فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٣٤٢

الحَمَّال

، - تِ الفَاكِهةٌ : ميوه خوشمزه شد ، - مِنْه بخيرٍ : از او خير بسيار ديد .

حَلِىَ

حَلِىَ - - حَلْياً [ حلي ] تِ المرأَةُ : آن زن زيور آلات خود را در بر كرد .

الحَلْي

الحَلْي - ج حُلِيّ و حِليّ [ حلي ] : زيور كه از معادن يا سنگهاى گرانبها ساخته مىشود .

الحَلِيّ

الحَلِيّ - [ حلو ] : آنچه كه در دهان شيرين و خوشمزه باشد .

الحَلِيب

الحَلِيب - شير دوشيده : « دمٌ حَلِيبٌ » : خون تازه .

الحِلْيَة

الحِلْيَة - ج ( حِلىِّ و حُلىِّ ) ( على غير القياس ) [ حلي ] : زيور كه از معادن نفيس يا سنگهاى قيمتى ساخته مىشود ؛ « حِلْيَةُ الإِنسانِ » :

چهره و رنگ پوست و هيئت انسان .

الحَلِيج

الحَلِيج - من القطن : پنبه‌ى زده شده و پاك شده .

الحَليف

الحَليف - ج حُلَفاء : مترادف ( المُحَالِف ) است به معناى هم پيمان ، آنچه كه همواره ملازم چيزى باشد ؛ « فلانٌ حليفُ الْجُود » : فلانى ملازم بخشندگى و عطاست ؛ « الدولةُ الحَلِيفة » : دولت دوست و هم پيمان ؛ « الحُلَفاء » : دولتهائى كه با هم متعاهد و هم پيمان هستند .

الحَلِيق

الحَلِيق - ج حَلْقَى : مترادف ( المَحْلُوق ) است به معناى تراشيده ؛ « شَعْرٌ حليقٌ » : موى تراشيده ؛ « لِحْيَةٌ حَلِيقٌ » : ريش تراشيده شده .

الحَلِيل

الحَلِيل - [ حلّ ] : مترادف ( الحَلَال ) است ، - ج احِلَّاء : شوهر ، آنكه در يك خانه با تو زندگى كند ، - ج حلائِل : همسر .

الحَلِيلَة

الحَلِيلَة - ج حَلَائِل : مؤنث ( الحليل ) است .

الحَلِيم

الحَلِيم - آنكه بردبار و با گذشت است ، - ج حُلَمَاء و احْلَام ؛ « جِلدُ حَليمٌ » : پوستى كه فاسد و تباه شده و در آن كرم رخنه كرده است .

الحُلَيْمَات

الحُلَيْمَات - ترسّبات كالسيومى است كه از رسوب آبها پديد مىآيد اين ترسّبات گاهى در سقفهاى غارهاست كه به آن ( الحُليمات العُلْيَا ) يا « ستالاگتيت » گويند و يا در سطح زمين پديد مىآيد . و به آن ( الحُلَيْمات السُّفْلى ) يا « ستالاگمَيْت » گويند .

الحَلِيمَة

الحَلِيمَة - مؤنث ( الحَليمِ ) است به معناى زن بردبار و با گذشت .

حَمَّ

حَمَّ - - حَمَماً [ حمّ ] : سياه شد ، - المَاءُ : آب گرم شد ، - - حَمّاً التنُّور : تنور را گرم كرد ، - الماءَ : آب را گرم كرد ، - الشحْمَةَ : پيه را گداخت و آب كرد ، - الارتحالَ : با شتاب كوچ كرد ، - الأَمْرُ فلاناً : آن كار فلانى را اندوهگين كرد ، - ا لله له كذا : خداوند آن چيز را براى او مقدر ساخت .

حُمَّ

حُمَّ - حَمّاً [ حمّ ] الرجُلُ : آن مرد تب كرد ، - الشيءُ : آن چيز نزديك شد ، - الأَمْرُ : آن كار مقدّر شد ، - لهُ كذا : آن چيز براى او مقدر شد .

الحُمّ

الحُمّ - « حُمُّ الشيءِ » : بيشترين هر چيزى .

الحَمّ

الحَمّ - مص - ؛ « حَمُّ الظهِيْرَة » : سختى گرماى ظهر ؛ « حَمّ الشيءِ » : بيشترين هر چيزى .

