فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٣٧

تَعَاقَبَ

تَطَوَّلَ

تَطَوَّلَ - تَطَوُّلًا [ طول ] عليه : با آن چيز بر او فضل و كرم كرد .

التَّطْوِيح

التَّطْوِيح - [ طوح ] : مص ؛ « تطوِيحُ الصّوتِ » :

كشش صدا ، آخرين حد صدا ، ششدانگ خواندن آواز .

تَطَيَّبَ

تَطَيَّبَ - تَطَيُّباً [ طيب ] بالطِّيب : خود را با عطر خوشبو كرد .

تَطَيَّرَ

تَطَيَّرَ - تَطَيُّراً [ طير ] بالشيءِ و منهُ : به آن چيز فال بد زد .

تَطَيَّفَ

تَطَيَّفَ - تَطَيُّفاً [ طوف ] : طواف بسيار كرد .

تَطَيْلَسَ

تَطَيْلَسَ - تَطَيْلُساً [ طلس ] الرجُلُ : آن مرد ردا يا جُبّه پوشيد .

تَطَيَّنَ

تَطَيَّنَ - تَطَيُّناً [ طين ] : مطاوع ( طَيَّنَ ) است ، خود را گِل آلود كرد .

تَظَارَفَ

تَظَارَفَ - تَظَارُفاً [ ظرف ] : آن مرد خود را ظريف نشان داد .

تَظَافَرَ

تَظَافَرَ - تَظَافُراً [ ظفر ] القومُ : آن قوم با يكديگر كمك و هميارى كردند .

تَظَالَمَ

تَظَالَمَ - تَظَالُماً [ ظلم ] القومُ : بعضى از آن قوم بر بعضى ديگر ستم كردند .

تَظَاهَرَ

تَظَاهَرَ - تَظَاهُراً [ ظهر ] : آشكار شد ، - بالشيءِ :

به آن چيز تظاهر كرد ، - القومُ : آن قوم به يكديگر پشت گردانيدند و از هم دور شدند ؛ يارى كردند ؛ « تَظَاهَرَ النَّاسُ » : مردم در كوچه و خيابان تظاهرات كردند .

التَّظَاهُرة

التَّظَاهُرة - ج تَظَاهُرَات [ ظهر ] : تظاهرات مردم در كوچه و خيابان براى خواستن چيزى يا تأييد موضوعي يا انتقاد بر شخصى يا چيزى .

تَظَرَّفَ

تَظَرَّفَ - تَظَرُّفاً [ ظرف ] : آن مرد خود را ظريف نشان داد .

تَظَلَّلَ

تَظَلَّلَ - تَظَلُّلًا [ ظلّ ] بالشجرة : در زير سايه‌ى درخت نشست .

تَظَلَّمَ

تَظَلَّمَ - تَظَلُّماً [ ظلم ] منهُ : از ستم وى دادخواهى كرد ، - هُ حَقَّهُ : حق او را كم داد ، - الرَّجُلُ : بر ستم شكيبائى كرد .

تَظَمَّأَ

تَظَمَّأَ - تَظَمُّؤاً [ ظمأ ] : بر تشنگى صبر كرد .

تَظَنَّى

تَظَنَّى - تَظَنِّياً [ ظنّ ] : گمان كرد ، خيال كرد .

تَظَنَّنَ

تَظَنَّنَ - تَظَنُّناً [ ظنّ ] : از روى خيال و گمان كارى كرد .

تَعَاتَبَ

تَعَاتَبَ - تَعَاتُباً [ عتب ] الرجُلانِ : آن دو مرد يكديگر را عتاب كردند ، بر يكديگر گستاخى كردند .

التَّعَاتِع

التَّعَاتِع - [ تعتع ] : خبرهاى پوچ و سخنان دروغ .

تَعَاجَمَ

تَعَاجَمَ - تَعَاجُماً [ عجم ] الرجُلُ : ناشناس شد و خود را بيگانه نشان داد ، - القومُ : آن قوم پنهان گرديدند .

التَّعَاجِيب

التَّعَاجِيب - [ عجب ] : شگفتيها . اين واژه مفرد ندارد .

تَعَادَّ

تَعَادَّ - تَعَادّاً [ عدّ ] : بر عدد افزود ؛ « هم يتَعَادُّونَ على الف » : آنها بيش از يكهزار نفرند .

تَعَادَى

تَعَادَى - تَعَادِياً [ عدو ] القومُ : آن قوم در دويدن با هم مسابقه دادند و ستيز كردند ، - تِ النّوائبُ : مصيبتها پياپى آمدند ، - ما بينهم : در ميان آنها اختلاف و فساد افتاد ، - الرّجُلُ :

آن مرد دور شد ، - المكانُ : آن مكان ناهموار شد .

