فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٠

احْتَسَبَ

دورانديشى كرد ، - الرّجُلُ : آن مرد دربارهء امور خود با دورانديشى احتياط كرد ، - على الشيء : از آن چيز نگهدارى نمود ، - لنَفْسِهِ : در كار خود احتياط كرد .

احْتَاقَ

احْتَاقَ - احْتِيَاقاً [ حيق ] على الشيء : بر آن چيز احتياط و دورانديشى كرد .

احْتَالَ

احْتَالَ - احْتيَاكاً [ حيك ] بثوبه : جامه را بر خود پيچيد .

احْتَالَ

احْتَالَ - احْتِيَالًا [ حول ] : دربارهء آن كار چاره‌جوئى كرد ، - بالدَّينِ : بدهى را بر ذمّهء خود نهاد .

احْتَبَى

احْتَبَى - احْتِبَاءً [ حبو ] : هر دو ساق پاى خود را با عمامه يا دستار به پشت خود بست ، - بالثّوب : جامه را بر خود پيچيد .

الاحْتِبَاس

الاحْتِبَاس - مص ؛ « احتباس البول » : بند آمدن بول ، خارج نشدن بول از مجراى خود .

احْتَبَسَ

احْتَبَسَ - احْتِبَاساً [ حبس ] هُ : او را بازداشت كرد ، - الرّجُلُ : آن مرد زندانى شد ، - الرّجُلَ :

آن مرد را همنشين خود كرد ، - الشّيءَ : آن چيز را ويژهء خود قرار داد ، - في الكَلَام : از سخن گفتن باز ايستاد ، - على كذا : خود را براى آن چيز وقف كرد .

احْتَبشَ

احْتَبشَ - احْتِباشاً [ حبش ] الشيءَ : آن چيز را گردآورى و فراهم كرد .

احْتَبَكَ

احْتَبَكَ - احْتِبَاكاً [ حبك ] الثوبَ : جامه را محكم به خود پيچيد ، - بِالإزَار : بند شلوار را محكم بست .

احْتَبَلَ

احْتَبَلَ - احْتِبَالًا [ حبل ] تِ الدابَّةُ : ستور پاهاى خود را در بند فرو برد ، - الصّيدُ : شكار بدام افتاد ، - الصّيدَ : شكار را بدام انداخت .

احْتَثَّ

احْتَثَّ - احْتِثَاثاً [ حثّ ] : او را برانگيخت ، برانگيخته شد . اين كلمه مطاوع ( حَثَّ ) است و لازم و متعدى است .

احْتَجَّ

احْتَجَّ - احْتِجَاجاً [ حجّ ] : با دليل و برهان ادّعا كرد ، - بِالشّيء : آن چيز را دليل و برهان خود دانست ، - على كذا : نسبت به آن كار اعتراض كرد .

احْتَجَبَ

احْتَجَبَ - احْتِجاباً [ حجب ] : از مردم پنهان شد .

احْتَجَرَ

احْتَجَرَ - احْتِجَاراً [ حجر ] : براى خود حجره‌اى ساخت ، - الشّيءَ : آن چيز را در حجره‌اى نهاد ، - به : به او پناه برد .

احْتَجَز

احْتَجَز - احْتِجَازاً [ حجز ] الشّيءُ : آن چيز بهم پيوست ، - الشّيءَ : آن چيز را در نيفهء شلوار خود قرار داد و روى آن را بست ، - بالإزَار : بند شلوار خود را بست ، - به : از آن خوددارى كرد ، - الرّجلُ : آن مرد به كشور حجاز درآمد .

احْتَجَمَ

احْتَجَمَ - احْتِجَاماً [ حجم ] : آن مرد خواستار حجامت شد .

احْتَجَنَ

احْتَجَنَ - احْتِجَاناً [ حجن ] عليه : او را محجور كرد و از تصرف در مال خود بازداشت ، - المالَ : مال را نزد خود گرفت و از آن مراقبت كرد ، آنچه را كه از آن پراكنده شده بود جمعآورى و اصلاح كرد ، - الشّيءَ : آن چيز را با عصاى سر كج بسوى خود كشيد .

احْتَدَّ

احْتَدَّ - احْتِدَاداً [ حدّ ] : سخت شد ، - عليه :

بر او خشمگين شد ، - ت السِّكِّينُ : چاقو تيز و برّان شد .

