فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٩

احْتَاطَ

( جَهَشَ ) است ، - بِالبُكاءِ : براى گريستن آماده شد ، - تِ النّفسُ : دل او تپيد و آمادهء گريستن شد ، - هُ : او را شتابانيد .

أَجْهَضَ

أَجْهَضَ - إِجْهَاضاً [ جهض ] تِ المرأةُ : آن زن جنين خود را انداخت ، - فلاناً : او را لغزانيد ، - هُ عن الأمر : او را از آن كار بازگردانيد و دور كرد ، - هُ عن مَكانِه : او را از جاى خود راند و دور كرد .

أَجْهَمَ

أَجْهَمَ - إِجْهَاماً [ جهم ] الجوُّ : هوا داراى ابر بى باران شد .

الأَجُوج

الأَجُوج - [ أجّ ] : مرد دلباخته و برافروخته .

أَجْوَدَ

أَجْوَدَ - إِجْوَاداً [ جود ] الشيءَ : آن چيز را خوب و نيكو ساخت ، - الفَرَسُ : آن اسب نيكو شد .

الأَجْوَد

الأَجْوَد - م جَوْدَاء ، ج جُود و أَجَاوِيد [ جود ] :

افعل التفضيل است به معناى ( الأَكْرم ) :

بهتر ، گراميتر .

الأَجْوَف

الأَجْوَف - م جَوْفَاء ، ج جُوف [ جوف ] : تو خالى يا آنكه داراى شكم تهى و فراخ باشد ، - مِن الأفعال : و از افعال فعلى است كه حرف دوم يا عين الفعل آن داراى حرف عله باشد كه بر دو قسم است واوى مانند ( قَالَ ) و يائى مانند ( بَاعَ ) ، « رَجُلٌ اجْوَف » : مرد ترسو و بزدل .

الأَجْوَل

الأَجْوَل - [ جول ] : افعل التفضيل است به معناى بسيار گرد آلود ؛ « يومٌ أَجْوَلُ » : روز پر گرد و خاك .

الأَجِيج

الأَجِيج - [ أجّ ] : سختى گرما ؛ « اجِيجُ النّار » :

شعلهء آتش ، سر و صداى بسيار كه آميخته با گفتگو و صداى رفت و آمد باشد الخ ؛ « اجيجُ القَوم » : آميخته شدن صداها و آمد و شد آن قوم با يكديگر ؛ « أَجِيجُ المَاء » : صداى ريزش آب بسيار .

أُجِيدَ

أُجِيدَ - [ جود ] تِ الأرضُ : باران سودمندى بر زمين باريد .

الأَجْيَد

الأَجْيَد - م جَيْدَاء و جَيْدَانة ، ج جُود [ جيد ] :

آنكه گردنى بلند و زيبا دارد . گاهى خود گردن با واژهء [ الجَيَد ] وصف مىشود مانند « عُنقٌ اجْيَد » : گردنى زيبا .

الأَجِير

الأَجِير - ج أجَرَاء : مزدور ، كارگر روز مزد .

أَحْ

أَحْ - صداى سرما زده .

أَحَّ

أَحَّ - - أَحّاً : سرفه كرد .

الأَحَاجيّ

الأَحَاجيّ - [ حجو ] : گونه‌اى لغز و معما .

الأُحَاح

الأُحَاح - تشنگى ، خشم .

أُحَادَ

أُحَادَ - [ أحد و وحد ] : اين واژه معدول « واحدٍ واحدٍ » است ؛ « جَاؤوا أحَادَ » : يكنفر يكنفر آمدند .

أَحَارَ

أَحَارَ - إِحَارَةً [ حور ] الجوابَ : پاسخ به پاسخ داد .

الأَحَاسِن

الأَحَاسِن - [ حسن ] : جمع ( الأَحْسَن ) است ؛ « احَاسِنُ القَومِ » : خوبان و نيكان آن قوم .

أَحَاشَ

أَحَاشَ - إِحَاشَةً [ حوش ] الصيدَ : شكار را براى بدام انداختن برانگيخت ، - عليه الصيدَ : در شكار كردن به او كمك و يارى كرد .

أَحَاطَ

أَحَاطَ - إِحَاطَةً [ حوط ] به : از همهء جهات آن را زير نظر گرفت ، - هُ عِلْماً بكِذا : او را از چيزى آگاه ساخت ، - به عِلماً : از آن امر آگاه شد .

