فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٩٠
بَكَى
( الدرّدار ) نامند .
بَقَى
بَقَى - - بَقْياً [ بقي ] : دوام يافت ، باقى ماند ، ثابت ماند .
بَقَّى
بَقَّى - تَبْقِيَةً [ بقي ] هُ : او را تثبيت كرد ، او را به حال خود واگذار كرد تا بماند .
البَقَاء
البَقَاء - [ بقي ] : ثبات ، باقى ماندن ، استمرار ، باقى بود ؛ « دَارُ البَقَاءِ » : آخرت .
البَقَّار
البَقَّار - گاودار ، گاوچران .
البَقَاق
البَقَاق - [ بقّ ] من الرجال : مرد پر سخن ، بسيار گوينده .
البَقَاقة
البَقَاقة - [ بقّ ] من الرجال : مترادف ( البَقَاق ) است .
البَقَّال
البَقَّال - بقال ، خوار و بار فروش ، فروشنده‌ى مواد غذائى مانند روغن و كره و قهوه و شكر و ادويه و جز آنها .
البِقَالة
البِقَالة - تجارت ادويه‌ى خوشبو كننده‌ى غذا و ساير عطرها .
البَقَّالة
البَقَّالة - مؤنث ( البَقَّال ) است ؛ « ارضٌ بَقَّالَةٌ » :
زمين كه داراى گياهان و دانه‌هاى سبز باشد .
البُقَامَة
البُقَامَة - مرد ناتوان و كم خرد ، - مِنَ الصُّوفِ : ريزه‌هاى ريخته شده پشم بر زمين بهنگام زدن و ريستن .
البَقْباق
البَقْباق - مرد پُر حرف ؛ « رَجُلٌ لَقْلاقٌ بَقْبَاق » :
مرد پر حرف و ياوه گو .
بَقْبَقَ
بَقْبَقَ - بَقْبَقَةً الرجُلُ : آن مرد سخن بسيار و بيهوده گفت ، - الكُوزُ فى الْمَاءِ : كوزه بهنگام فرو رفتن در آب صداى ( بَقْ بَقْ ) كرد ، - تِ القِدْرُ : ديگ جوش آمد ، - تْ يَدُهُ : اين تعبير در زبان متداول به معناى ( دست او خراش برداشت يا پينه بست ) مىباشد .
البَقْبُوقَة
البَقْبُوقَة - دانه يا جوش ريز كه زير پوست بدن پديد آيد . اين واژه در زبان متداول رايج است .
البَقَّة
البَقَّة - ( ح ) : واحد ( البَقّ ) است .
البُقْجَة
البُقْجَة - بُقجه ، بسته‌ى لباس و مانند آن .
اين واژه تركى است .
البَقْدُونَس
البَقْدُونَس - ( ن ) : گياهى است از رسته‌ى ( الخَيْمِيَّات ) داراى برگهاى خوشبو و خوشمزه كه در سالاد و با غذا خورده مىشود .
جعفرى .
بَقَرَ
بَقَرَ - بَقْراً هُ : آن چيز را شكافت ، گشود ، فراخ كرد .
البَقَر
البَقَر - گاو ، اين واژه بر مذكر و مؤنث اطلاق مىشود ، ج بَقَرات و بَقَرٌ و بُقَرٌ و ابْقُر و ابْقَار و أَبَاقِر و ابَاقِير ( ح ) : حيوانى است اهلي و شيرده از تيره‌ى چهار پايان ( الفَقَرِيّات ) ، - الهِنْدِي ( ح ) : گاو هندى كه معمولًا درشت هيكل است ، - الوَحْشِيّ ( ح ) :
اين اسم بر گاو وحشى و كوهى و آهوى درشت هيكل و بى شاخ و يا بز كوهى اطلاق مىشود ؛ « بَقَرُ الماءِ » ( ح ) : گاو آبى يا دريائى : « عُيُون البَقَرِ » : گرسنگى سخت .
البَقَرَة
البَقَرَة - ( ح ) : واحد ( البَقَر ) است .
البَقْس
البَقْس - ( ن ) : درخت شمشاد كه چوب آن ارزشمند است . اين واژه يونانى است .
البَقْسَة
البَقْسَة - ( ن ) : واحد ( البَقْس ) است .
البَقْسِمَاط
البَقْسِمَاط - گونه‌اى نان كيك و خشك است . اين واژه يونانى است .
بَقَعَ
بَقَعَ - - بَقْعاً : رفت ؛ « ما ادْرِي ايْنَ بَقَعَ » :
نمىدانم به كجا رفت .
