فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٥١

تَكَفَّى

پيچيد .

تَكَبَّلَ

تَكَبَّلَ - تَكَبُّلًا [ كبل ] : مطاوع « كَبَّلَ ) است .

التِّكَّة

التِّكَّة - ج تِكَّات : كوبيدن ، صداى تك تك ساعت ، - ج تِكَك : بند شلوار .

تَكَتَّبَ

تَكَتَّبَ - تَكَتُّباً [ كتب ] : الرّجلُ آن مرد كمربند پوشيد و جامه‌هايش بر تن او جمع شد ، - تِ الكَتائِبُ : لشكرها فراهم شدند .

تَكَتَّفَ

تَكَتَّفَ - تَكَتُّفاً [ كتف ] : دستهاى خود را بر سينه‌اش نهاد ، - تِ الخَيْلُ : سرشانه‌هاى اسبان بهنگام راهپيمائى برجسته شد .

تَكْتَكَ

تَكْتَكَ - تَكْتَكَةً [ تكتك ] تِ الساعةُ : صداى تك تك ساعت شنيده شد .

تَكَتَّلَ

تَكَتَّلَ - تَكَتُّلًا [ كتل ] الشيءُ : آن چيز جمع و فراهم و گرد شد . اين واژه را در زبان متداول ( تَكَبْتَلَ ) گويند ، - الْقَومُ : آن قوم بر سر يك رأى توافق كردند ، - الْقَصِيرُ : شخص كوتاه اندام با گامهاى كوچك و نزديك بهم راه رفت چنان كه گوئى مىغلطد .

التَّكْتِيَّة مترادف ( التكْتِيك ) است .

التَّكْتِيك

التَّكْتِيك - ابزارى كه براى پيشرفت در كارى به كار گرفته مىشود ، - ( اع ) : فن آرايش حركت لشكريان - اين واژه يونانى است .

تَكَثَّرَ

تَكَثَّرَ - تَكَثُّراً [ كثر ] فلانٌ : تظاهر به افزونى كرد ، - بِمَالِ غَيرِه : از بسيارى مال ديگرى سخن گفت ، - منَ الشيءِ : بسيارى از آن چيز را گرفت ، - بالكَلَام : سخن بدرازا گفت .

تَكَثْلَكَ

تَكَثْلَكَ - تَكَثْلُكاً : آن مرد مسيحى كاتوليك شد .

تَكَحَّلَ

تَكَحَّلَ - تَكَحُّلًا [ كحل ] : سرمه به چشم خود كشيد ، - المَكَانُ بالخُضْرة : در آن مكان اولين سبزى گياه آشكار شد .

تَكَدَّى

تَكَدَّى - تَكَدِّياً [ كدي ] : با تكلَّف گدائى و دريوزگى كرد .

تَكَدَّدَ

تَكَدَّدَ - تَكَدُّداً [ كدّ ] : رنج كشيد و آزرده شد .

تَكَدَّحَ

تَكَدَّحَ - تَكَدُّحاً [ كدح ] الجلدُ : پوست خراشيده شد .

تَكَدَّرَ

تَكَدَّرَ - تَكَدُّراً [ كدر ] الشيءُ : آن چيز كدر و تيره شد ، - عَلَيهِ : از او خشمگين شد .

تَكَدَّسَ

تَكَدَّسَ - تَكَدُّساً [ كدس ] : مطاوع ( كدَّسَ ) است ، - الرَّجُلُ : آن مرد سينه‌ى خود را برجسته و دوشهاى خود را تكان داد و با شتاب راه رفت ، - الفَرَسُ : اسب سنگين راه رفت ، - تِ الخَيْلُ : بعضى از اسبان بهنگام رفتن بر بعضى ديگر سوار شدند .

تَكَدَّشَ تَكَدُّشاً [ كدش ] الرجُلُ : آن مرد از پشت ضربه خورد و بر زمين افتاد .

التِّكِذَّاب

التِّكِذَّاب - [ كذب ] : بسيار دروغگو .

تَكَذَّبَ

تَكَذَّبَ - تَكَذُّباً [ كذب ] : خود را وانمود به دروغ گفتن كرد ، - فلاناً و عليه : فلانى را دروغگو پنداشت .

تَكَرَّى

تَكَرَّى - تَكَرِّياً [ كري ] : خوابيد .

التَّكْرَار

التَّكْرَار - [ كرّ ] : مص ؛ « تَكْراراً » : بارها ؛ « مِرَاراً او تَكْراراً » : بارها و بارها .

تَكَرَّبَ

تَكَرَّبَ - تَكَرُّباً [ كرب ] : خرما از بيخ شاخه‌ى خرما چيد .

