فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ٢٠٢
تَأَجَّمَ
تابَلَ
تابَلَ - مُتَابَلَةً و تِبَالًا [ تبل ] الطعامَ : در غذا ادويه‌ى خوشبو و خوشمزه كننده ريخت .
التَّابَل
التَّابَل - ج تَوَابِل : ادويه‌ى خوشبو كننده و اشتها آور مانند فلفل .
التَّابِل
التَّابِل - ج تَوَابِل : مترادف ( التّابَل ) است .
التَّابُوت
التَّابُوت - ج تَوَابِيت : صندوق چوبى ؛ « تَابوتُ الميِّت » : تابوت مرده .
التَّابُور
التَّابُور - ج تَوَابِير : گروهى از لشكريان - اين واژه تركى است -
التَّابِير
التَّابِير - ( ح ) : جانورى است از رسته‌ى ( التَّابِيريّات ) كه در جنگلهاى امريكا و آسياى استوائى زندگى مىكند . گوشت اين حيوان مانند گوشت گاو است و خورده مىشود .
تاجَ
تاجَ - - تَوْجاً [ توج ] : تاج بر سر نهاد .
التّاج
التّاج - ج تِيجان : تاج ، اكِليلِ ؛ « تاجُ العمود » ( ب ) : سر ستون ؛ « تاجُ الجَبَّارِ » : نام ستاره‌هائى است .
تاجَرَ
تاجَرَ - مُتَاجَرَةَ [ تجر ] : تجارت كرد .
التَّاجِر
التَّاجِر - ج - تِجَار و تُجَّار : تاجر ، بازرگان ؛ « تَاجِرُ الجُمْلَة » : تاجر عمده فروش ؛ « تَاجر التجزِئة او المُفَرّق » : خرده فروش ، - ج تَواجِر :
رايج ؛ « بِضَاعَةٌ تاجِرة » : كالاى رايج و پُر فروش ضد اين واژه ( كَاسِدَة ) است .
تاخَمَ
تاخَمَ - مُتَاخَمَةً [ تخم ] مُلْكى مُلْكَك : حدود ملك توبه ملك من رسيد .
تاحَ
تاحَ - - تَيْحاً [ تيح ] : آماده شد ، - لَهُ : براى او آماده شد ، - فى مَشْيِهِ : در راه رفتن متمايل شد و تكبر كرد .
تارَ
تارَ - - تَيَرَاناً [ تير ] البحرُ : دريا متلاطم شد .
التَّارّ
التَّارّ - [ ترّ ] : مرد فربه و سست .
تارَبَ
تارَبَ - مُتَارَبَةً [ ترب ] هُ : هم سن و سال او بود .
التَّارَة
التَّارَة - ج تَارَات [ تور ] : زمان و يك بار ؛ « فعلتُ تارةً هذَا و تَارةً ( او طوراً ) ذاك » : گاهى اين كار و گاهى آن كار را انجام دادم ؛ « تارةً بعد تارةٍ » : گهگاه ، گاه و بيگاه .
التَّارِس
التَّارِس - آنكه با خود سپر داشته باشد ، سپردار .
تارَكَ
تارَكَ - مُنَارَكَةً و تِرَاكاً [ ترك ] هُ : او را رها كرد ، تنها گذاشت ، - الرَّجُلَ : با آن مرد صلح كرد .
التَّارِيخ
التَّارِيخ - ج تَوَارِيخ [ أرخ ] : تاريخ ، گاهشناسى ؛ « تاريخُ الشَّىْءِ » : هنگام حدوث آن چيز ؛ « علمُ التّاريخ » : دانش شناخت پيشامدها و حادثه‌هاى تاريخى و زمان وقوع و علل و موجبات آنها .
تاسَ
تاسَ - - تَيْسا [ تيس ] الجديُ : بزغاله بُز شد .
التَّاسِع
التَّاسِع - نهم ، عددى كه پس از هشتم آيد .
تاعَ
تاعَ - - تَيْعاً [ تيع ] القيءُ : قي بيرون آمد .
التَّافِه
التَّافِه - كم عقل ، آنچه كه مزه يا طعمى نداشته باشد .
تَاقَ
تَاقَ - - تَوقاً [ توق ] هُ و اليه : مترادف ( اشْتَاق ) است ، به او گرائيد ، - الى الغَايَةِ : به غايت آن چيز شتافت ، - تْ عينُهُ بِالدمُوع : چشم او اشك ريخت ، - مِنْهُ : از او ترسيد و رام شد ، - بنفسِهِ : جان خود را رايگان كرد .
تالَى
تالَى - مُتَالاةً [ تلو ] هُ : بدنبال وى رفت ، با او برابرى كرد .
التَّالِد
التَّالِد - هر چيز قديمى و تاريخى اعم از مال يا شرافت و بزرگي .