أَحَاقَ

أَحَاقَ - إِحَاقَةً [ حيق ] به : مرادف ( أحاظ ) است ، - الشّيءَ بِكذا : آن را به چيزى زير نظر گرفت .

أَحَاكَ

أَحَاكَ - إِحَاكةً [ حوك و حيك ] تِ الشفرةُ اللحمَ :

تيغ گوشت را بريد ، - فيه السَّيفُ او الكلامُ :

شمشير يا سخن در او اثر كرد ؛ « ما احَاك سيفُهُ » : شمشير او نبريد ؛ « ضَرَبَهُ فما احَاكَ فيه السّيف » : او را با شمشير زد ولى شمشير در او اثر نكرد .

أَحَالَ

أَحَالَ - إِحَالَة [ حول ] الشيءُ : سالها بر آن چيز گذشت ، - اللَّهُ الحولَ : خداوند سال را به پايان رسانيد ، - بِالمكان : در آنجا يكسال اقامت كرد ، - الأمرَ على فلان : آن كار را به فلانى واگذار كرد ، - الغريمَ بدينهِ على آخر :

بدهى وامدار را به ديگرى حواله داد ، - تِ الحكومةُ فلاناً على او الى المعاش و احالتْهُ الى التقاعد : دولت فلانى را بازنشسته كرد و براى او حقوق بازنشستگى تعيين نمود ، - الرّجُلُ : آن مرد چيز نشدنى و سخن محال گفت ، - العينَ : چشم را چپ كرد و از مركز اصلى آن منحرف نمود ، - فى ظهر الدابّة : بر پشت ستور جست و بر آن نشست .

الأَحَامِس

الأَحَامِس - [ حمس ] : جمع ( الأَحْمس ) است ، - من السنين : سالهاى سخت .

أَحَانَ

أَحَانَ - إِحَانَةً [ حين ] هُ اللَّهُ : خدا او را نابود كند .

أَحَبَّ

أَحَبَّ - إِحْباباً [ حبّ ] هُ : به معناى ( حَبَّهُ ) او را دوست داشت مىباشد ولى كاربرد اين كلمه كمتر از ( احَبَّ ) است ، - الزّرعُ : كشت دانه‌دار شد .

أَحْبَى

أَحْبَى - إِحْبَاءً [ حبو ] الرامي : تيرانداز تير را به هدف نتوانست بزند ؛ « رَمَى فَاحْبَى » :

تيراندازى كرد ولى تير را به نشانه نزد .

أَحْبَرَ

أَحْبَرَ - إِحْبَاراً [ حبر ] هُ : او را خورسند و شادمان كرد ، - تِ الأَرضُ : زمين پر از گياه شد .

أَحْبَسَ

أَحْبَسَ - إِحْبَاساً [ حبس ] المالَ : ثروت و مال را در راه خدا وقف كرد .

أَحْبَطَ

أَحْبَطَ - إِحْبَاطاً [ حبط ] عملَه : كار خود را باطل كرد ؛ « احْبَطَ مُؤامرةً » : توطئه را ريشه كن كرد ، - عَنه : از او روى گردان شد ؛ « تَعَلَّقَ به ثمَّ احْبَطَ عنه » : به او پيوست و سپس از وى روى گردان شد ، - الضّربُ زيداً : اثر ضربه‌اى كه به زيد زده شده از بين رفتنى نيست .

أَحْبَكَ

أَحْبَكَ - إِحْبَاكاً [ حبك ] هُ : آن كار را استوار كرد و نيكو انجام داد .

أَحْبَلَ

أَحْبَلَ - إِحْبَالًا [ حبل ] المرأَةَ : آن زن را آبستن كرد ، - النّخلَ : نخل را گرد نرى زد .

الأُحْبُول

الأُحْبُول - ج أَحَابيل [ حبل ] : دام شكار .

الأُحْبُولة

الأُحْبُولة - ج أَحَابِيل : مرادف ( الأُحبُول ) است .

احْتاجَ

احْتاجَ - احْتِيَاجاً [ حوج ] إِليه : به او نيازمند شد .

احْتَازَ

احْتَازَ - احْتِيَازاً [ حوز ] الشيءَ : آن چيز را بدست آورد ، آن چيز را گردآورى كرد .

احْتَاضَ

احْتَاضَ - احْتِيَاضاً [ حوض ] : براى خود حوض ساخت .

احْتَاطَ

احْتَاطَ - احْتِيَاطاً [ حوط ] به : دربارهء او