فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٤٨
تَقَفَّلَ
كرد ، - الرّماحُ : نيزه‌ها در جنگ بهم خوردند .
تَقَرَّطَ
تَقَرَّطَ - تَقَرُّطاً [ قرط ] تِ المرأةُ : آن زن گوشواره در گوش كرد .
تَقَرَّعَ
تَقَرَّعَ - تَقَرُّعاً [ قرع ] : پشت و رو شد ، - الجلد :
پوست بركنده شد .
تَقَرَّفَ
تَقَرَّفَ - تَقَرُّفاً [ قرف ] الجرحُ : زخم پوست انداخت .
تَقَرَّمَ
تَقَرَّمَ - تَقَرُّماً [ قرم ] الصبيُّ أو البَهْمُ : كودك يا بچه‌ى جانور در نخستين بارى كه به غذا افتاد آهسته و كم خورد .
التَّقْرِيب
التَّقْرِيب - [ قرب ] : مص ، گونه‌اى دويدن ؛ « تقريباً » : تقريبى ؛ « على وَجهِ التقريب » بطور تقريب و تخمين .
تَقَزَّحَ
تَقَزَّحَ - تَقَزُّحاً [ قزح ] النباتُ أو الشجرُ : از گياه يا درخت شاخه‌هاى بسيارى روئيد .
تَقَزَّزَ
تَقَزَّزَ - تَقَزُّزاً [ قزّ ] من الدنس و كل ما يُسْتَقْذَر و يُسْتَخْبَث : از هر بدى و پستى و پليدى متنفر شد و دورى كرد .
تَقَسَّطَ
تَقَسَّطَ - تَقَسُّطاً [ قسط ] القومُ الشيءَ بينهم : آن قوم آن چيز را بطور مساوى ميان هم تقسيم كردند .
تَقَسَّمَ
تَقَسَّمَ - تَقَسُّماً [ قسم ] الشيءُ : آن چيز پراكنده شد ، - الشيءَ : آن چيز را پراكنده كرد .
التَّقْسِيم
التَّقْسِيم - [ قسم ] : مص ، - ج تَقَاسِيم ( مو ) :
نواختن موزيك به تنهائى با لحن ويژه‌اى بر روى يك ابزار موسيقى ، - على المَجْنُون عندَ المَسِيحِيّين : و در نزد مسيحيان نمازى است كه كاهن براى راندن ارواح خبيثه از ديوانه بجاى مىآورد .
تَقَشَّبَ
تَقَشَّبَ - تَقَشُّباً [ قشب ] : مترادف ( قَشَّبَ ) است .
تَقَشَّرَ
تَقَشَّرَ - تَقَشُّراً [ قشر ] : مطاوع ( قَشَرَ و قَشَّرَ ) است .
تَقَشَّشَ
تَقَشَّشَ - تَقَشُّشاً [ قشّ ] ما وَجَدَ : آنچه كه بدست آورد خورد .
تَقَشَّطَ
تَقَشَّطَ - تَقَشُّطاً [ قشط ] : مطاوع ( قَشَطَ ) است ، - تِ السَّمَاءُ : آسمان باز شد .
تَقَشَّفَ
تَقَشَّفَ - تَقَشُّفاً [ قشف ] : مترادف ( قَشِفَ ) است ، اين واژه ضد ( تَنَعَّمَ ) است ، - فى لِباسِهِ : جامه‌ى وصله‌دار و چركين پوشيد .
تَقَشَّعَ
تَقَشَّعَ - تَقَشُّعاً [ قشع ] القومُ : آن قوم پراكنده شدند ، - السَّحَابُ : ابر رفت و هوا باز شد .
تَقَشْقَشَ
تَقَشْقَشَ - تَقَشْقُشاً [ قشقش ] من الجَرَب أو الجُدَريّ : از بيمارى گال يا آبله بهبودى يافت .
تَقَصَّى
تَقَصَّى - تَقَصِّياً [ قصو ] : دور شد ، - المَسْألَةَ و فيها : منتهى درجه‌ى بحث را در آن مسأله به كار برد ، - القَومَ : يكايك آن قوم را از راههاى دور خواست كه بيايند .
التَّقْصِبَة
التَّقْصِبَة - ج تَقَاصِب [ قصب ] : موى پيچيده و بافته شده .
تَقَصَّدَ
تَقَصَّدَ - تَقَصُّداً [ قصد ] هُ : آهنگ وى كرد ، در جاى خود او را كشت ، - الرمحُ : نيزه شكسته شد .
تَقَصَّصَ
تَقَصَّصَ - تَقَصُّصاً [ قصّ ] الكلامَ : سخن را حفظ كرد ، - اثَرَهُ : بدنبال او رفت .
