فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٧٢

التُّورْبِين

كننده ريخت .

التُّوبُّوغرافيا

التُّوبُّوغرافيا - نقشه كشى كامل شهر .

التُّوت

التُّوت - ( ن ) : درخت توت كه از رستهء ( القُرَّاصيّات ) است . برگ اين درخت غذاى كرم ابريشم است و ميوه‌هاى آن بعضى سرخ و بعضى سفيد است ؛ « تُوتُ العُلَّيْق » ( ن ) : درختى است از رستهء ( الوَرديَّة ) داراى دانه‌هاى ريز و سياه‌رنگ و خوشمزه ؛ « تُوتُ الأَرضِ » ( ن ) : توتفرنگى .

تَوَتَّرَ

تَوَتَّرَ - تَوَتُّراً [ وتر ] العصبُ و نحوُهُ : عصب و مانند آن بسان زِه سخت شد ؛ « تَوَتَّرَتِ الْعلاقَاتُ تَوَتُّراً » : روابط دوستى بسيار سخت شد .

التَّوَتُّر

التَّوَتُّر - [ وتر ] : مص ، - ( ف ) تفاوت ميان نيروهاى برق ؛ « التوتُّر العَالِي » و « التوتُّر المُتَوسِّط » : نيروى قوى يا نيروى ضعيف برق ؛ « التوَتُّر السِّيَاسيّ » : به هم خوردن روابط سياسى ميان كشورها يا در ميان احزاب سياسى در يك كشور .

التُّوتِيَا

التُّوتِيَا - ( ك ) : سنگى كه از آن سرمه سازند . اين واژه يونانى است ؛ « التُّوتيا المَعْدَنيّة » : روى .

التُّوتِيَاء

التُّوتِيَاء - ( ح ) : جانورى است دريايى كُروى شكل از رستهء ( القُنفُذيَّات ) بدن اين جانور در صدفى هميشه پنهان است و آن صدف داراى سوراخهايى مىباشد كه آن را در حركت كمك مىكند بعضى از انواع اين حيوان خوردنى است .

تَوَثَّبَ

تَوَثَّبَ - تَوَثُّباً [ وثب ] عليهِ في أرضهِ : با زور سرزمين او را گرفت يا اشغال كرد .

تَوَثَّقَ

تَوَثَّقَ - تَوَثُّقاً [ وثق ] : استوار و نيرومند شد ، - في الأَمْرِ : در آن امر ضامن و يا وثيقه گرفت .

تَوَّجَ

تَوَّجَ - تَتْوِيجاً [ توج ] هُ : تاج بر سر او نهاد .

تَوَجَّى

تَوَجَّى - تَوَجِّياً [ وجي ] الماشي : پياده يا با قدمهاى آهسته راه رفت .

تَوَجَّأَ

تَوَجَّأَ - تَوَجُّؤاً [ وجأ ] فلاناً بالسكَّين أو بيده :

فُلانى را با چاقو يا با دست زد .

تَوَجَّبَ

تَوَجَّبَ - تَوَجُّباً [ وجب ] : در روز يك وعده غذا خورد .

تَوَجَّدَ

تَوَجَّدَ - تَوَجُّداً [ وجد ] بهِ : او را دوست داشت ، - لهُ : براى او اندوهگين شد ، - السَّهَرَ و نَحوَهُ : از بيدارى يا بيخوابى و مانند آن شكايت كرد .

تَوَجَّزَ

تَوَجَّزَ - تَوَجُّزاً [ وجز ] الشيءَ : از او درخواست كرد كه دربارهء آن چيز اقدام كند .

تَوَجَّسَ

تَوَجَّسَ - تَوَجُّساً [ وجس ] : به صداى نرم يا آهسته گوش داد ، - فَزَعاً : از آن چيز احساس ناراحتى كرد ، - الصَّوتَ : در حالى كه مىترسيد آن صدا را شنيد ، - تِ الأُذُنُ : گوش صدايى شنيد ، - الطَّعَامَ أو الشَّرَابَ : غذا يا شراب را اندك اندك چشيد .

تَوَجَّعَ

تَوَجَّعَ - تَوَجُّعاً [ وجع ] : دردمند و ناراحت شد ، - لَهُ : بر او مرثيه گفت .

تَوَجَّهَ

تَوَجَّهَ - تَوَجُّهاً [ وجه ] اليهِ : به سوى او شتافت ، - الجَيْشُ : آن ارتش گريخت ، - الشيخُ : آن مرد پير سالمند شد .

