فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٦٣
تَنَاوَبَ
تَنَاصَبَ
تَنَاصَبَ - تَنَاصُباً [ نصب ] القومُ الشيءَ : آن قوم آن چيز را ميان خود تقسيم كردند .
تَنَاصَرَ
تَنَاصَرَ - تَنَاصُراً [ نصر ] القومُ : آن قوم يكديگر را يارى كردند ، بعضى از آنها بعضى ديگر را يارى كردند .
تَنَاصَفَ
تَنَاصَفَ - تَنَاصُفاً [ نصف ] القومُ : بعضى از آن قوم بعضى ديگر را انصاف دادند .
تَنَاصَلَ
تَنَاصَلَ - تَنَاصُلًا [ نصل ] : بيرون آمد و آشكار شد .
التَّنَاصِيب
التَّنَاصِيب - [ نصب ] : علامات و نشانه‌هاى راه و رانندگى كه در راهها و خيابانها براى راهنمائى نصب كنند .
تَنَاضَلَ
تَنَاضَلَ - تَنَاضُلًا [ نضل ] القومُ : آن قوم بر يكديگر تفاخر كردند ، در مبارزه و ستيز با هم مسابقه دادند .
تَنَاطَحَ
تَنَاطَحَ - تَنَاطُحاً [ نطح ] الكَبْشَانِ : آن دو قوچ يكديگر را شاخ زدند ، - تِ الأَمْوَاجُ او السُّيُولُ :
موجهاى آب و سيلها به هم خوردند .
تَنَاطَقَ
تَنَاطَقَ - تَنَاطُقاً [ نطق ] الرجُلانِ : آن دو مرد با هم گفتگو كردند .
تَنَاظَرَ
تَنَاظَرَ - تَنَاظُراً [ نظر ] تِ الدارانِ : آن دو خانه روبروى هم قرار گرفتند ، - القومُ : آن قوم بر يكديگر نگريستند ، - الرجُلانِ فى الأَمْرِ : آن دو مرد بر سر آن كار با هم جدال كردند ، با هم چانه زدند .
تَنَاظَمَ
تَنَاظَمَ - تَنَاظُماً [ نظم ] اللُؤلُؤُ : و نحوُه : مرواريد و مانند آن منظم شد و به رشته در آمد ، - تِ الصّخورُ : صخره‌ها و سنگها به هم پيوستند .
تَنَاعَى
تَنَاعَى - تَنَاعِياً [ نعي ] القومُ : آن قوم خبر كشته شدگان خود را اعلام كردند تا يكديگر را براى گرفتن انتقام به جنگ برانگيزند .
تَنَاعَتَ
تَنَاعَتَ - تَنَاعُتاً [ نعت ] هُ الناسُ : مردم او را به خوبى توصيف كردند .
تَنَاعَسَ
تَنَاعَسَ - تَنَاعُساً [ نعس ] : خود را به خواب زد ، چرت زد ، - البرقُ : برق سست شد ، - تِ السوقُ : بازار كساد شد .
تَنَاعَمَ
تَنَاعَمَ - تَنَاعُماً [ نعم ] : آن مرد در رفاه و آسايش قرار گرفت .
تَنَاغَى
تَنَاغَى - تَنَاغِياً [ نغو ] القوم : آن قوم با هم مسابقه دادند .
تَنَاغَصَ
تَنَاغَصَ - تَنَاغُصاً [ نغص ] تِ الإبلُ : شتران انبوهى كردند و بهم خوردند .
تَنَافَى
تَنَافَى - تَنَافِياً [ نفي ] الرجالُ : آن مردان از يكديگر دفاع كردند و مخالف هم شدند ، - تِ الأَشْيَاءُ : آن چيزها مختلف و از هم جدا شدند .
تَنَافَدَ
تَنَافَدَ - تَنَافُداً [ نفد ] القومُ : آن قوم با هم ستيز و دشمنى كردند ، - الخَصْمَانِ الى الْقَاضِي : آن دو خصم نزد قاضى شكايت كردند و هر يك براى خود دليلى آورد .
تَنَافَذَ
تَنَافَذَ - تَنَافُذاً [ نفذ ] القومُ إلى الحاكم : آن قوم نزد حاكم دادخواهى كردند .
تَنَافَرَ
تَنَافَرَ - تَنَافُراً [ نفر ] القوم للأمرِ : آن قوم به سوى آن كار رفتند ، - الرجلان : آن دو مرد نزد حاكم محاكمه شدند و بر يكديگر فخر كردند .
تَنَافَزَ
تَنَافَزَ - تَنَافُزاً [ نفز ] القومُ : آن قوم بر يكديگر حمله كردند .