تَقَصَّفَ
تَقَصَّفَ - تَقَصُّفاً [ قصف ] : شكست ، - القومُ :
آن قوم در دشمنى و تهديد بهم داد و فرياد به راه انداختند ، - عليهِ القومُ : آن قوم بر عليه او گرد آمدند .
تَقَصَّلَ
تَقَصَّلَ - تَقَصُّلًا [ قصل ] : بريده شد ، قطع شد .
تَقَصَّمَ
تَقَصَّمَ - تَقَصُّماً [ قصم ] : شكسته شد .
التَّقْصِيبَة
التَّقْصِيبَة - ج تَقَاصِيب [ قصب ] : مترادف ( التَّقْصِبَة ) است .
تَقَضَّي
تَقَضَّي - تَقَضِّياً [ قضي ] الشيءُ : آن چيز نيست و نابود شد ، - البازي : باز از هوا فرود آمد . اصل اين واژه ( تَقَضَّضَ ) است كه ضاد دوم به علت تخفيف در نطق به ( ي ) تبديل شده است .
تَقَضَّبَ
تَقَضَّبَ - تَقَضُّباً [ قضب ] الشيءُ : آن چيز بريده شد ، - شُعَاعُ الشمسِ : شعاع خورشيد مانند ستونها دراز شد .
تَقَضَّضَ
تَقَضَّضَ - تَقَضُّضاً [ قضّ ] الطائرُ : پرنده براى نشستن فرود آمد .
تَقَضْقَضَ
تَقَضْقَضَ - تَقَضْقُضاً [ قضقض ] : آن چيز شكسته شد ، پراكنده شد .
تَقَطَّرَ
تَقَطَّرَ - تَقَطُّراً [ قطر ] : با عود بخور كرد ، - الماءُ : آب قطره قطره روان شد ، - الرَّجُلُ :
آن مرد خود را از بلندى برزمين انداخت ، آن مرد افتاد ، - بهِ : او را بر پهلو انداخت ، - عن كذا : از آن چيز تخلَّف كرد .
تَقَطَّعَ
تَقَطَّعَ - تَقَطُّعاً [ قطع ] : مطاوع ( قَطَعَ ) و ( قَطَّعَ ) است ، - الظِّلُّ : سايه كوتاه شد ، - القومُ امرَهُم بينهم : آن قوم كار خود را ميان هم تقسيم كردند .
التَّقْطِيع
التَّقْطِيع - ج تَقَاطِيع : مص ، بيمارى پيچش شكم ؛ « تَقْطِيعُ الرَّجُلِ » : قد و بالاى مرد .
تَقَعَّدَ
تَقَعَّدَ - تَقَعُّداً [ قعد ] : بازماند ، متوقف شد ، - هُ : او را از نيازى كه داشت بازداشت ، به كار فلانى اقدام كرد ، - عن الأَمْرِ :
خواسته‌ى او را رها كرد .
تَقَعَّرَ
تَقَعَّرَ - تَقَعُّراً [ قعر ] : آن چيز مصدوم و واژگون شد ، آن چيز گود شد ، - فى كلامه :
سخن خود را از بيخ حلق گفت .
تَقَعْقَعَ
تَقَعْقَعَ - تَقَعْقُعاً [ قعقع ] : تكان خورد ، بهنگام تكان خوردن صدا داد ، - تْ عُمُدُهم : آن قوم كوچ كردند و رفتند .
تَقَفَّى
تَقَفَّى - تَقَفِّياً [ قفو ] الرجُلَ : پيگير آن مرد شد ، - الأَكَمَةَ : از پشت تپه يا تل سواره رفت ، - فلاناً بِالعَصَا : از پشت سر فلانى آمد و با چوبدستى بر پس سر او زد ، - الشّيءَ : آن چيز را برگزيد ، - بِفُلانٍ : با فلانى بسيار مهربانى كرد .
تَقَفَّرَ
تَقَفَّرَ - تَقَفُّراً [ قفر ] : مترادف ( قَفَرَ ) است .
تَقَفَّزَ
تَقَفَّزَ - تَقَفُّزاً [ قفز ] بالحِنَّاء : دست و پاى خود را حنا بست .
تَقَفَّصَ
تَقَفَّصَ - تَقَفُّصاً [ قفص ] : آن چيز فراهم و جمعآورى شد .
تَقَفَّعَ
تَقَفَّعَ - تَقَفُّعاً [ قفع ] تِ الأُذنُ و الرجْلُ و الشاةُ :
مترادف ( قَفِع ) است به معناى گوش يا پاى ترنجيده و دمبه‌ى گوسفند كوتاه شد ، - الشيءُ : آن چيز خشك و ترنجيده شد .
تَقَفْقَفَ
تَقَفْقَفَ - تَقَفْقُفاً [ قفقف ] : مترادف ( قَفْقَفَ ) است .
تَقَفَّلَ
تَقَفَّلَ - تَقَفُّلًا
البابُ : درب بسته شد