فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢١٣
تَحَلَّى
تَحَسَّى
تَحَسَّى - تَحَسِّياً [ حسو ] المرقَ : شوربا را اندك اندك آشاميد ، الطائرُ المَاءَ : پرنده با نوك خود آب خورد .
تَحَسَّبَ
تَحَسَّبَ - تَحَسُّباً [ حسب ] : كفايت كرد .
تَحَسَّرَ
تَحَسَّرَ - تَحَسُّراً [ حسر ] تِ المرأةُ : آن زن با روى باز نشست و افسوس خورد ، - الشَّعَرُ و الرِّيشُ : موى يا پر ريخته شد ، - الطَّائرُ :
پرنده پر خود را انداخت ، - عليه : بر او افسوس خورد .
تَحَسَّسَ
تَحَسَّسَ - تَحَسُّساً [ حسّ ] : شنيد و ديد ، - الشيءَ : آن چيز را احساس كرد و شناخت ، - الخَبَرَ : براى شناخت خبر كوشيد ، - مِنْهُ : از او خبر خواست .
تَحَسَّفَ
تَحَسَّفَ - تَحَسُّفاً [ حسف ] الجلدُ : پوست پوسته پوسته شد .
تَحَسَّنَ
تَحَسَّنَ - تَحَسُّناً [ حسن ] : زيبا شد ، آرايش كرد .
التَّحَسُّن
التَّحَسُّن - [ حسن ] : مص ؛ « فى تَحَسُّن » : در حال پيشرفت .
التَّحسِير
التَّحسِير - [ حسر ] : واحد ( التحاسير ) است .
التَّحْسِين
التَّحْسِين - ج تَحْسِينَات [ حسن ] : مص ، نيكو كردن ، اصلاح ؛ « تَحسينُ النَّسْل » : دانشى است كه درباره‌ى نيكو كردن نسل و نژاد بحث مىكند .
تَحَشَّى
تَحَشَّى - تَحَشِّياً [ حشي ] فلاناً : فلانى را جدا كرد ، استثنا كرد ، - فلانٌ : حرمت دوستى را حفظ كرد ، - من الشّيءِ : از آن چيز دور و منزّه شد .
تَحَشَّدَ
تَحَشَّدَ - تَحَشُّداً [ حشد ] القومُ : آن قوم براى يك كار گرد هم آمدند .
تَحَشَّفَ
تَحَشَّفَ - تَحَشُّفاً [ حشف ] : جامه‌ى كهنه پوشيد .
تَحَشَّكَ
تَحَشَّكَ - تَحَشُّكاً [ حشك ] الضرْعُ : پستان پر از شير شد .
تَحَشَّمَ
تَحَشَّمَ - تَحَشُّماً [ حشم ] من فلان : از فلانى شرم كرد .
تَحَصَّى
تَحَصَّى - تَحَصِّياً [ حصي ] : پرهيز كرد ، خود را حفظ كرد .
تَحَصْحَصَ
تَحَصْحَصَ - تَحَصْحُصاً [ حصحص ] : به زمين چسبيد و استوار شد ، - الوبرُ او الزّئبُر : پشم و پر زه از روى پارچه فرو ريخت .
تَحَصَّلَ
تَحَصَّلَ - تَحَصُّلًا [ حصل ] الشيءُ : آن چيز جمع شد ، ثابت شد ، - مِن الْمَسْألةِ كذا : از آن مسأله رهائى يافت .
تَحَصَّنَ
تَحَصَّنَ - تَحَصُّناً [ حصن ] : براى خود پناهى گرفت ، - تِ المرأةُ : آن زن مُحصنه شد ، - الفرس : آن اسب ، اسبِ نر شد .
التَّحْصِيل
التَّحْصِيل - [ حصل ] : مص ، كسب كردن ، بدست آوردن ؛ « من تَحْصِيل الحَاصِلِ انْ يُقَال . . . » : آنچه كه در آن شكى نيست آنست كه گفته شود . . .
تَحَضَّرَ
تَحَضَّرَ - تَحَضُّراً [ حضر ] : حاضر شد . اين واژه ضدّ ( تَغَيّبَ ) است ، - الرَّجُلَ : آن مرد را حاضر كرد ، - البَدَوِيُّ : آن بيابانى به شهرنشين همانند شد .
التَّحْضِير
التَّحْضِير - [ حضر ] : مص ، - ج تحضيرات :
استعداد و آمادگى .
التَّحْضِيرِيّ
التَّحْضِيرِيّ - نسبت به ( التَّحْضِير ) است ؛ « مؤتمرٌ تحضيريّ » : كنفرانس آمادگى و اوليّه .
