فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٠٥

تَبَشَّعَ

خود اظهار بلاغت كرد در حالى كه بليغ نبود ، - فيهِ المرضُ : بيمارى در او شدت يافت .

تَبَالَهَ

تَبَالَهَ - تَبَالُهاً [ بله ] : خود را به نادانى و ابلهى زد .

التُّبَّان

التُّبَّان - شلوار كوتاه ، شورت ، مايو ، شلوار ورزش ، تنبان - اين واژه فارسى است -

التَّبَّان

التَّبَّان - كاه فروش ، كاهدان .

التَّبَّانة

التَّبَّانة - « دَرْبُ التَّبَّانةِ » ( فك ) : كهكشان .

تَبَاهَجَ

تَبَاهَجَ - تَبَاهُجاً [ بهج ] بِهِ : به او شادمان شد ، - المكانُ : آن مكان نيكو شد .

تَبَاوَأَ

تَبَاوَأَ - تَبَاوُؤاً [ بوأ ] الشيئان : آن دو چيز با هم برابر شدند .

تَبَايَعَ

تَبَايَعَ - تَبَايُعاً [ بيع ] الرجُلانِ : آن دو مرد به يكديگر چيز فروختند .

تَبَايَنَ

تَبَايَنَ - تَبَايُناً [ بين ] الرجُلانِ : آن دو مرد از يكديگر جدا شدند ، دور شدند ، - الشَّيْئانِ :

آن دو چيز با هم اختلاف داشتند .

التَّبَايُن

التَّبَايُن - اختلاف ، تفاوت ، دورى .

تَبَّبَ

تَبَّبَ - تَتْبِيباً [ تبّ ] فلاناً : به فلانى ( تبّاً لك ) :

نابود شوى گفت ، او را نابود كرد .

تَبَتَّلَ

تَبَتَّلَ - تَبَتُّلًا [ بتل ] : از همه چيز بريد و به خدا روى آورد ، ازدواج نكرد .

تَبَشَّر

تَبَشَّر - تَبَشُّراً [ بشر ] وجهُهُ : چهره‌ى او شادمان گرديد .

تَبَجْبَجَ

تَبَجْبَجَ - تَبَجْبُجاً [ بجبج ] اللحمُ : گوشت بسيار و سست شد .

تَبَجَّحَ

تَبَجَّحَ - تَبَجُّحاً : فخر كرد .

تَبَجَّسَ

تَبَجَّسَ - تَبَجُّساً [ بجس ] الماءُ : آب روان شد .

تَبَحَّرَ

تَبَحَّرَ - تَبَحُّراً [ بحر ] في العِلْم : در دانش پژوهش بسيار كرد .

تَبَخْتَرَ

تَبَخْتَرَ - تَبَخْتُراً [ بختر ] : به گونه‌اى نيكو راه رفت ، در راه رفتن به راست و چپ مايل شد ، بگونه‌اى متكبرانه و خود بزرگ بين راه رفت .

التَّبَخْتَرِيَّة

التَّبَخْتَرِيَّة - مترادف ( البَخْتَرِيّة ) به معناى با ناز و تكبر راه رفتن است .

تبَخَّرَ

تبَخَّرَ - تَبَخُّراً [ بخر ] الماءُ : آب بخار شد ، - الرّجُلُ : آن مرد با بخور دود كرد ، با بوى خوش بخور و دود كرد .

تَبَدَّى

تَبَدَّى - تَبَدِّياً [ به دو ] : آشكار شد .

تَبَدَّدَ

تَبَدَّدَ - تَبَدُّداً [ بدّ ] : پراكنده شد ، - القومُ الشَّيء : آن قوم آن چيز را به بخشهائى تقسيم كردند .

تَبَدَّعَ

تَبَدَّعَ - تَبَدُّعاً [ بدع ] : چيز نو آورد ، بدعت گذارد .

تَبَدَّلَ

تَبَدَّلَ - تَبَدُّلًا [ بدل ] : تغيير يافت ، كُت پوشيد ، - عِندَ الْعَامّة : و در زبان متداول به معناى خود را آرايش كرد مىباشد ، - هُ بِكذا :

آن را با چيزى عوض كرد ؛ « تَبَدَّلا ثوبَيْهما » :

پيراهن يكديگر را با هم عوض كردند ؛ « تَبَدَّلت الدّارُ بانْسِها وَحْشاً » : آن خانه پس از انس و شادى بگونه‌ى وحشتناك درآمد .

التَّبذَار

التَّبذَار - [ بذر ] : آنكه در اموال خود اسراف كند ، پُر حرفِ بسيار ياوه‌گو .

تَبَذَّخَ

تَبَذَّخَ - تَبَذُّخاً [ بذخ ] : بلند شد ، بالا آمد ، متكبّر شد ، مقام او بالا رفت .

تَبَذَّرَ

تَبَذَّرَ - تَبَذُّراً [ بذر ] : متفرق شد ، پراكنده شد .

