فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٨٢

الثُوَّة

كه معمولا پس از شكوفه در آوردن بدست مىآيد .

الثَّمْراء

الثَّمْراء - من الشجر : درخت ميوه‌دار ؛ « ارْضٌ ثَمْراء » : سرزمين پُر از ميوه .

الثَّمْرَة

الثَّمْرَة - واحد ( الثَّمَر ) است ، نسل يا فرزند كه به ميوهء درخت تشبيه كنند ؛ « ثَمْرَةُ السَّوْطِ » : گِرِه نوكِ تازيانه است كه بسانِ ميوه آويخته مىباشد ؛ « ثَمْرَةُ اللِّسانِ » : گوشهء زبان ؛ « ثَمْرَةُ القَلب » : مهر و محبت .

الثَّمَرة

الثَّمَرة - واحد ( الثَّمَر ) است .

ثَمِلَ

ثَمِلَ - - ثَمَلًا : شراب در او اثر كرد ، مست شد .

ثَمَّلَ

ثَمَّلَ - تَثْمِيلًا اللبنَ : دوغ را تكان داد تا از آن كره بسازد .

الثَّمِل

الثَّمِل - آنكه شراب در او اثر كرده باشد ، مَست .

الثُّمَلَة

الثُّمَلَة - ج ثُمَل : مترادف ( الثَّمَلَة ) است .

الثَّمَلَة

الثَّمَلَة - ج ثُمُول : آنچه كه در تهِ ظرف يا حوض از آب و جُز آن باقى مىماند ، ته مانده .

ثَمَنَ

ثَمَنَ - - ثَمْناً الشيءَ : بهاى آن چيز را گرفت ، - الرَّجلَ : ( 8 / 1 ) يك هشتم اموال آن مرد را گرفت ، - القَومَ : هشتمين نفر آن قوم بود .

ثَمَنَ

ثَمَنَ - - ثَمَانَةً الشيءُ : آن چيز گران بها و پُر ارزش شد .

ثَمَّنَ

ثَمَّنَ - تَثْمِيناً الشيءَ : آن چيز را به هشت رُكن درآورد ، براى آن چيز ارزشى تخمين زد ، نرخ گذارى كرد ؛ لا يُثَمَّن « : پُر ارزش است ، ارزش آن را نمىتوان تعيين كرد ، گران بها .

الثُّمْن

الثُّمْن - ج أَثْمَان : يك قسمت از 8 قسمت چيزى .

الثُّمُن

الثُّمُن - ج أَثْمَان : مترادف ( الثُّمْن ) است .

الثَّمَن

الثَّمَن - ج أَثْمَان و أَثْمِنَة و أَثْمُن : پولِ كالاى فروخته شده ، نِرخ ، قيمت ؛ « بِأَىِّ ثَمَنِ » : به هر قيمت كه باشد ، در هر قيمتى ، هر چه كه بايد كرد ؛ « الثَّمَنُ الأَصْلي » : قيمت اصلى يا قيمت توليد ؛ « الثَّمَنُ الأَساسيّ » : نرخِ اسمى يا اعتبارى .

الثَّمِيل

الثَّمِيل - ماستِ تُرش .

الثَّمِيلَة

الثَّمِيلَة - ج ثَمِيل و ثَمَائِل : مترادف ( الثَّمَلَةْ ) است .

الثَّمِين

الثَّمِين - يك قسمت از هشت قسمت چيزى ، چيز نفيس ، كمياب ، پُر ارزش ، ارزشمند .

ثَنَى

ثَنَى - ثَنْياً [ ثني ] الشيءَ : آن چيز را تا يا دولا كرد ، آن چيز را جمع آورى كرد ، - صَدْرَهُ :

دشمنى را در سينهء خود پنهان كرد ، - زيداً :

زيد را از نيازمندى كه داشت بازداشت ، پس از زيد بود ؛ « هذا واحدٌ فاثْنِهِ » : اين يكى است و تو دوّمى آن باش ، - عِنانَ فرسهِ : عنان اسب خود را كشيد و بر دشمن تاخت .

ثَنَّى

ثَنَّى - تَثْنِيَةً [ ثني ] الشيءَ : آن چيز را دو قسمت كرد ، آن كار را دوباره كرد ، - بالأَمرِ : آن كار را انجام داد و سپس كارى ديگر بر آن افزود ، - الكلِمةَ : كلمهء مفرد را با علامت تثنيه مثنى كرد ، - الحرفَ : بر روى .

آن حرف دو نقطه نهاد .

الثِّنَى

الثِّنَى - ج ثِنْيَة : كارى كه دو بار انجام شود ، آنكه در مِهترى و بزرگى پس از مِهتر و در مرتبهء دوّم باشد .

