فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٣٥

تَطَاغَى

برابر شد .

تَضَاغَى

تَضَاغَى - تَضَاغِياً [ ضغو ] : آن مرد از فرط گرسنگى يا از سختىِ زدن فرياد كشيد .

تَضَاغَطَ

تَضَاغَطَ - تَضَاغُطاً [ ضغط ] القومُ : آن قوم انبوه شدند و بر هم تنگ آوردند .

تَضَاغَنَ

تَضَاغَنَ - تَضَاغُناً [ ضغن ] القومُ : آن قوم بهم كينه ورزيدند و دشمنى را با دشمنى مقابله‌ى به مثل كردند .

تَضَافَرَ

تَضَافَرَ - تَضَافُراً [ ضفر ] القومُ على الأمر : آن قوم بر آن كار بهم يارى و كمك كردند .

تَضَالَّ

تَضَالَّ - تَضَالًا [ ضلّ ] : آن مرد تظاهر به گمراهى كرد .

تَضَامَّ

تَضَامَّ - تَضَامّاً [ ضمّ ] القومُ : آن قوم بهم پيوستند .

تَضَامَنَ

تَضَامَنَ - تَضَامُناً [ ضمن ] الغرماءُ : بدهكاران در برابر وام دهنده يكديگر را ضمانت كردند ، - القومُ على امرٍ : آن قوم بر سر كارى با هم متفق شدند .

تَضَايَقَ

تَضَايَقَ - تَضَايُقاً [ ضيق ] : تنگ شد . اين واژه ضد ( اتَّسَعَ ) است ، - القومُ : آن قوم از نظر اخلاقى و يا محل سكونت با هم سازگار نشدند ، - الأمرُ بهِ او عليهِ : آن كار بر او تنگ آمد .

تَضَبَّبَ

تَضَبَّبَ - تَضَبُّباً [ ضبّ ] الصبيُّ : كودك رو به فربهى رفت .

تَضَجَّرَ

تَضَجَّرَ - تَضَجُّراً [ ضجر ] منهُ و بهِ : مترادف ( ضَجِرَ ) است به معناى از او خسته و زده شد .

تَضَجَّعَ

تَضَجَّعَ - تَضَجُّعاً [ ضجع ] في الأمر : در آن كار كوتاهى كرد و اقدامى ننمود .

تَضَحَّى

تَضَحَّى - تَضَحِّياً [ ضحو ] : در چاشت غذا خورد ، بهنگام چاشت خوابيد ، در آفتاب قرار گرفت .

تَضَحْضَح

تَضَحْضَح - تَضَحْضُحاً [ ضحضح ] السرابُ :

سراب حركت كرد ، - الأمرُ : آن كار آشكار شد .

تَضَحَّكَ

تَضَحَّكَ - تَضَحُّكاً [ ضحك ] : مترادف ( ضَحِكَ ) است به معناى خنديد .

التَّضَخُّم

التَّضَخُّم - [ ضخم ] : افزايش بسيار در وزن يا حجم ، النَّقْدِيّ : تورّم پول و زياده‌روى در چاپ اسكناس كه باعث گرانى نرخها شود .

تَضَرَّبَ

تَضَرَّبَ - تَضَرُّباً [ ضرب ] الشيءُ : آن چيز تكان خورد و درهم آميخت .

تَضَرَّجَ

تَضَرَّجَ - تَضَرُّجاً [ ضرج ] : آن چيز شكافته شد ، - الزَّهْرُ : شكوفه باز شد ، - الشيءُ : آن چيز آلوده شد ، - الخَدُّ : گونه سرخ شد ، - تِ المرأةُ : آن زن آرايش كرد .

تَضَرَّرَ

تَضَرَّرَ - تَضَرُّراً [ ضرّ ] : زيان كرد ؛ زيان به او رسيد .

تَضَرَّعَ

تَضَرَّعَ - تَضَرُّعاً [ ضرع ] : با ترس به او نزديك شد ، خوار و زبون شد ، - الى اللَّهِ : بدرگاه خدا نيايش كرد و از او حاجت خواست .

تَضَرْغَمَ

تَضَرْغَمَ - تَضَرْغُماً [ ضرغم ] : بسان شير آن كار را انجام داد .

تَضَرَّمَ

تَضَرَّمَ - تَضَرُّماً [ ضرم ] تِ النارُ : آتش شعله‌ور شد ، الرّجُلُ عليه : آن مرد بر او سخت خشمگين شد .

