فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٦٠

تَمَّمَ

قبيله‌ى مُضر نسبت داد يا همانند مُضريان شد و از آنها حمايت كرد ، - تِ الْمَاشِيَةُ :

چهارپايان فربه شدند .

تَمَضْمَضَ

تَمَضْمَضَ - تَمَضْمُضاً [ مضمض ] بِالماءِ و نَحوهِ :

آب را در دهان ريخت و با آن مضمضه كرد . اين تعبير را در زبان متداول ( تَمَخْمَضَ ) گويند ، - النُّعَاسُ فى عَيْنَيْهِ : اثر خواب در چشمان او نمايان شد ، - الكَلْبُ فى اثْرِهِ :

سگ در پى او زوزه كشيد .

تَمَطَّى

تَمَطَّى - تَمَطِّياً [ مطو ] النهارُ و غيرُه : روز و جز آن بلند و دراز شد ، - الرجُلُ : آن مرد راهى دراز رفت ، آن مرد با ناز و كرشمه راه رفت و دستهاى خود را دراز كرد .

تَمَطَّرَ

تَمَطَّرَ - تَمَطُّراً [ مطر ] : در زير باران قرار گرفت ، آب خواست ، - بهِ فرسُهُ : اسب سوارِ خود را با شتاب برد ، - تِ الطَّيرُ : پرنده در پى خواسته‌ى خود شتافت ، اسبان در حالى كه بر يكديگر سبقت مىگرفتند آمدند ، - الرَّجُلُ فِى الأَرضِ : آن مرد به سير و سياحت پرداخت .

تَمَطَّطَ

تَمَطَّطَ - تَمَطُّطاً [ مطَّ ] : آن چيز كشيده و دراز شد ، - فِى الْكَلَام : سخن را گوناگون كرد و به درازا گفت .

تَمَطَّقَ

تَمَطَّقَ - تَمَطُّقاً [ مطق ] الطعَام : غذا را چشيد ، - الرجُلُ : بهنگام خوش آمد از چيزى با زبان خود سوت زد ، - تِ القَوسُ : كمان شكافته شد .

تَمَطْمَطَ

تَمَطْمَطَ - تَمَطْمُطاً [ مطمط ] الماءُ : آب سفت و غليظ شد .

تَمَعَّجَ

تَمَعَّجَ - تَمَعُّجاً [ معج ] السيلُ أو الحيَّةُ : سيل يا مار بهنگام روان شدن به پيچ و خم افتادند .

تَمَعَّرَ

تَمَعَّرَ - تَمَعُّراً [ معر ] رأسُهُ : موى سر او ريخت ، - وَجْهُهُ : چهره‌ى او گرفته و رنگ او زرد شد .

تَمَعَّزَ

تَمَعَّزَ - تَعَمُّزاً [ معز ] وجهُهُ : چهره‌ى او گرفته و ترنجيده شد ، - الْبَعِيرُ : شتر با شتاب دويد و راه پيمود .

تَمَعَّصَ

تَمَعَّصَ - تَمَعُّصاً [ معص ] بطنُهُ : شكم او درد گرفت ، - الرجُلُ : آن مرد با جست و خيز راه رفت .

تَمَعَّطَ

تَمَعَّطَ - تَمَعُّطاً [ معط ] الذئبُ : موى بدن گرگ ريخت ، - الشَّعْرُ : در اثر بيمارى موى سر او ريخته شد .

تَمَعَّكَ

تَمَعَّكَ - تَمَعُّكاً [ معك ] : مطاوع ( مَعَّكَ ) است .

تَمَعَّنَ

تَمَعَّنَ - تَمَعُّناً [ معن ] : خود را خوار و خُرد كرد ، - فى الأَمْرِ : در آن كار انديشيد .

التَّمْغَة

التَّمْغَة - تمبر پُست .

تَمَغَّصَ

تَمَغَّصَ - تَمَغُّصاً [ مغص ] هُ بطنُهُ : شكم او درد و دل پيچه گرفت ، دل درد گرفت .

تَمَغَّطَ

تَمَغَّطَ - تَمَغُّطاً [ مغط ] الشيءُ : آن چيز كشيده و دراز شد ، - البَعِيرُ : شتر بهنگام دويدن دستهايش را سخت كشيد ، - الفَرَسُ : اسب در نهايت سرعت دويد .

تَمَغْنَطَ

تَمَغْنَطَ - تَمَغْنُطاً الحديدُ : مطاوع ( مَغْنَطَهُ ) است .

تَمَقَّتَ

تَمَقَّتَ - تَمَقُّتاً [ مقت ] إليَّ : با من دشمنى ورزيد . اين واژه ضدّ ( تَحَبَّبَ ) است .

