فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٢

الأَحْدَر

در آن كار داورى را پذيرفت .

احْتَلَّ

احْتَلَّ - احْتِلَالًا [ حلّ ] المكانَ و بالمكان : در آن جاى فرود آمد ؛ « احْتَلَّ القومَ و بالقوم » : بر آن قوم فرود آمد ، - البلدَ : آن شهر را با نيروى نظامى اشغال كرد ، - المقامَ الأوّل : داراى مقام نخست يا رتبهء اول گرديد .

الاحْتِلَال

الاحْتِلَال - مص ، « احْتِلالُ المدن » : اشغال نظامى شهرها ؛ « جُيوشُ الاحْتِلال » : نيروى اشغالگر .

احْتَلَبَ

احْتَلَبَ - احْتِلَاباً [ حلب ] : شير را از پستان دوشيد ، - النّاقةَ : شير ماده شتر را دوشيد .

احْتَلَقَ

احْتَلَقَ - احْتِلَاقاً [ حلق ] الرأْسَ : موى سر را كوتاه كرد ، موى سر را تراشيد .

احْتَلَمَ

احْتَلَمَ - احْتِلَاماً [ حلم ] في نومهِ : با ديدن خواب شيطانى بهنگام خواب محتلم شد ، - الصَّبِيُّ : آن جوان بالغ شد و به سن رشد رسيد .

الأَحْتَم

الأَحْتَم - [ حتم ] : سياه .

احْتَمَى

احْتَمَى - احْتِمَاءً [ حمي ] منهُ : از او خوددارى و پرهيز كرد ، - المريضُ : بيمار امتناع كرد .

الاحْتِمَال : مص ، امكان وقوع امرى ؛ « صَعْبُ الاحْتمال » : غير قابل تحمل ، گمان ، پندار .

احْتَمَسَ

احْتَمَسَ - احْتِمَاساً [ حمس ] : به هيجان آمد و برانگيخته شد ، - القِرْنانِ : آن دو قهرمان با هم به نبرد پرداختند .

احْتَمَلَ

احْتَمَلَ - احْتِمَالًا [ حمل ] الشيءَ : آن چيز را حمل كرد ، - الأمرَ : بر آن كار شكيبائى كرد و تحمّل نمود ، - الصَّيعةَ : از نيكوئى و لطفى كه به او شده بود سپاسگزارى كرد ، - ما كانَ مِنه : او را از كارى كه كرده بود بخشيد و چشمپوشى كرد ؛ « هذا امرٌ يَحْتَمِلُ تأوِيلَيْنِ » :

اين امرى است كه احتمال دو تأويل يا تفسير دارد .

احْتُمِل

احْتُمِل - [ حمل ] : خشمگين شد ، - لونُه :

رنگ او دگرگون شد .

احْتَنَقَ

احْتَنَقَ - احْتِنَاقاً [ حنق ] : چاق و فربه شد .

احْتَنَكَ

احْتَنَكَ - احْتِنَاكاً [ حنك ] الفرسَ : افسار بر دهان اسب نهاد ، - هُ : بر او غالب و مستولى شد ، - الدّهرُ الرجُلَ : روزگار آن مرد را آزموده كرد ، - الجرادُ الأرضَ : ملخ آنچه را از كشت كه بر روى زمين بود خورد .

احْتَوَى

احْتَوَى - احْتِوَاءً [ حوي ] الشيءَ و عليه : شامل آن چيز شد ، آن چيز را احراز نمود ، مشتمل بر آن چيز يا متضمن آن شد .

احْتَوَشَ

احْتَوَشَ - احْتِوَاشاً [ حوش ] القومُ الرجلَ و عليه :

مردم در اطراف آن مرد جمع شدند و او را در ميان گرفتند ، - القومُ الصّيدَ : آن قوم شكار را بسوى يكديگر رمانيدند و خسته كردند .

الاحْتِيَاط

الاحْتِيَاط - [ حوط ] : مص ، « على سبيل الاحْتِياط » : بنا بر احتياط و دورانديشى .

الاحْتِيَاطِيّ

الاحْتِيَاطِيّ - منسوب به ( الاحْتِياط ) است ؛ « المالُ الاحْتياطي » : دارائيهاى اندوختهء دولت ؛ « الجيشُ الاحتياطيُّ » ( ا ع ) : نيروى ذخيرهء ارتش كه بهنگام ضرورت و نياز از آن استفاده مىشود ؛ « احتياطيُّ الذهبِ » :

ذخيرهء طلا در صندوق دولت ؛ « احتياطيُّ الزيتُ الخَام » : ذخيرهء نفت خام در مخازن و انبارهاى نفت ؛ « حَبْسٌ احْتِياطيّ » : بازداشت موقت ؛ « تَدابِير احْتِيَاطِية » : تدابير لازم براى جلوگيرى از هر حادثهء بدى .