حَمَى

حَمَى - - حَمْياً و حِمْيَةً و حِمَايَةً و مَحْمِيَةً [ حمي ] الشيءَ من الناس : آن چيز را از مردم منع كرد ، - حِمْيَةً المَرِيضَ ما يَضُرُّه و عمّا يَضُرّه ( طب ) :

بيمار را از آنچه كه باعث زيان اوست منع كرد .

الحَمَا

الحَمَا - مثنَّاه حَمَوَانِ ج أَحْمَاء [ حمو ] : مترادف ( الحَمُو ) است به معناى پدر شوهر يا پدر زن .

الحِمَى

الحِمَى - مثنَّاه حِمَيَانِ [ حمي ] : آنچه كه از آن حمايت و دفاع كنند .

الحُمَّى

الحُمَّى - ج حُمَّيَات [ حمّ و حمي ] ( طب ) :

بيمارى تب كه درجه‌ى حرارت بدن در آن بالا رود و گونه‌هاى متعددى دارد .

الحِمَاء

الحِمَاء - [ حمي ] : آنچه كه از آن حمايت شده است .

الحَمَائِر

الحَمَائِر - [ حمر ] : سه پايه كه بر روى آن آب سردكن و جز آن قرار دهند نام ديگر آن ( الحَمْرَاء ) است .

الحَمَاة

الحَمَاة - ج حَمَوات [ حمو ] : « حَمَاةُ الرجل » :

مادر زن ؛ - « حَمَاةُ المَرأة » : مادر شوهر .

الحَمَاحِم

الحَمَاحِم - [ حمحم ] ( ن ) : گونه‌اى پونه‌ى باغى كه داراى برگهاى پهن است .

الحَمَاحِمَة

الحَمَاحِمَة - ( ن ) : واحد ( الحَمَاحم ) است .

حَمَادِ

حَمَادِ - لهُ : سپاس بر او .

الحُمَاد

الحُمَاد - نهايت كوشش ؛ « حُمادُكَ أن تَفْعَلَ كذا » : نهايت كوشش تو آن است كه چنين كنى .

الحَمَّاد

الحَمَّاد - آنكه بسيار حمد و سپاس گويد .

الحُمَادَى

الحُمَادَى - مترادف ( الحُمَاد ) است .

الحِمَار

الحِمَار - ج حَمِير و أَحْمِرَة و حَمُر و حُمُور و حُمُرَات ( ح ) : خر ، الاغ ، تيره‌اى از اين حيوان اهليّ است و تيره‌اى وحِشيّ كه بر تيره‌ى دوم ( حِمَار وَحْش و حمارُ الوَحْش و الحِمَارُ الوَحْشِيّ ) اطلاق مىشود ، - البَرِّي ( ح ) : اين حيوان از تيره‌ى خيليات است و داراى اندامى ما بين الاغ و اسب است و در دشتهاى بزرگ و دامنه‌هاى كوهها زندگى مىكند ؛ - « حِمَارُ الزّرد » : گورخر .

الحَمَّار

الحَمَّار - واحد ( الحَمَّارة ) به معناى دارنده الاغها است .

الحِمَارة

الحِمَارة - ج حَمَائِر : مؤنث ( الحِمار ) است ، ما چه الاغ .

الحَمَارَّة

الحَمَارَّة - ج حَمَارّ : سختى گرما .

الحَمَّارة

الحَمَّارة - دارندگان الاغها ، چهار پادار ، خرچران ، قاطر ، استر .

الحَمَاس

الحَمَاس - سختى و جنگ و ستيز . اين واژه در زبان متداول رايج است ، - ( ن ) :

گونه‌اى درخت است .

الحَمَاسَة

الحَمَاسَة - سختى در كار ، شجاعت و دليرى .

الحُمَّاض

الحُمَّاض - ( ن ) : گياهى علفى از تيره‌ى ترشكهاست ، - ( ن ) : گونه‌اى از گياهان علفى از تيره‌ى ترشكهاست كه از برگهاى آن اسيد بدست مىآيد .

الحُمَّاضة

الحُمَّاضة - ( ن ) : واحد ( الحُمّاض ) است .

الحُمَاق

الحُمَاق - ( طب ) : گونه‌اى بيمارى است بِسان آبله .

الحَمَاق

الحَمَاق - ( طب ) : مترادف ( الحُماق ) است .

الحَمَال

الحَمَال - ج حُمُل : تاوان ، ديه ، غرامت .

الحَمَّال

الحَمَّال - باربر كه در زبان متداول به او ( العَتّال ) گويند ، كيف كتاب يا اوراق كه