التَّضْرِيس

التَّضْرِيس - ج تَضَارِيس [ ضرس ] : نازك شدن لبه‌ى ياقوت يا مرواريد يا چوب بسان دندان ؛ « فى الْيَاقُوتَة تَضْرِيس » : در آن دانه‌ى ياقوت دندانه‌اى موجود است .

تَضَعْضَعَ

تَضَعْضَعَ - تَضَعْضُعاً [ ضعضع ] : فروتن شد ، خوار شد ؛ « تَضَعْضَعَ بهِ الدَّهْرُ » : زمانه او را خوار و زبون كرد ، به علت بيمارى يا اندوه لاغر و ناتوان شد ، - مالُهُ : دارائى او كم شد .

تَضَعَّفَ

تَضَعَّفَ - تَضَعُّفاً [ ضعف ] هُ : او را ناتوان يافت يا ناتوان شمرد .

تَضَلَّعَ

تَضَلَّعَ - تَضَلُّعاً [ ضلع ] : از خوردنى و نوشيدنى سير و پر شد ؛ « تَضَلَّعَ من العلومِ » :

از دانشهاى مختلف بهره‌مند و پُر شد .

تَضَمَّخَ

تَضَمَّخَ - تَضَمُّخاً [ ضمخ ] بالطِّيب : به خود عطر زد .

تَضَمَّدَ

تَضَمَّدَ - تَضَمُّداً [ ضمد ] الجرحُ : زخم پانسمان شد . اين واژه مطاوع ( ضَمَّدَ ) است .

تَضَمَّرَ

تَضَمَّرَ - تَضَمُّراً [ ضمر ] وجهُهُ : پوست روى او پرچين و چروك شد .

تَضَمَّنَ

تَضَمَّنَ - تَضَمُّناً [ ضمن ] الشيءَ : شامل بر آن چيز شد ، - الشيءَ عَنِّى : آن چيز را از من به التزام و ضمانت گرفت .

تَضَنَّى

تَضَنَّى - تَضَنِّياً [ ضنو ] : خود را به بيمارى زد .

تَضَوَّأَ

تَضَوَّأَ - تَضَوُّؤاً [ ضوأ ] : در تاريكى ايستاد تا آنها را كه در روشنائى مىباشند به بيند ، - هُ :

خود را كنار كشيد تا وي را با نور چراغى كه در دست دارد به بينند .

تَضَوَّرَ

تَضَوَّرَ - تَضَوُّراً [ ضور ] : از سختى درد يا گرسنگى به خود پيچيد ، - الذّئبُ و نحوُهُ :

گرگ و مانند آن از گرسنگى زوزه كشيد .

تَضَوَّعَ

تَضَوَّعَ - تَضَوُّعاً [ ضوع ] المسكُ : بوى مشك پخش و پراكنده شد ، - الفَرخُ : جوجه بالهاى خود را گسترد تا مادرش به آن غذا بدهد .

تَضَيَّعَ

تَضَيَّعَ - تَضَيُّعاً [ ضيع ] المسكُ : بوى مشك پراكنده و پخش شد .

تَضَيّفَ

تَضَيّفَ - تَضَيُّفاً [ ضيف ] هُ : از او خواست تا مهمانش شود ، بعنوان ميهمان بر او وارد شد ، - الرَّجُلُ : آن مرد كج شد ، - تِ الشمسُ :

خورشيدى رو به غروب رفت .

تَضَيَّقَ

تَضَيَّقَ - تَضَيُّقاً [ ضيق ] : تنگ شد . اين واژه ضد ( اتَّسَعَ ) است .

تَطَابَقَ

تَطَابَقَ - تَطَابُقاً [ طبق ] القومُ : آن قوم با هم متفق شدند .

تَطَارَحَ

تَطَارَحَ - تَطَارُحاً [ طرح ] القومُ الكلامَ أو الغناءَ : آن قوم با هم سخن گفتند و نغمه سرودند .

تَطَارَدَ

تَطَارَدَ - تَطَارُداً [ طرد ] القومُ : آن قوم بر يكديگر تاختند .

تَطَارَشَ

تَطَارَشَ - تَطُارُشاً [ طرش ] : آن مرد خود را به كرى زد .

تَطَارَقَ

تَطَارَقَ - تَطَارُقاً [ طرق ] الشيءُ : آن چيز پياپى شد ، - تِ الإبلُ : شتران بدنبال يكديگر به راه افتادند .

تَطَاعَنَ

تَطَاعَنَ - تَطَاعُناً [ طعن ] القومُ : آن قوم يكديگر را با نيزه زدند .

تَطَاغَى

تَطَاغَى - تَطَاغِياً [ طغو ] الموجُ : موج آب بلند شد و به جوش و خروش افتاد .