احْتَدَمَ

احْتَدَمَ - احْتِدَاماً [ حدم ] النهارُ : گرماى روز سخت شد ، - تِ القِدرُ : ديگ سخت جوشيد ، - الشّرابُ : مى بسيار تند و تيز شد ، - الدَّم : سرخى خون بسيار و مايل به سياهى شد ، - الرّجلُ : آن مرد از خشم بسيار برافروخته شد ؛ « احتدَم غيظاً » : از خشم برانگيخته شد .

احْتَذَى

احْتَذَى - احْتِذَاءً [ حذو ] : كفش پوشيد ، - مثالَ فلانٍ و على مِثَالِه : از فلانى پيروى كرد و خود را بسان او درآورد .

احْتَذَرَ

احْتَذَرَ - احْتِذَاراً [ حذر ] هُ : مرادف ( حَذِره ) است .

الاحْتِرَام

الاحْتِرَام - ج احْتِرَامات [ حرم ] : بزرگداشت و احترام .

احْتَرَبَ

احْتَرَبَ - احْتِرَاباً [ حرب ] القومُ : آن قوم آتش جنگ را برافروختند .

احْتَرَثَ

احْتَرَثَ - احْتِرَاثاً [ حرث ] المالَ : مال را بدست آورد ، - الدابَّةَ : ستور را خسته و ناتوان كرد .

احْتَرَزَ

احْتَرَزَ - احْتِرَازاً [ حرز ] منه : از او پرهيز كرد ، خود را از او در جاى امن محافظت كرد .

احْتَرَسَ

احْتَرَسَ - احْتِراساً [ حرس ] منه : از او پرهيز و خويشتندارى كرد .

احْتَرَشَ

احْتَرَشَ - احْتِرَاشاً [ حرش ] الضبَّ : سوسمار را شكار كرد ، - لِعِيَالِه : براى خانواده خود كسب روزى كرد ، - الشيءَ : آن چيز را جمعآورى كرد ، - القومُ : آن قوم گرد هم آمدند ، - الرّجُلُ : آن مرد فريب داد .

احْتَرَصَ

احْتَرَصَ - احْتِرَاصاً [ حرص ] على الشيءِ : بر چيزى حرص زد و آن را ويژهء خود قرار داد و به كسى نداد .

احْتَرَفَ

احْتَرَفَ - احْتِرَافاً [ حرف ] : براى خود كارى گرفت ، چيزى را خواست و حيله به كار برد ، - لأَهْلِه : براى خانوادهء خود كسب معاش كرد .

احْتَرَقَ

احْتَرَقَ - احْتِرَاقاً [ حرق ] : آتش گرفت و سوخت .

احْتَرَمَ

احْتَرَمَ - احْتِرَاماً [ حرم ] هُ : او را بزرگداشت و به وى احترام نهاد ، - نَفْسَه : بزرگى خود را نگهداشت ، - الشيءَ : او را از آن چيز محروم كرد ؛ اين دو معنى در اين تعبير « لا تَحْتَرِمْ فَتَحْتَرِمَ » : كسى را محروم نكن تا محروم از خير نشوى جمع شده است .

احْتَزَّ

احْتَزَّ - احْتِزَازاً [ حزّ ] هُ : آن را بريد ، - العُودَ :

آن چوب را بريد .

احْتَزَمَ

احْتَزَمَ - احْتِزَاماً [ حزم ] : ميان چيزى را با طناب يا بند بست .

احْتَزَنَ

احْتَزَنَ - احْتِزَاناً [ حزن ] : غمگين شد .

احْتَسَّ

احْتَسَّ - احْتِسَاساً [ حسّ ] الشيءَ : آن چيز را لمس كرد ، آن چيز را بر كند .

احْتَسَى

احْتَسَى - احْتِسَاءً [ حسو ] المَرق : شوربا را بتدريج نوشيد ، - الطَّائرُ الماءَ : پرنده آب را با منقار خود برداشت و نوشيد .

احْتَسَبَ

احْتَسَبَ - احْتِسَاباً [ حسب ] الأمرَ : آن امر را به حساب آورد ، آن امر را گمان كرد ، - عليه الأمرَ : آن امر را بر او منكر شد ، - عند اللَّه خيراً :

آن كار را براى رضاى خدا كرد ، - به : به آن چيز بسنده و اكتفا كرد ، - عنه : از آن