بَقِعَ
بَقِعَ - - بَقَعاً فلانٌ بالشيء : به آن چيز قانع شد ، - الطَّيْرُ : پرنده يا كبوتر دو رنگ شد .
بَقَّعَ
بَقَّعَ - تَبْقِيعاً : رفت ، - الثَّوبَ : قسمتهائى از جامه را رنگين نكرد .
البَقْعَاء
البَقْعَاء - مؤنث ( الأبْقَع ) است ؛ « سَنَةٌ بَقْعَاءُ » :
سالى كه در آن فراخى و خشكسالى با هم باشد .
البُقْعَة
البُقْعَة - ج بِقَاع و بُقَع : قطعه ، پاره ، قطعه‌اى زمين ، مقام و منزلت .
البَقْعَة
البَقْعَة - ج بِقَاع و بُقَع : مترادف ( البُقْعَة ) است ، گودال آب .
بَقَّقَ
بَقَّقَ - تَبْقِيقاً [ بقّ ] البيتُ : آن خانه پر از پشه شد .
بَقَلَ
بَقَلَ - - بَقْلًا و بُقُولًا الشيءُ : آن چيز بر آمد و آشكار شد ، - وَجْهُ الغُلامِ : موى صورت آن جوان روئيد ، - الْمَكَانُ : دانه و گياه آن مكان سبز شد ، - بَقْلًا لِبَعِيرِه : براى شترش گياه سبز جمع آورى كرد .
البَقْل
البَقْل - ج بُقُول ( ن ) : بر گياهان و تره‌بار خوردنى اطلاق مىشود ، سبزى خوردن .
البَقْلَاوَى
البَقْلَاوَى - باقلوا ، گونه‌اى شيرينى معروف . اين واژه تركى است .
البَقْلَة
البَقْلَة - ( ن ) : واحد ( البَقْل ) است ؛ « بَقْلَة الْحَمْقَاءِ » و « بَقْلَةُ الزَّهرَاء » ( ن ) : گياه كاسنى ؛ « البَقْلَةُ اللَّينَةٌ » ( ن ) : خرفه ؛ « بَقْلَةُ الأَنْصَارِ » ( ن ) :
كلم پيچ ؛ « البَقْلَةُ البَارِدَةُ » : نيلوفر .
البَقِلَة
البَقِلَة - من الأراضي : زمين دانه و گياه‌دار .
البَقْلِيّ
البَقْلِيّ - منسوب به ( البَقْل ) است ؛ « الْفَصِيْلَةُ البَقْلِيَّةُ » : تيره‌اى از گياهان دانه‌اى كه ميوه‌ى آن بى برگ يا بدون غلاف است .
بَقَّمَ
بَقَّمَ - تَبْقِيماً الثوبَ : جامه را با رنگ سرخ ( بَقَّم ) رنگين كرد .
البَقَّم
البَقَّم - ( ن ) : درختى است از رسته‌ى ( القَطَّانِيّات ) . برگ آن بسان برگ بادام و ساقه‌ى آن سرخ رنگ است . در چوب اين درخت ماده‌اى سرخ رنگ است كه در رنگ آميزى به كار مىرود .
البُقْوَى
البُقْوَى - [ بقي ] : بقيه ، بازمانده .
البَقوَى
البَقوَى - [ بقي ] : به معناى ( البُقْوى ) است .
بَقِيَ
بَقِيَ - - بَقَاءً : ماند ، دوام يافت ، ثابت ماند .
البُقْيَا
البُقْيَا - [ بقي ] : باقيمانده ، بازمانده .
البَقِيَّة
البَقِيَّة - ج بَقَايَا [ بقي ] : آنچه كه مانده باشد ؛ « البَقِيَّةُ الْبَاقِيَةُ » : بهترين بازمانده ؛ « فلانٌ بَقِيَّةُ قَومِهِ » : فلانى از بهترين بازمانده‌ى خانواده‌ى خود است .
البُقَّيْرِى
البُقَّيْرِى - [ بقر ] : گونه‌اى بازى كودكان ، خاك بازى .
البَقِيع
البَقِيع - زمين كه در آن گونه‌هاى متنوّعى از درختان باشد .
البَقِيلَة
البَقِيلَة - من الأراضي : زمين گياه دار و دانه دار و سرسبز .
البِك
البِك - ج بَكَوَات : اين لقب بر صاحب منصبان دولتى و بزرگان اطلاق مىشده است . تركى است .
بَكَى
بَكَى - - بُكَاءً و بُكًى
: گريه كرد و