَنَّطَ

حَنَّطَ - تَحْنِيطاً الميتَ : مرده را حنوط كرد .

الحِنْطَة

الحِنْطَة - ج حِنَط : گندم ، - السَّوداء ( ن ) :

دانه‌هائى است گياهى سياه رنگ از رسته‌ى ( بطباطيات ) كه معمولًا از آن براى خوراك دام استفاده مىشود .

الحِنْطِيّ

الحِنْطِيّ - آنكه بسيار گندم خورد ، آماسيده و باد كرده ؛ « حِنْطِيُّ اللَّون » : آنكه چهره‌اش گندمى رنگ باشد .

حَنْظَلَ

حَنْظَلَ - حَنْظلَلةً [ حنظل ] تِ الشجرةُ : ميوه‌ى آن درخت تلخ شد .

الحَنْظَل

الحَنْظَل - ( ن ) : گياه حنظل ، هندوانه‌ى ابو جهل ؛ « امَرُّ من الحَنْظَلِ » از حنظل تلختر است .

حَنَفَ

حَنَفَ - - حَنْفاً : تمايل كرد ، - رِجْلَهُ : پاى خود را كج كرد .

حَنِفَ

حَنِفَ - - حَنَفاً : پاى او به طرف داخل كج شد .

حَنُفَ

حَنُفَ - - حَنَافَةً : مترادف ( حَنِفَ ) است .

حَنَّفَ

حَنَّفَ - تَحْنِيفاً هُ : پاى او را كج كرد .

الحَنْفَاء

الحَنْفَاء - « رِجْلٌ حَنْفاء » : پاى كج كه به سمت داخل كشيده شده باشد .

الحِنْفِش

الحِنْفِش - ج حَنَافِش ( ح ) : مارى است درشت هيكل با گردنى باريك و بسيار خطرناك اين مار بهنگام خشم گردن خود را پهن مىكند .

الحَنَفِيَّة

الحَنَفِيَّة - [ حنف ] ( حي ) : لوله‌ى آب ، شير آب .

الحِنْفِيش

الحِنْفِيش - ج حَنَافِيش ( ح ) : مترادف ( الحِنْفِش ) است .

حَنِقَ

حَنِقَ - - حَنَقاً منهُ و عليهِ : از او خشمگين شد .

الحَنَق

الحَنَق - سختى خشم .

الحَنِق

الحَنِق - مترادف ( الحَنَق ) است ، - ج حُنُق :

خشمناك .

حَنَكَ

حَنَكَ - - حَنْكاً : چيزى را جويد و با كام خود سابيد ، - الفرسَ : در دهان اسب رسن نهاد ، - الشيءَ : آن چيز را فهميد و دانست ، آن چيز را استوار كرد ، - حَنْكاً و حَنَكاً الدهرُ الرجُلَ : تجربه‌هاى زندگى و گردش روزگار آن مرد را دانا و حكيم كرد .

حَنَّكَ

حَنَّكَ - تَحْنِيكاً : مترادف ( حَنَكَ ) است ، - الصبيَّ : آن كودك را تربيت كرد ، - الدهرُ الرجُلَ : روزگار آن مرد را آزموده كرد ، - تِ القَابِلةُ الطفلَ : ماما قبل از شير دادن به كودك دهان او را با روغن بادام و آب انار و جز آنها ساييد ، - الميّتَ عند العَامَّة : پارچه را زير زنخ مرده گردانيد . اين تعبير در زبان متداول رايج است .

الحُنْك

الحُنْك - اسم است از ( حَنَّكَهُ الدَّهْرُ ) به معناى آزمودگى زمانه .

الحِنْك

الحِنْك - مترادف ( الحُنْك ) است .

الحُنُك

الحُنُك - مرد هوشمندى كه روزگار او را آزموده گردانيده است .

الحَنَك

الحَنَك - گروهى كه بدنبال آب و گياه براى چرا مىروند ، تپه‌هاى كوچك و سنگلاخ ، - ج احناك ( ع ا ) : بالاى درون دهان ، پايين دهان از طرف زنخ ؛ « حَنَكُ الغُراب » : نوك و سياهى كلاغ .

الحُنَّكَة

الحُنَّكَة - اسم است از ( حَنَّكَهُ الدَّهْرُ ) :

آزموده‌ى روزگار .

الحُنُكَة

الحُنُكَة - مؤنث ( الحُنُك ) است .

الحَنَكَة

الحَنَكَة - واحد ( الحَنَك ) است براى تپه‌هاى كوچك .

الحَنْكَلِيس

الحَنْكَلِيس - ( ح ) : مترادف ( الأَنْقَليس ) است و عربى اين واژه ( الجِرِّيّ ) است .

حَنَّنَ

حَنَّنَ - تَحْنِيناً [ حنّ ] الشجرُ : درخت شكوفه داد ، - قَلْبَهُ عند العامّة : دل او را نازك و مهربان كرد . اين تعبير در زبان متداول رايج است .

الحَنْو

الحَنْو - ج أَحْنَاء و حُنِيّ و حِنِيّ [ حنو ] : هر جائى از بدن كه كجى و خميدگى داشته باشد .

الحِنْو

الحِنْو - ج أَحْنَاء و حُنِيّ و حِنِيّ [ حنو ] : مترادف ( الحَنْو ) است ، - من الشيءِ : كنار آن چيز ، - من السَّرج : اسم است براى هر يك از دو طرف قربوس زين .

الحُنُوّ

الحُنُوّ - عاطفه ، شفقت ، مهربانى .

الحَنُوط

الحَنُوط - مترادف ( الحِنَاط ) است .

الحَنُون

الحَنُون - [ حنّ ] : با عاطفه ، مهربان ، مشفق .

الحَنِيَّة

الحَنِيَّة - ج حَنَايَا و حَنِيّ

: كمان