التَّالِي
التَّالِي - ج تالِيَات ، م التَّالِية ، ج تَوَالٍ [ تلو ] :
پيرو ، دنباله‌رو ؛ « بالتّالى » : در پايان ، سپس ، چهارمين اسب مسابقه دهنده .
تامَ
تامَ - - تَيْماً [ تيم ] هُ الحبُّ : عشق او را بنده و مطيع و رام كرد .
التَّامّ
التَّامّ - تمام ، كامل .
التَّامِر
التَّامِر - دارنده‌ى خرما ، خرما فروش .
تاهَ
تاهَ - - تَوْهاً [ توه ] : رفت و نابود شد ، خود بزرگ بين شد ، گمراه شد ، سرگشته و سرگردان شد ، عقل او مختلّ شد .
تاهَ
تاهَ - - تِيهاً [ تيه ] : تكبّر كرد ، - تَيهاً و تَيَهَاناً :
سرگردان و نگران رفت ، گمراه شد .
تاهَمَ
تاهَمَ - مُتَاهَمَةً [ تهم ] : تهمت زد .
التَّاويّ
التَّاويّ - نسبت به ( التَاء ) است .
تَأَبَّى
تَأَبَّى - تَأَبياً [ أبي ] : خوددارى كرد ، - الشَّيءَ : آن چيز را رد كرد ، قبول نكرد ، به آن چيز راضى نشد .
تَأَبَّدَ
تَأَبَّدَ - تَأَبُّداً [ أبد ] : جاودانى شد ، متوحش شد ، وحشى شد ، - المكانُ : آن جاى ويرانه و خشك و مسكن حيوانات وحشى شد .
تَأَبَّطَ
تَأَبَّطَ - تَأَبُّطاً [ أبط ] الشيءَ : آن چيز را زير بغل گرفت .
تَأَبَّهَ
تَأَبَّهَ - تَأَبُّهاً [ أبه ] عن كذا : از آن چيز پاك و منزه شد .
التأْبِين
التأْبِين - [ أبن ] : ستايش از مرده ؛ « حَفْلَةُ تَأْبِين » : مراسم ياد بود و سوگوارى بر مرده .
تَأَتَّى
تَأَتَّى - تَأَتّياً [ أتي ] الأمرُ : آن كار آسان و آماده شد ، - للأمرِ : بسوى آن كار رفت و خود را آماده كرد ، - لِمَعْرُوفِه : نكوئى و احسان او را خواست ، - لهُ : آن چيز براى وى تحقق يافت ، - الشّيءُ مِنَ الشّيءِ : آن چيز از چيزى بدست آمد ، حاصل گشت .
التَّأْتَاء
التَّأْتَاء - آنكه لفظ تاء را بهنگام سخن تكرار كند .
تَأْتَأَ
تَأْتَأَ - تَأْتَأَةً [ تأتأ ] : بهنگام سخن ( تاء ) را تكرار كرد .
تَأَثَّثَ
تَأَثَّثَ - تَأَثُّثاً [ أثّ ] : نيكى بدست آورد .
تَأَثَّرَ
تَأَثَّرَ - تأَثُّراً [ أثر ] منهُ و بهِ : از آن چيز اثر پذير شد ، منفعل شد ، - فلاناً : در پى فلانى يا بدنبال اثر وى رفت .
التَّأَثُّر
التَّأَثُّر - اثر پذيرى ، احساس ، انفعال .
تَأَثَّلَ
تَأَثَّلَ - تَأَثلًا [ أثل ] : اصيل و ريشه‌دار شد .
تَأَثَّمَ
تَأَثَّمَ - تَأَثُّماً [ أثم ] : از ارتكاب گناه روى گردانيد و منصرف شد .
التَّأثِير
التَّأثِير - [ أثر ] في أو على : اثر گذاشتن در چيزى ، مفعول نمودن يا وقوع فعل بر چيزى ، - ( ف ) : اثر برق در چيزى .
تَأَجَّجَ
تَأَجَّجَ - تَأَجُّجاً [ أجّ ] : افروخته شد ، - تِ النّارُ : گرمى آتش افزون شد .
تَأَجَّلَ
تَأَجَّلَ - تَأَجُّلًا [ أجل ] الى : بتأخير افتاد ، عقب افتاد .
التَّأْجِيل
التَّأْجِيل - [ أجل ] : تأخير ، عقب افتادن ؛ « تأجيلُ الجلسَة او المُحَاكمَة » : تأخير جلسه يا محاكمه ، تجديد جلسه يا محاكمه براى تاريخى ديگر .
تَأَجَّمَ
تَأَجَّمَ - تَأَجُّماً [ أجم ] الأَسَدُ : شير به بيشه‌ى خود درآمد .