تَكَرْدَسَ

تَكَرْدَسَ - تَكَرْدُساً [ كردس ] : آن چيز منقبض و درهم كشيده شد .

تَكَرَّرَ

تَكَرَّرَ - تَكَرُّراً [ كرّ ] : مطاوع ( كرّر ) است .

تَكَرَّسَ

تَكَرَّسَ - تَكَرُّساً [ كرس ] : مطاوع ( كَرَّسَ ) است .

تَكَرَّشَ

تَكَرَّشَ - تَكَرُّشاً [ كرش ] القومُ : آن قوم گردهم آمدند ، - وجهُهُ : چهره‌اش گرفته شد .

تَكَرَّعَ

تَكَرَّعَ - تَكَرُّعاً [ كرع ] الرجُلُ : بر روى دست و پاى خود آب ريخت .

تَكَرْفَسَ

تَكَرْفَسَ - تَكَرْفُساً [ كرفس ] : آن چيز درهم شد و بعضى از آن به بعضى ديگر پيوست .

تَكَرْكَرَ

تَكَرْكَرَ - تَكَرْكُراً [ كركر ] في الأمرِ : در آن كار دو دل و مردد شد ، - الماءُ : آب به مسيل خود بازگشت ، - الطائرُ : پرنده بهنگام پرواز فرو افتاد .

تَكَرَّمَ

تَكَرَّمَ - تَكَرُّماً [ كرم ] : تظاهر به بخشندگى كرد ، - عن كذا : از چيزى دور و بيزار شد .

التَّكْرِمَة

التَّكْرِمَة - [ كرم ] : مص ، بالشى كه انسان از نظر وقار و احترام بر آن مىنشيند .

تَكَرَّهَ

تَكَرَّهَ - تَكَرُّهاً [ كره ] الشيءَ : آن چيز را نپسنديد ، - هُ : از آن چيز بيزار شد .

التَّكْرِيشَة

التَّكْرِيشَة - [ كرش ] ( ط ) : غذائى كه در شكنبه مىپزند .

تَكَزَّمَ

تَكَزَّمَ - تَكَزُّماً [ كزم ] الفَاكِهةَ : ميوه را با پوست خورد .

تَكسَّى

تَكسَّى - تكسِّياً [ كسو ] بالكساء : جامه و يا ردا پوشيد .

تَكَسَّبَ

تَكَسَّبَ - تَكَسُّباً [ كسب ] مالًا أو عِلْماً : مال يا دانش اندوخت و سود برد ، - الرّجُلُ : آن مرد تظاهر به كاسبى كرد ، - فلاناً : او را وادار به كسب كرد .

تَكَسَّرَ

تَكَسَّرَ - تَكَسُّراً [ كسر ] : مطاوع ( كَسَّرَ ) است ، - الشَّيءَ : آن چيز را شكست .

التَّكَسُّر

التَّكَسُّر - [ كسر ] : مص ، - ( طب ) : حالتى است در انسان كه درجه‌ى حرارت بدن وى كم و در پوست و عضله‌ى او ترنجيدگى پديد مىآيد .

تَكَسَّعَ

تَكَسَّعَ - تَكَسُّعاً [ كسع ] في ضلاله : بدنبال گمراهى خود رفت .

تَكَسَّف

تَكَسَّف - تَكَسُّفاً [ كسف ] تِ الشمسُ : خورشيد گرفته شد .

التَّكْسِير

التَّكْسِير - [ كسر ] : مص ، - ( ه ) : مساحت .

تَكَشَّأ تَكَشُّؤاً [ كشأ ] الشيءُ : پوست آن چيز كنده شد ، - الرّجُلُ من الطَّعَامِ : آن مرد از خوردن غذا سير و پر شد .

تَكَشَّرَ

تَكَشَّرَ - تَكَشُّراً [ كشر ] : دندانهاى خود را نشان داد .

تَكَشَّطَ

تَكَشَّطَ - تَكَشُّطاً [ كشط ] السحابُ في السماء :

ابر در آسمان بريده و پراكنده شد .

تَكَشَّفَ

تَكَشَّفَ - تَكَشُّفاً [ كشف ] الشيءُ : آن چيز آشكار و نمايان شد ، - البرقُ : برق آسمان را پر كرد ، - الرَّجُلُ : آن مرد رسوا شد ، - الأَمرُ عن لَا شَيء : نتيجه از آن كار گرفته نشد .

التَّكْعِيب

التَّكْعِيب - [ كعب ] : مص ؛ « تَكْعِيبُ عددٍ ما » ( ع ح ) : حاصل ضرب سه عدد مساوى در يكديگر مانند تكعيب عدد 6 كه مىشود 6 6 6 - 216

تَكَفَّى

تَكَفَّى - تَكَفِّياً [ كفي ] النباتُ : گياه بلند شد .