تَبَذَّلَ

تَبَذَّلَ - تَبَذُّلًا : ترك احتشام كرد و متواضع شد .

التِّبْر

التِّبْر - طلاى ريخته نشده و سكَّه نخورده يا طلائى كه در خاك معدنش باشد .

تَبَرَّى

تَبَرَّى - تَبَرِّياً [ بري ] لمعروفِه : متعرض نكوئى او شد .

تَبَرَّأَ

تَبَرَّأَ - تَبَرُّؤاً [ بَرْأ ] من الذنب : از گناه تبرئه شد .

تَبَرْأَلَ

تَبَرْأَلَ - تَبَرْؤُلًا [ بَرْأل ] الطائرُ : پرنده پرهاى گردنش را براى جنگ از هم باز كرد .

تَبَرْبَرَ

تَبَرْبَرَ - تَبَرْبُراً : به بربريان پيوست و وحشى شد .

التَّبْرَة

التَّبْرَة - واحد ( التِّبر ) است .

تَبَرَّجَ

تَبَرَّجَ - تَبَرُّجاً [ برج ] تِ المرأةُ : زن خود را آرايش كرد .

تَبَرَّدَ

تَبَرَّدَ - تَبَرُّداً [ برد ] : خواست كه خنك شود ؛ « نَزَلَ فى المَاءِ يَتَبَرَّدُ » : خود را به آب زد تا خنك شود .

تَبَرَّرَ

تَبَرَّرَ - تَبَرُّراً [ برّ ] : نيكوكار شد ، خواست كه نيكوكاريش آشكار شود ، - هُ : از او اطاعت و فرمانبردارى كرد .

تَبَرَّصَ

تَبَرَّصَ - تَبَرُّصاً [ برص ] الأرضَ : ستور هر كجا كه گياه و علف بود چريد .

تَبَرْطَلَ

تَبَرْطَلَ - تَبَرْطُلًا [ برطل ] : رشوه گرفت .

تَبَرَّعَ

تَبَرَّعَ - تَبَرُّعاً [ برع ] بالعطاءِ : بطور رايگان عطا و تبرّع كرد .

التَّبرُّع

التَّبرُّع - ج - تَبَرُّعات [ برع ] : بخشش ، هبه ؛ « فَعلَهُ تبرُّعاً » : آن را به رايگان كمك كرد ، مشاركت در سهام .

تَبَرْعَمَ

تَبَرْعَمَ - تَبَرْعُماً [ برعم ] الشجرُ : گياه غنچه برآورد .

تَبَرْقَحَ

تَبَرْقَحَ - تَبَرْقُحاً [ برقح ] الثوبُ : جامه چرك و آلوده شد .

تَبَرْقَعَ

تَبَرْقَعَ - تَبَرْقُعاً [ برقع ] تِ المرأةُ : آن زن روبند يا نقاب بست .

تَبَرَّكَ

تَبَرَّكَ - تَبَرُّكاً [ برك ] بِه : از آن بركت گرفت ، تبرّك كرد .

تَبَرَّمَ

تَبَرَّمَ - تَبَرُّماً [ برم ] : دلتنگ و خسته شد .

تَبَرْنَسَ

تَبَرْنَسَ - تَبَرْنُساً : جامه‌ى كلاهدار پوشيد .

تَبَرْنَطَ

تَبَرْنَطَ - تَبَرْنُطاً : كلاه شاپو بر سر نهاد .

تَبَرْهَنَ

تَبَرْهَنَ - تَبَرْهُناً [ برهن ] : با دليل و برهان آشكار شد .

التَّبْرِيد

التَّبْرِيد - [ برد ] : مص ؛ « جهاز التَّبْرِيد » :

دستگاه خنك كننده‌ى آب ؛ « غُرْفَةُ التَّبْرِيد » : سردخانه .

التَّبْرِير

التَّبْرِير - [ برّ ] : مص ، مبرّى كردن نفس .

تَبَزَّلَ

تَبَزَّلَ - تَبَزُّلًا [ بزل ] : سوراخ شد ، شكافته شد ، - هُ : آن را سوراخ كرد .

تَبَسَّرَ

تَبَسَّرَ - تَبَسُّراً [ بسر ] الحاجةَ : حاجت را در غير موقع خود خواست .

تَبَسَّطَ

تَبَسَّطَ - تَبَسُّطاً [ بسط ] : گردش و تفريح كرد ، آن مرد گستاخ شد و شرم و حيا را كنار گذاشت ، پخش شد ، كشيده شده ، امتداد يافت .

تَبَسَّلَ

تَبَسَّلَ - تَبَسُّلًا [ بسل ] : از خشم يا دليرى ترشروى شد .

تَبَسَّمَ

تَبَسَّمَ - تَبَسُّماً [ بسم ] : لبخند زد .

التبسيط

التبسيط - [ بسط ] : مص ، آسان كردن ، سهل كردن .

تَبَشَّعَ

تَبَشَّعَ - تَبَشُّعاً

: زشت و ترشروى شد ،