تَمَقَّقَ

تَمَقَّقَ - تَمَقُّقاً [ مقّ ] الشرابَ : مى را پى در پى نوشيد ، - ما فى العَظْمِ : همه‌ى مغز استخوان را بيرون كشيد ، - الفَصِيلُ ما فى الضَّرْعِ : بچه شتر همه‌ى شير پستان را مكيد .

تَمَكَّثَ

تَمَكَّثَ - تَمَكُّثاً [ مكث ] : در آن كار درنگ كرد و انتظار كشيد ، - بِالْمَكَانِ : در آن جاى ماند و توقّف كرد ، - في الأَمْر : در آن كار شتاب نكرد و تأمّل نمود .

تَمَكَّكَ

تَمَكَّكَ - تَمَكُّكاً [ مكّ ] العَظْمَ : همه‌ى مغز استخوان را مكيد ، - الفَصِيلُ ما فى ضَرْعِ امِّهِ :

بچه شتر آنچه از شير كه در پستان مادرش بود مكيد .

تَمَكَّنَ

تَمَكَّنَ - تَمَكُّناً [ مكن ] الشيءُ : اين واژه مطاوع ( مَكَّنَهُ ) است ، - عِندَ الأَمِير : آن مرد نزد امير يا حاكم در مقامى بالا قرار گرفت ، - المكانَ و به : در آن مكان پاى نهاد و جاى گرفت ، - مِنَ الأَمْرِ : بر آن كار دست يافت و توانا شد .

تَمَلَّى

تَمَلَّى - تَمَلِّياً [ ملو ] عُمْرَهُ : آن مرد سالمند شد و از زندگى خود لذت برد .

تَمَلأَ

تَمَلأَ - تَمَلُّؤاً [ ملأ ] : آن چيز پر شد ، - تِ المَرْأةُ : آن زن جامه‌ى نرم بر تن كرد .

تَمَلَّحَ

تَمَلَّحَ - تَمَلُّحاً [ ملح ] الرجُلُ : آن مرد با خود توشه‌ى نمك برداشت يا به تجارت نمك پرداخت ، - البَعِيرُ : شتر چاق و فربه شد ؛ « فلانٌ يَتَظَرَّف و يَتَمَلَّح » : فلانى به لطيفه و بذله‌گوئى تظاهر مىكند .

تَمَلَّخَ

تَمَلَّخَ - تَمَلُّخاً [ ملخ ] الشيءَ : آن چيز را بركند ، - الشيءُ : آن چيز فاسد شد .

تَمَلَّسَ

تَمَلَّسَ - تَمَلُّساً [ ملس ] : آن چيز نرم شد ، - من بين القَومِ : از ميان آن قوم بيرون آمد ، - مِنَ الشَّرابِ : اثر مستى از او بدر شد ، - مِن الأَمْرِ : از آن كار رهائى يافت و آزاد شد .

تَمَلَّصَ

تَمَلَّصَ - تَمَلُّصاً [ ملص ] منهُ : از او رهائى و نجات يافت ، - الشيءُ مِنْ يَدِي : آن چيز بر اثر نرمى از دستم لغزيد و افتاد .

تَمَلَّطَ

تَمَلَّطَ - تَمَلُّطاً [ ملط ] الشيءُ : آن چيز نرم شد ، - السَّهمُ : تير بى پر شد .

تَمَلَّغَ

تَمَلَّغَ - تَمَلُّغاً [ ملغ ] في كلامهِ : در سخنان خود تظاهر به حماقت و نادانى كرد .

تَمَلَّقَ

تَمَلَّقَ - تَمَلُّقاً و تِمِلَّاقاً [ ملق ] الرجُلِ و للرجُلِ : از آن مرد تملَّق و چاپلوسى كرد ، - تِ المرأةُ الْعِلْكَ بِفِيهَا : آن زن در دهان خود آدامس جويد .

تَمَلَّكَ

تَمَلَّكَ - تَمَلُّكاً [ ملك ] الشيءَ : دارنده‌ى آن چيز شد ، - على الْقَوم : بر آن قوم پادشاه شد .

تَمَلَّلَ

تَمَلَّلَ - تَمَلُّلًا [ ملّ ] : بر اثر اندوه يا بيمارى بر خود پيچيد ، - اللَّحْمُ على النَّارِ : گوشت بر روى آتش جنبيد و تكان خورد ، - مِلَّةَ كذا : داخل آن كيش يا ملت در آمد ، - فى الْمَشيُ : در راه رفتن شتاب كرد .

تَمَلْمَلَ

تَمَلْمَلَ - تَمَلْمُلًا [ ململ ] : بر اثر شادمانى يا اندوه در بستر خود به اين سو و آن سو بر خود پيچيد ، - الجَالِسُ : آن مرد نشسته گاهى به اين سو و گاهى به آن سوى تكيه كرد .

تَمَّمَ

تَمَّمَ - تَتْمِيماً [ تمّ ] : نماز خواند ، - هُ : آن چيز را تمام و كمال كرد ، آن را به انجام