فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٠٧

تَتَهَّمَ

شد ، خود را به خنگى زد ، سرگردان شد ، آه كشيد ، بر اثر اندوه و درد با دو دست خود كف زد ، - القومُ : آن قوم به شهرى آمدند كه در آن كسى نبود ، - الصُّبْحُ : بامداد روشن شد .

تَبَلَّرَ

تَبَلَّرَ - تَبَلُّراً [ بلر ] : بسان شيشه‌ى بلور شد .

تَبَلَّصَ

تَبَلَّصَ - تَبلُّصاً [ بلص ] الشيءَ : آن چيز را پنهانى خواست ، - تِ الغَنَمُ : شير گوسفندان كم شد .

تَبَلْطَحَ

تَبَلْطَحَ - تَبَلْطُحاً [ بلطح ] الشيءُ : آن چيز پهن شد .

تَبَلَّعَ

تَبَلَّعَ - تَبَلُّعاً [ بلع ] هُ : آن چيز را بلعيد ، سر كشيد .

تَبَلَّغَ

تَبَلَّغَ - تَبَلُّغاً [ بلغ ] بالشيءِ : به آن چيز بسنده كرد و قانع شد .

تَبَلَّلَ

تَبَلَّلَ - تَبَلُّلًا [ بلّ ] الثوبُ : جامه خيس شد .

تَبَلَّهَ

تَبَلَّهَ - تَبَلُّهاً [ بله ] : نادان شد ، نتوانست دليل بياورد ، جوياى گمشده شد ، - الطَّرِيقَ :

بيراهه رفت و هدايت نشد .

تَبَلْوَرَ

تَبَلْوَرَ - تَبَلْوُراً [ بلور ] : آن چيز واضح و روشن شد ؛ « تَبَلْوَرَ المَوقِفُ اوْ الاتجَاهُ » : موضوع يا مقصود روشن شد .

التَّبْلِيد

التَّبْلِيد - [ بلد ] : مص ، عادت كردن و خوى گرفتن گياه يا حيوان بيگانه با آب و هواى كشورى كه بدان برده مىشوند ؛ « حَدِيقة التَّبْلِيد » : باغچه‌ى پرورش گياهان .

التَّبْلِيط

التَّبْلِيط - [ بلط ] : اسفالت زمين .

التَّبْلِيغ

التَّبْلِيغ - [ بلغ ] : خبر دادن ، اعلام ، اخطار ، انذار ، ابلاغ .

تَبَنَ

تَبَنَ - - تَبْناً الدابَّةَ : به ستور كاه خورانيد .

تَبَّنَ

تَبَّنَ - تَتْبِيناً : كاه را در كاهدان ريخت .

التِّبْن

التِّبْن - كاه .

تَبَنَّى

تَبَنَّى - تَبَنِّياً [ بني ] هُ : او را فرزند خود خواند .

التِّبْنَة

التِّبْنَة - يك ريزه كاه .

التِّبْنِيّ

التِّبْنِيّ - آنچه به رنگ كاه باشد .

التَّبَنِّي

التَّبَنِّي - [ بني ] : گرفتن فرزند خوانده ، پسر خوانده ، دختر خوانده .

تَبَهَّجَ

تَبَهَّجَ - تَبَهُّجاً [ بهج ] بِهِ : به او شادمان شد .

تَبَهَّرَ

تَبَهَّرَ - تَبَهُّراً [ بهر ] الإناءُ : ظرف پر شد ، - السَّحَابَةُ : ابر روشنائى داد .

تَبَهْرَجَ

تَبَهْرَجَ - تَبَهْرُجاً [ بهرج ] : متكبر شد ، خود بزرگبين شد ، - تِ المرأةُ : آن زن آرايش و زينت كرد .

تَبَهَّمَ

تَبَهَّمَ - تَبَهُّماً [ بهم ] الأمرُ عليه : امر بر او مبهم و پوشيده شد .

تَبَوَّا

تَبَوَّا - تَبوُّؤاً [ بوأ ] المكانَ و بهِ : در آن جاى اقامت كرد ، - الشيءَ : آن چيز را تسليم گرفت ؛ « تَبَوّأ العَرْشَ » : بر تخت نشست ؛ « تَبَوَّأَ الحُكْمَ » : زمام امور مملكت را بدست گرفت .

تَبَوَّبَ

تَبَوَّبَ - تَبَوُّباً [ بوب ] الرجلَ : آن مرد را دربان گرفت .

تَبَوَّرَ

تَبَوَّرَ - تَبَوُّراً [ بور ] نفسَهُ : بر خود مرثيه خواند و از نابودى شيون كرد .

تَبَوَّقَ

تَبَوَّقَ - تَبَوُّقاً [ بوق ] : دروغ گفت ، - الوَبَاءُ فى المَاشِيَة : در دام و با افتاد .

التَّبُّولَة

التَّبُّولَة - ( ط ) : غذائى است كه از برغول و جعفرى و نعناع و پياز و ادويه‌ى خوشبو كننده و آب ليمو و روغن زيتون تهيه كنند .