أَحَثَّ

أَحَثَّ - إِحْثَاثاً [ حَثَّ ] الرَّجُلَ على الأَمْرِ : به معناى ( حَثَّهُ ) است .

أَحْثَرَ

أَحْثَرَ - إِحْثَاراً [ حثر ] النخلُ : شكوفه خرما دانه برآورد .

الأَحْجَارُ

الأَحْجَارُ - من الخيل : اسبهائى كه براى زاد و نسل برگزيده شوند . اين كلمه براى مفرد به كار نمىرود و همواره جمع است .

أَحْجَرَ

أَحْجَرَ - إِحْجَاراً [ حجر ] هُ : او را پوشانيد و پنهان كرد .

أَحْجَزَ

أَحْجَزَ - إِحْجَازاً [ حجز ] : به كشور حجاز آمد .

أَحْجَم

أَحْجَم - إِحْجَاماً [ حجم ] عن الشيءِ : از آن چيز خوددارى كرد ، از ترس از آن چيز منصرف شد .

الأَحْجَن

الأَحْجَن - م حَجْناء ، ج حُجْن [ حجن ] : كج ، شل .

الأُحْجِيَّة

الأُحْجِيَّة - ج أَحَاجِيّ و أَحاجٍ [ حجو ] : سخن سربسته مانند لغز كه مردم با هم در حل آن مسابقه دهند .

أَحَّدَ

أَحَّدَ - تَأْحِيداً [ أحد ] المتعدّد : آن چيز را يكتا كرد ؛ « ثنّاهُ ، ثلثَهُ » : آن چيز را دو تا يا سه تا كرد ، - العدد ( ع ح ) : بر عدد يكى افزود ؛ « احَّدْتُ العشرة » : ده را يازده كردم .

أَحَدَّ

أَحَدَّ - إِحْدَاداً [ حدّ ] تِ المرأةُ : آن زن پس از مرگ شوهرش آرايش را ترك كرد ، - السّكَّينَ : چاقو را تيز كرد ، - اليه النّظَرَ : به او با چشم تيزبين بسيار نگاه كرد .

الأَحَد

الأَحَد - م إِحدى ، ج آحَاد : يك ، مرادف ( الواحد ) است ؛ « احدُهم » : يكى از آنها ، تنها ، يكتا ؛ « فلانٌ احَدُ الأحَدَين » : فلانى بى همتاست ، روز يكشنبه ، از نامهاى خداوند متعال است ؛ « عبدُ الأحد » : بندهء خدا ، - ( ع ح ) : شمارهء يك است .

الإِحَد

الإِحَد - « احْدَى الإحَد » : كار بد ، گناه بزرگ .

إِحْدَى

إِحْدَى - مؤنث ( احَد ) به معناى ( الوَاحِد ) است كه هميشه با افراد جنس خود مىآيد مانند « احدَى و عِشرون و احدَى عشرَة » ؛ « احْدَى بناتِ طَبَق » : بلاى سخت ، مار .

أَحْدَبَ

أَحْدَبَ - إِحْدَاباً [ حدب ] الرجلُ : آن مرد خميده پشت گرديد .

الأَحْدَب

الأَحْدَب - [ حدب ] : آنكه كمرش خميده شده باشد ، خميده پشت ، - ج حُدْب ، م حَدْباء ، شمشير ، - ( ع ا ) : رگى در بازوى انسان .

أَحْدَثَ

أَحْدَثَ - إِحْدَاثاً [ حدث ] هُ : آن چيز را به وجود آورد ، - السيفَ : شمشير را جلا داد ، - الرَّجُلُ : آن مرد غايط كرد .

الأَحْدَث

الأَحْدَث - [ حدث ] : تازه‌تر ، نوتر ، زمان نزديك .

أَحْدَجَ

أَحْدَجَ - إِحْدَاجاً [ حدج ] البعيرَ : بر روى شتر كجاوه بست .

أَحْدَرَ

أَحْدَرَ - إِحْدَاراً [ حدر ] هُ : آن را به پائين فرستاد ، - القِراءَةَ او المَشْيَ : در خواندن يا راه رفتن شتاب كرد ، - الثّوبَ : ريشه‌هاى اطراف جامه را بافت ، - الجِلدَ : پوست را متورم كرد ، - الجِلدُ : پوست ورم كرد .

الأَحْدَر

الأَحْدَر - م حَدْراء ج حُدْر

من الخيل :