الثَّنَاء

الثَّنَاء - ج أَثْنِيَة [ ثني ] : ستايش كردن .

ثُنَاءَ : [ ثني ] : مترادف ( اثْنَين اثْنَين ) است به معناى دو تا دو تا . اين واژه ممنوع از صرف است و در مذكر و مؤنث يكسان به كار برده مىشود ؛ « أتوا ثُنَاءَ » : دو نفر دو نفر آمدند .

الثَّنَاء

الثَّنَاء - [ ثني ] : ريسمان كه با آن پاىِ شتر و مانند آن را بندند .

الثُّنَائيّ

الثُّنَائيّ - [ ثني ] من الألفاظ : كلمهء دو حرفى ؛ « حِلْفٌ ثُنائىٌّ » : پيمان ميان دو دولت .

الثَّنَايَا

الثَّنَايَا - [ ثني ] : جمع ( الثّنِيَّة ) است ؛ « في ثَنَايا » :

در خلال ، در ميان ؛ « في ثَنَايَا نَفسِه » : در اعماق قلب او ؛ « في ثَنَايَا الكُتُبِ » : در ميان كتابها ؛ « بين ثَنَايا » : در باطِن ، در خلال .

الثُّنَّة

الثُّنَّة - [ ثنّ ] : موهاى پُشتِ پاى اسب .

الثُنْدُؤَة

الثُنْدُؤَة - ج ثَنادِئ ( ع ا ) مترادف ( الثَّنْدُوَة ) است .

الثَّنْدُوَة

الثَّنْدُوَة - ج ثَنَادٍ ( ع ا ) : پستان مَرد .

الثَّنْوَى

الثَّنْوَى - [ ثني ] : آنچه را كه استثناء كنند ، چيزى كه از چيزى ديگر استثناء شود .

الثَّنْي

الثَّنْي - ج أَثْنَاء من الثوب : تاه جامه ؛ « أَرْسَلْتُهُ ثِني كِتَابي » : آن را پيوست كتاب يا نامه‌ام فرستادم ، - من الحيَّة : خميدگى مار هنگامى كه دولا مىشود ، - مِنَ الوادي : گردنهء درّه ، - مِنَ الليل : ساعت يا پاسى از شب ؛ « ثِنياً بعد ثِنْىٍ » : همواره ، پيوسته ، از وقتى به وقتى .

الثَّنِيّ

الثَّنِيّ - ج ثِنَاء و ثُنْيَان : آنكه دندانهاى پيشين او ريخته شده باشد .

الثُّنْيا

الثُّنْيا - مترادف ( الثُّنْوَى ) است .

الثُّنْيان

الثُّنْيان - آنكه در مقام دوم پس از رئيس و مهتر يا آقا باشد .

الثَّنِيَّة

الثَّنِيَّة - ج ثَنَايَا [ ثني ] : دندانهاى جلوى دهان كه دو عدد آن در فكِّ بالا و دو عدد در فكِّ پائين است ، استثناء ، « حَلَفَ يميناً ليس فيها ثَنيَّةٌ » : سوگندى خورد كه استثناء ندارد ، راه سخت و دشوار ؛ « فُلانٌ طَلَّاعُ الثَّنايا » :

فلانى بر كارهاى سخت و دشوار دست مىزند ؛ « الثَّنَايا » : اين واژه را در موضع خود بيابيد .

ثَوَى

ثَوَى - - ثَوَاءً و ثُوِيّاً [ ثوي ] بالمكان و فيه و بهِ : در آن مكان اقامت كرد ، - الرجُلُ : آن مَرد مُرد .

الثَّوَاب

الثَّوَاب - [ ثوب ] : پاداش نيكو بر كارها و گاهى به معناى كيفر نيز مىآيد ، عسل ، - ( ح ) : زنبور عسل .

الثَّوَّاب

الثَّوَّاب - [ ثوب ] : پيراهن فروش ، دارندهء پيراهن و جامه .

الثَّوَابِت

الثَّوَابِت - من النجوم ، واحدتها ثابِتة ( فك ) :

ستاره‌هاى ثابت در آسمان بر خلاف ستاره‌هاى سيّار .

ثَوَّبَ

ثَوَّبَ - تَثْوِيباً [ ثوب ] الرجلُ : آن مَرد پس از رفتن بازگشت ، - هُ مِن كذَا : او را به خاطر كارى پاداش داد ، - الدَّاعي : دعوت كننده پيراهن خود را از دور تكان داد تا ديده شود .

الثَّوْب

الثَّوْب - [ ثوب ] : مص ، - ج ثِيَاب و أَثْواب و أَثُوب : پيراهن يا جامه و لباس .

الثُوَّة

الثُوَّة - ج ثُوًى [ ثوي ] : اثاث خانه ، علامتى كه در خيابان و يا راه قرار دهند تا مورد