فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٥٤

تَلَظَّى

زبان متداول رايج است .

تَلَبَّدَ

تَلَبَّدَ - تَلَبُّداً [ لبد ] الصوفُ و نحوُهُ : پشم و مانند آن در هم شد و بهم پيوست ، - تِ الأرضُ بِالْمَطَرِ : باران بر زمين نشست و خاك آن بهم چسبيد ، - الطَّائِرُ بِالأَرْض : پرنده سينه‌ى خود را بر زمين نهاد ، - الرّجُلُ : آن مرد با هوشيارى نگريست .

تَلَبَّسَ

تَلَبَّسَ - تَلَبُّساً [ لبس ] عليَّ الأمرُ : آن امر بر من مبهم و با اشكال روبرو شد ، - بِالأَمْرِ و بِالثَّوبِ : به آن كار مبادرت كرد و يا جامه را پوشيد ، - الطَّعَامُ بِاليد : غذا به دست چسبيد ، - بي الأَمْرُ : آن كار بر من پيچيده شد .

تَلَبَّط

تَلَبَّط - تَلَبُّطاً [ لبط ] الرجُلُ : بر پهلو روى زمين دراز كشيد ، سرگشته و حيران شد ، - في الأَمْر : در آن كار كوشيد و چاره‌جوئى كرد ، - البَعيرُ : شتر دويد و دست و پاى خود را بر زمين مىكوبيد .

تَلَبَّكَ

تَلَبَّكَ - تَلَبُّكاً [ لبك ] الأمرُ : كار درهم بر هم شد .

التَّلْبِيب

التَّلْبِيب - [ لبّ ] : مص ، خردمندى بى تكلَّف و غير طبيعى ، - ج تَلَابيب : پوسته‌هاى نازك داخل مغز كه آن را ( طوق ) نيز نامند ؛ « اخَذَه بِتَلَابِيِبِه » : در حالى كه بر او مسلط بود وي را گرفت .

التَّلْبِيَة

التَّلْبِيَة - [ لبي ] : پاسخ مثبت دادن ، موافقت كردن ، لبيك گفتن ؛ « تَلْبِيَةً لِلدَّعوةِ او لِلرَّغْبَةِ » : پذيرش دعوت يا قبول آن .

التَّلْبِيس

التَّلْبِيس - [ لبس ] : مص ، حقيقت را پوشانيدن و بر خلاف واقع چيزى گفتن يا اظهار نمودن ، - پوشانيدن ، - فى اصْطِلَاحِ النَّجَّارِين اوِ البَنَّائين : و در اصطلاح نجاران و بنايان روكش ساختن چوبى يا سنگى .

التَّلْبِين

التَّلْبِين - [ لبن ] : شوربا يا غذائى كه از سبوس و شير و عسل تهيه كنند .

التَّلْبِينَة

التَّلْبِينَة - [ لبن ] : مترادف ( التَّلْبِين ) است .

التَّلَّة

التَّلَّة - تپه‌ى روى زمين ، بر زمين افتادن .

التَّلَّة

التَّلَّة - مترادف ( الصَّرْعَة ) است ، حالت .

تَلَثَّمَ

تَلَثَّمَ - تَلَثُّماً [ لثم ] الرجُلُ : نقاب بر دهان و ، بينى خود افكند .

تَلَجَّأَ

تَلَجَّأَ - تَلَجُّؤاً [ لجأ ] إِليهِ : به او استناد كرد ، - مِنَ الْقَوم : از آن قوم خود را جدا و كنار گرفت و از زمره‌ى آنها خارج شد .

التَّلْجِئَة

التَّلْجِئَة - [ لجأ ] : مص ، - عِندَ الفُقَهاء : و در نزد فقيهان امرى است كه تو را وادار به كارى بر خلاف باطن آن كند .

تَلَجَّجَ

تَلَجَّجَ - تَلَجُّجاً [ لجّ ] متاعَ فلان : آن مرد ادعاى متاع فلانى را كرد ، - تِ الأَرضُ :

گياه زمين انبوه و روئيده و بسيار شد .

تَلَجْلَجَ

تَلَجْلَجَ - تَلَجْلُجاً [ لجلج ] : سخن را در دهان گردانيد و گفت ، - بِالشّيءَ : به آن چيز مبادرت ورزيد ، - فى صَدْرِهِ شيءٌ : در سينه‌ى او چيزى متردّد شد .

تَلَجَّنَ

تَلَجَّنَ - تَلَجُّناً [ لجن ] الشيءُ : آن چيز چسبنده شد ، - رأسُهُ : سر او چرك و كثيف شد .

تَلَحَّى

تَلَحَّى - تَلَحِّياً [ لحي ] : دنباله‌ى عمامه را زير چانه قرار داد .