التَّوْجِيه

التَّوْجِيه - [ وجه ] : مص ، - في علم العروض : و در علم عروض اختلاف حركت ما قبل حرف دو كلمهء مشابه است مانند ( لَعِبْ عِنَبْ ) ، اختلاف ميان حرف قافيه‌اى است مانند ز در ( منازِل ) .

تَوَحَّدَ

تَوَحَّدَ - تَوَحُّداً [ وحد ] : تنها شد ، تنها ماند ، - هُ بالفضل : بر او به تنهايى احسان و نكويى كرد ، - برأيهِ : در رأى خود پافشارى كرد .

تَوَحَّشَ

تَوَحَّشَ - تَوَحُّشاً [ وحش ] : مانند حيوان وحشى شد ، شكم او از گرسنگى خالى شد ، پيراهن خود را افكند ، - الْمَكَانُ : از آن جاى مردم رفتند .

تَوَحَّلَ

تَوَحَّلَ - تَوَحُّلًا [ وحل ] : آن مرد گِلآلود شد ، - المَكانُ : در آن جاى گِل و لاى پديد آمد .

تَوَحَّمَ

تَوَحَّمَ - تَوَحُّماً [ وحم ] تِ المرأَةُ : آن زن آبستن به چيزى از خوراكيها و يار كرد .

تَوَحْوَحَ

تَوَحْوَحَ - تَوَحْوُحاً [ وحوح ] الظليمُ فوق البيض :

شترمرغ بر روى تخم خود نشست و با آن مهربان شد .

التَّوْحِيد

التَّوْحِيد - [ وحد ] : مص ، عبادت خداوند يكتا ، اين واژه ضد شِرك است .

تَوَخَّى

تَوَخَّى - تَوَخِّياً [ وخي ] الأمرَ : آهنگ آن كار را كرد و در پى آن چيز شد ؛ « تَوَخَّى غايةً » : قصد كارى را كرد .

تَوَخَّمَ

تَوَخَّمَ - تَوَخُّماً [ وخم ] الطعامَ : آن طعام را به دشوارى يافت و آن را ناگوار و گران بدست آورد .

تَوَدَّدَ

تَوَدَّدَ - تَوَدُّداً [ ودّ ] هُ : دوستى و مهربانى او را خواست ، - الَيهِ : دوست او شد .

التُّودَرِي

التُّودَرِي - ( ن ) : گياهى است با ساقهء بلند از تيرهء توذريج كه داراى گلهاى قيفى شكل و در آن دانه‌هاى سياه وجود دارد كه به آن ( القَصِيصَة ) گويند . ( اين واژه فارسى است ) .

تَوَدَّسَ

تَوَدَّسَ - تَوَدُّساً [ ودس ] المكانُ : گياه آن زمين بسيار شد .

تَوَدَّعَ

تَوَدَّعَ - تَوَدُّعاً [ ودع ] الثوبَ : جامه را نپوشيد و نگاه داشت ، - فُلاناً : در بر آوردن نياز فلانى بذل و بخشش كرد ، - الْقَومُ : آن قوم با يكديگر وداع كردند .

تَوَدَّفَ

تَوَدَّفَ - تَوَدُّفاً [ ودف ] الخبرَ : پىگيرى خبر را كرد ، - تِ الأَوْعَالُ فوقَ الْجَبَلِ : بزهاى كوهى بر روى كوه آمدند .

تَوَدَّنَ

تَوَدَّنَ - تَوَدُّناً [ ودن ] الجلدُ : چرم يا پوست نرم شد .

التَّوْدِيَة

التَّوْدِيَة - ج التَّوادِي [ ودي ] : مرد كوتاه قامت ، - چوبى كه بر پستان ماده شتر بندند تا بچّه‌اش از آن شير نخورد .

تَوَذَّلَ

تَوَذَّلَ - تَوَذُّلًا [ وذل ] القومُ من الجزَّار : آن قوم از قصاب پاره گوشتى پيش از تقسيم كردن گوشت گرفتند .

تَوَرّى

تَوَرّى - تَوَرِّياً [ وري ] عنهُ : پنهان شد .

التَّوْراة

التَّوْراة - ج تَوْرات : تورات ، أسفار پنجگانهء حضرت موسى ، كتاب مذهبى كليميان .

تَوَرَّأَ

تَوَرَّأَ - تَوَرُّؤاً [ ورأ ] تْ عليهِ الأَرضُ : زمين بر او فرو ريخته شد همچنانكه خاك بر روى مُرده ريخته شود .

التُّورْبِين

التُّورْبِين - ج تُورْبِينَات : توربين ، چرخ آبىِ