التَّبْوِيب

التَّبْوِيب - [ بوب ] : تقسيم كردن چيزى به بابها .

تَبَيَّضَ

تَبَيَّضَ - تَبَيُّضاً [ بيض ] : سفيد شد .

التَّبِيع

التَّبِيع - ج تِبَاع و تَبَائِع : ياور و پيرو ، همراه و همنشين و هم صحبت ، كمك كار .

التَّبِيل

التَّبِيل - مترادف ( المَتْبُول ) است .

تَبَيَّنَ

تَبَيَّنَ - تَبَيُّناً [ بين ] الشيءُ : آن چيز واضح شد ، - الشيءَ : آن چيز را توضيح داد ، آن چيز را انديشيد و شناخت .

تَتَابَعَ

تَتَابَعَ - تَتَابُعا [ تبع ] : دنباله روى كرد ، - تِ الأخبارُ : برخى اخبار در پى برخى ديگر از آن رسيد .

تَتَارَكَ

تَتَارَكَ - تَتَارُكاً [ ترك ] القومُ الأمرَ بينهم : آن قوم آن كار را از ميان خود رها كردند .

تَتَالَى

تَتَالَى - تَتَالِياً [ تلو ] : دنباله‌روى كرد ، آن كار را پياپى انجام داد .

التَّتَالِي

التَّتَالِي - پى در پى ؛ « جَاءَتِ الخَيلُ تَتَالِياً » :

اسبان در پى يك ديگر آمدند .

تَتَامَّ

تَتَامَّ - تَتَامّاً [ تمّ ] القومُ : همه‌ى آن قوم آمدند .

تَتَايَسَ

تَتَايَسَ - تَتَايُساً [ تيس ] الماءُ : موجهاى آب به هم خوردند ، - تِ العَنْزُ : بز پرورش يافت و تيس ( بز نر ) شد .

تَتَبَّعَ

تَتَبَّعَ - تَتَبُّعاً [ تبع ] الأمرَ : بدنبال آن چيز رفت و تتبّع كرد ؛ « تَتَبَّعْتُ احْوَالَه » گاه و بيگاه جوياى احوال او بودم و پيگيرى كردم .

التَّتَر

التَّتَر - مردم تاتارند كه در محدوده‌ى ميان درياى خزر و هند و چين سكونت دارند .

تَتْرَى

تَتْرَى - [ تتر و وتر ] : اصل اين واژه [ وَتْرِى ] است . به معناى پياپي و آمدن يكى پس از ديگرى است ؛ « ارْسَلْنَا رُسُلَنا تَتْرى » : ما پيامبران خود را يكى پس از ديگرى فرستاديم ؛ « جاءَ القومُ تَتْرَى و تَتْرًى » : آن قوم بدنبال هم آمدند .

تَتَرَّبَ

تَتَرَّبَ - تَتَرُّباً [ ترب ] : آن چيز خاك شد ، آن چيز خاكى شد .

تَتَرْتَرَ

تَتَرْتَرَ - تَتَرْتُراً [ ترتر ] : لرزيد و تكان خورد .

تَتَرَّسَ

تَتَرَّسَ - تَتَرُّساً [ ترس ] : زره پوشيد ، در ميان زره پنهان شد .

تَتَرَّفَ

تَتَرَّفَ - تَتَرُّفاً [ ترف ] : بهره‌مند شد ، در فراخ و نعمت قرار گرفت .

التَّتَريّ

التَّتَريّ - واحد ( التَّتَر ) است ، تاتارى .

التُّتْفُل

التُّتْفُل - ( ح ) : روباه

تَتَلَّى

تَتَلَّى - تَتَلِّياً [ تلو ] هُ : آن را پيگيرى كرد ؛ « تَتَلَّيْتُ حَقِّي » : براى بدست آوردن حق خود پيگيرى كردم تا آن را گرفتم .

تَتَلَّعَ

تَتَلَّعَ - تَتَلُّعاً [ تلع ] في مِشْيتهِ : در راه رفتن سر و گردن خود را بالا گرفت . اين واژه بيشتر درباره‌ى گاو و آهو و مانند آن به كار مىرود .

تَتَلْمَذَ

تَتَلْمَذَ - تَتَلْمُذاً [ تلمذ ] الولدَ : آن جوان را دانش آموخت ، - لِفُلانٍ : دانشآموز او شد .

التَّتِمَّة

التَّتِمَّة - [ تمّ ] : تتمه ، تكمله ، پاياني .

تَتَمَّرَ

تَتَمَّرَ - تَتَمُّراً [ تمر ] اللحمُ : گوشت ريزريز شد .

التُّتُن

التُّتُن - ( ن ) : مترادف ( التَّبغ ) است - اين واژه تركى است -

تَتَهَّمَ

تَتَهَّمَ - تَتَهُّماً [ تهم ] : بر او تهمت زد ، به تهامه درآمد .