تَنَافَسَ
تَنَافَسَ - تَنَافُساً [ نفس ] القومُ في الأمرِ : آن قوم در آن كار با هم رقابت كردند ، در آن كار با هم به شرط مسابقه و بخشندگى توافق كردند .
تَنَافَطَ
تَنَافَطَ - تَنَافُطاً [ نفط ] تِ القِدْرُ : غذا در ديگ كف كرد .
تَنَاقَدَ
تَنَاقَدَ - تَنَاقُداً [ نقد ] الدَّراهِمَ : پولها را نقد كرد و جعلى آنها را بيرون كشيد .
تَنَاقَصَ
تَنَاقَصَ - تَنَاقُصاً [ نقص ] الشيءُ : آن چيز اندك اندك كم شد .
تَنَاقَضَ
تَنَاقَضَ - تَنَاقُضاً [ نقض ] البناءُ أو الحبلُ :
ساختمان يا ريسمان گسسته شد ، - القولَانِ :
آن دو سخن ضد يكديگر شدند ، - الرجلانِ البيعَ : آن دو مرد معامله را فسخ كردند .
التَّنَاقُض
التَّنَاقُض - [ نقض ] : مص ، مخالفت و تدافع ؛ « فى كلامِهِ تَنَاقُضٌ » : در سخن او ضد و نقيض وجود دارد .
تَنَاقَلَ
تَنَاقَلَ - تَنَاقُلًا [ نقل ] القومُ الحديثَ فيما بينهم : آن قوم در ميان خود سخن را از قول يكديگر گفتند ؛ « تَنَاقَلَتْهُ الأَلْسُنُ » : آن چيز بر سر زبانها افتاد ، - تْهُ الأَيْدِي : آن چيز دست بدست گشت .
تَنَاكَثَ
تَنَاكَثَ - تَنَاكُثاً [ نكث ] القومُ عهودَهم : آن قوم عهدها و پيمانهاى خود را شكستند .
تَنَاكَحَ
تَنَاكَحَ - تَنَاحُحاً [ نكح ] القومُ : بعضى از افراد آن قوم با خانواده‌هاى بعضى ديگر ازدواج كردند .
تَنَاكَدَ
تَنَاكَدَ - تَنَاكُداً [ نكد ] الرجُلانِ : آن دو مرد بر يكديگر سخت گرفتند .
تَنَاكَرَ
تَنَاكَرَ - تَنَاكُراً [ نكر ] : خود را به نادانى زد ، - الأمرَ : آن كار را ندانست ، - القومُ : آن قوم با يكديگر دشمنى كردند و منكر هم شدند .
تَنَاكَفَ
تَنَاكَفَ - تَنَاكُفاً [ نكف ] القومُ الكلامَ : آن قوم سخن را بطور متناوب و پياپي گفتند .
تَنَاهَى
تَنَاهَى - تَنَاهِياً [ نهي ] الشيءُ : آن چيز بپايان خود رسيد ، - الماءُ : آب در آبگير راكد ماند ، - الخَبَرُ : خبر رسيد ؛ « تَنَاهى الى اسْمَاعِهِمْ » :
خبر به گوش آنها رسيد ، - عن الشيءِ : از آن چيز بازماند ، - القومُ عن المُنْكَرِ : بعضى از آن قوم بعضى ديگر را نهي از منكر كردند .
تَنَاهَبَ
تَنَاهَبَ - تَنَاهُباً [ نهب ] الفَرَسانِ : آن دو اسب در دويدن با هم مسابقه دادند ، - تِ الإِبلُ الأَرْضَ : شتران آن زمين را بسيار زير پاى گرفتند .
تَنَاهَدَ
تَنَاهَدَ - تَنَاهُداً [ نهد ] القومُ في الحرب : بعضى از آن قوم براى جنگ بر بعضى ديگر قيام كردند ، - القومُ : هر يك از افراد آن قوم بطور مساوى پولى براى خريد غذا دادند تا با هم غذا خورند ، - الْقَومُ الشَّىءَ : آن قوم آن چيز را ميان خود گرفتند .
تَنَاهَزَ
تَنَاهَزَ - تَنَاهُزاً [ نهز ] الرجُلانِ : آن دو مرد بر سر كارى شتاب و رقابت كردند ؛ « تَنَاهَزُوا الفُرَصَ » : در بدست آوردن چيزى فرصتها را غنيمت شمردند .
تَنَاهَضَ
تَنَاهَضَ - تَنَاهُضاً [ نهض ] القومُ في الحرب : آن قوم براى جنگ برخاستند .
تَنَاهَقَ
تَنَاهَقَ - تَنَاهُقاً [ نهق ] تِ الحُمُرُ : خرها به صدا درآمدند .
تَنَاوَبَ
تَنَاوَبَ - تَنَاوُباً [ نوب ] القومُ على الماء : آن قوم به علت كمى آب بطور متناوب با ريختن