تَعَادَلَ

تَعَادَلَ - تَعَادُلًا [ عدل ] الشيئانِ : آن دو چيز هموزن شدند ، - الشخصانِ او الشَّيْئانِ : آن دو شخص يا دو چيز با هم مساوى و برابر شدند .

التَّعَادُل

التَّعَادُل - - [ عدل ] : مص ؛ « تعادُلُ الأَصْوَات » : برابر شدن آراء در انتخابات براى دو نفر نامزد نمايندگى كه مستلزم تجديد اخذ آراء مىشود .

تَعَاذَلَ

تَعَاذَلَ - تَعَاذُلًا [ عذل ] القومُ : آن قوم يكديگر را نكوهش كردند .

تَعَارَجَ

تَعَارَجَ - تَعارُجاً [ عرج ] : بىآنكه لنگ باشد خود را به لنگى وانمود كرد .

تَعَارَضَ

تَعَارَضَ - تَعَارُضاً [ عرض ] الرجُلانِ : آن دو مرد معترض يكديگر شدند و در برابر هم ايستادگى نمودند .

تَعَارَفَ

تَعَارَفَ - تَعارُفاً [ عرف ] القومُ : آن قوم يكديگر را شناختند .

تَعَارَكَ

تَعَارَكَ - تَعَارُكاً [ عرك ] الرجُلانِ : آن دو مرد با هم جنگ كردند .

تَعَازَى

تَعَازَى - تَعَازياً [ عزي ] القومُ : آن قوم يكديگر را تسليت گفتند .

تَعَازَفَ

تَعَازَفَ - تَعَازُفاً [ عزف ] القومُ : آن قوم سرود و رجز خواندند ، بر يكديگر فخر فروشى كردند ، برخى از آنها برخى ديگر را هجو كردند .

تَعَازَلَ

تَعَازَلَ - تَعَازُلًا [ عزل ] القومُ : آن قوم از هم جدا گشتند .

تَعَاسَرَ

تَعَاسَرَ - تَعَاسُراً [ عسر ] عليهِ الأمرُ : امر بر او سخت و پيچيده شد ، - عليه القولُ : سخن بر او مشكوك شد ، - البَيِّعانِ : خريدار و فروشنده با هم به توافق نرسيدند .

تَعَاشَى

تَعَاشَى - تَعَاشِياً [ عشو ] : خود را به شبكورى زد ، - عنهُ : خود را بنادانى زد .

تَعَاشَرَ

تَعَاشَرَ - تَعَاشُراً [ عشر ] القومُ : آن قوم با هم دوستى و آميزش كردند .

التَّعَاشِيب

التَّعَاشِيب - [ عشب ] : پاره‌هاى پراكنده از گياه بر روى زمين .

تَعَاضَّ

تَعَاضَّ - تَعَاضّاً [ عضّ ] المتنازعانِ : آن دو نزاع كننده يكديگر را دندان گرفتند .

تَعَاضَدَ

تَعَاضَدَ - تَعَاضُداً [ عضد ] القومُ : آن قوم بهم يارى و كمك نمودند .

تَعَاطَى

تَعَاطَى - تَعَاطِياً [ عطو ] الشيءَ : آن چيز را گرفت ، - الأمرَ : به آن كار شتافت ، - مِهْنَةً :

به كارى اشتغال ورزيد ، - الرجُلُ : آن مرد بر سر انگشتان پا ايستاد و دستهايش را براى گرفتن چيز بلند كرد .

تَعَاطَفَ

تَعَاطَفَ - تَعَاطُفاً [ عطف ] في مِشْيتهِ : در راه رفتن سر خود را تكان داد و به راست و چپ متمايل شد ، - ، - القومُ : آن قوم بر يكديگر مهربان شدند .

تَعَاظَمَ

تَعَاظَمَ - تَعَاظُماً [ عظم ] : تكبر و بزرگى كرد ، - هُ الأمرُ : آن كار بر او بزرگ شد .

تَعَافَّ

تَعَافَّ - تَعَافّاً [ عفّ ] المريضُ : آن بيمار درمان يافت .

تَعَافَى

تَعَافَى - تَعَافِياً [ عفو ] : بهبودى يافت .

تَعَاقَبَ

تَعَاقَبَ - تَعَاقُباً

الرجُلانِ أو الليلُ و النهارُ :

آن دو مرد يا شب و روز در پى هم آمدند ، - القومُ فى الشّيءِ او الأَمرِ : آن قوم آن چيز يا آن