تَلَحَّجَ

تَلَحَّجَ - تَلَحُّجاً [ لحج ] الأمرَ على فلان :

بر خلاف باطن خود چيزى را آشكار كرد .

تَلَحَّحَ

تَلَحَّحَ - تَلَحُّحاً [ لحّ ] عليهِ : بر او اصرار ورزيد ، الحاح كرد .

تَلَحَّزَ

تَلَحَّزَ - تَلَحُّزاً [ لحز ] : بخيل شد ، بر اثر خوردن انار يا گلابى و مانند آن دهان وى آب افتاد ، جامه‌هاى خود را براى جنگ يا مسافرت پوشيد ، - عَنهُ : از آن كار بازگشت .

تَلَحَّظَ

تَلَحَّظَ - تَلَحُّظاً [ لحظ ] الشيءُ : آن چيز تنگ شد .

تَلَحَّفَ

تَلَحَّفَ - تَلَحُّفاً [ لحف ] : براى خود لحاف تهيه كرد ، - بِاللِّحَافِ و غَيرِهِ : با لحاف و جز آن خود را پوشانيد .

التَّلْحِيظ

التَّلْحِيظ - [ لحظ ] : مص ، نشانه يا داغى است زير چشم .

التَّلْحِين

التَّلْحِين - [ لحن ] : آهنگ موسيقى ساختن ، آواز و نغمه .

تَلَدَ

تَلَدَ - - تُلُوداً : از گذشته در خانه‌ى ما بود يا تولد يافت ، - فِي الْقَومِ وَبِالْمَكَان : در آن مكان اقامت گزيد .

تَلِدَ

تَلِدَ - - تُلُوداً : مترادف ( تَلَدَ ) است .

تَلَّدَ

تَلَّدَ - تَتْلِيداً : مال و ثروت اندوخت .

تَلَدَّدَ

تَلَدَّدَ - تَلَدُّداً [ لدّ ] : به راست و چپ توجّه و نگاه كرد ، سرگردان شد ، - فى المكَانِ : در آن جاى درنگ كرد .

تَلَدَّنَ

تَلَدَّنَ - تَلَدُّناً [ لدن ] : درنگ كرد ، - بِالمكَان :

در آن مكان اقامت كرد ، - عليه : پس افتاد و تأخير كرد .

تَلَذَّذَ

تَلَذَّذَ - تَلَذُّذاً [ لذّ ] الشيءَ و بهِ : آن چيز را خوشمزه يافت .

تَلَذَّعَ

تَلَذَّعَ - تَلَذُّعاً [ لذع ] : ذهن او روشن شد ، به چپ و راست توجه و نگاه كرد ، - تِ النَّارُ :

آتش روشن شد .

تَلَزَّجَ

تَلَزَّجَ - تَلَزُّجاً [ لزج ] : آن چيز ليز و چسبنده شد ، - البَقْلُ : گياهان تازه و نرم و بر روى هم كج شدند ، - تِ الدَّابَّةُ الْبَقُولَ : ستور بدنبال گياه تازه روان شد .

التِّلِسْكُوب

التِّلِسْكُوب - تلسكوب ، دوربين بزرگ كه اجسام بسيار دور را با آن مىنگرند و بيشتر در ستاره‌شناسى به كار مىرود . - اين واژه يونانى است -

تَلَسَّنَ

تَلَسَّنَ - تَلَسُّناً [ لسن ] على فلان : بر فلانى دروغ و تهمت بست ، - الجَمْرُ : شعله‌ى آتش زبانه كشيد .

تَلَصَّصَ

تَلَصَّصَ - تَلَصُّصاً [ لصّ ] : دزد شد ، به اخلاق دزدان خوى گرفت ، جاسوسى كرد .

تَلَطَّخَ

تَلَطَّخَ - تَلَطُّخاً [ لطخ ] : آلوده شد ، - بِامْرٍ قَبِيح :

به كارى زشت آلوده شد ، - بِشَرّ : شر به راه انداخت ، بدى كرد .

تَلَطَّفَ

تَلَطَّفَ - تَلَطُّفاً [ لطف ] الأمرَ و في الأمرِ : در آن كار نرمى و مهربانى كرد ، - فُلَانٌ : فلانى فروتنى كرد .

تَلَطَّمَ

تَلَطَّمَ - تَلَطُّماً [ لطم ] وجهُهُ : چهره‌ى او تيره شد .

التَّلْطِيف

التَّلْطِيف - [ لطف ] : مص ، - عِندَ القُرَّاءِ : و در نزد سخنوران و قاريان امَاله است .

تَلَظَّى

تَلَظَّى - تَلَظِّياً [ لظي ] تِ النارُ : آتش شعله كشيد ، - فُلانٌ : فلانى برافروخته و