تَحَطَّمَ
تَحَطَّمَ - تَحَطُّماً [ حطم ] : شكسته شد .
التَّحْطِيم
التَّحْطِيم - [ حطم ] : مص ؛ « سفينةُ تَحطيمِ الجَلِيد » : كشتى يخشكن در درياها .
تَحَفَّى
تَحَفَّى - تَحَفِّياً [ حفو ] لهُ : او را بسيار گرامى داشت ، - فى الشيءِ : در آن چيز كوشيد .
التُّحْفَة
التُّحْفَة - ج تُحَف : هديه ، ارمغان ، چيز گرانبها و ارزشمند ؛ « تُحْفَةٌ فَنِّيَّةٌ » : هديه‌اى ارزنده .
التُّحَفَة
التُّحَفَة - ج تُحَف : مترادف ( التحْفَة ) است .
تَحَفَّرَ
تَحَفَّرَ - تَحَفُّراً [ حفر ] السيْلُ : سيل بر روى زمين حفره‌ها بوجود آورد .
تَحَفَّزَ
تَحَفَّزَ - تَحَفُّزاً [ حفز ] : براى آن كار آماده شد ، دو زانو نشست .
تَحَفَّشَ
تَحَفَّشَ - تَحَفُّشاً [ حفش ] الرجلُ : در خانه‌ى كوچكى نشست .
تَحَفَّظَ
تَحَفَّظَ - تَحَفُّظاً [ حفظ ] الكتابَ : كتاب را اندك اندك حفظ كرد ، - بهِ : در حفظ آن عنايت و توجه كرد ، - عنهُ و منهُ : از او پرهيز كرد و خود را محافظت كرد .
التَّحَفُّظ
التَّحَفُّظ - [ حفظ ] : مص ، - ج تَحَفُّظات :
احتياط ، چاره‌جوئى ، « مع التحفظُ » : با توجه و عنايت . ضد اين تعبير « بِدُون تَحَفُّظ » است .
التَّحَفُّظِيّ
التَّحَفُّظِيّ - [ حفظ ] : نسبت به ( التحَفُّظ ) است ؛ « إجْرَاءَات تَحَفُّظِيَّة » : تدابير احتياطي و امنيتى .
تَحَفَّلَ
تَحَفَّلَ - تَحَفُّلًا [ حفل ] : آرايش كرد ، - اللبنُ : شير فراوان شد ، - المَجْلِسُ : نشستگان در مجلس بسيار شدند .
تَحَقَّدَ
تَحَقَّدَ - تَحَقُّداً [ حقد ] : مترادف ( حَقَدَ ) است با تمام معانى آن .
تَحَقَّقَ
تَحَقَّقَ - تَحَقُّقاً [ حقّ ] الخبرُ : آن خبر ثابت شد ، - الرجُلُ الأمرَ : آن مرد خبر را درست دانست .
التَّحْقِيق
التَّحْقِيق - [ حقّ ] : مص ، تحقيق ، بحث ، رسيدگى ، بررسى و انجام ، بررسيهاى مقامات قضائى يا ادارى كشور ؛ « قاضي التَّحْقِيق » : بازپرس دادگسترى .
تَحَكَّرَ
تَحَكَّرَ - تَحَكُّراً [ حكر ] الشيءَ : آن چيز را احتكار كرد و بانتظار گران شدن بهاى آن شد .
تَحَكَّكَ
تَحَكَّكَ - تَحكُّكاً [ حكّ ] بهِ : متعرض او شد و برايش شر آفريد .
تَحَكَّلَ
تَحَكَّلَ - تَحَكُّلًا [ حكل ] : از روى نادانى با وى ستيزه كرد .
تَحَكَّمَ
تَحَكَّمَ - تَحَكُّماً [ حكم ] في الأمرِ : از پيش خود حكم كرد بدون اينكه توجيهى بكند ، به رأى خود در آن چيز تصرف كرد ، حكم خود را در او اجراء كرد .
التَّحْكِيم
التَّحْكِيم - [ حكم ] : مص ، حل و فصل اختلاف يا دعوى بوسيله‌ى حَكَم ؛ « هَيْئَة التَّحْكِيم » : هيأت حكميّت در برقرارى خلاف ، نام ديگر اين هيأت « لُجْنَةُ التَّحْكيم » است .
تَحَلَّى
تَحَلَّى - تَحَلِّياً [ حلو ] الشيءَ : آن چيز را شيرين يافت .
تَحَلَّى
تَحَلَّى - تَحَلِّياً
: آرايش كرد و لباس نو پوشيد ، - تِ المرأةُ : آن زن زيورآلات بر تن