فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٨٤

بَسَرَ

البَرِيد

البَرِيد - ج بُرُد : نامه بر ، پيك ، اداره‌ى پُست ؛ « ادَارَةُ البَرِيد وَالْبَرْق » : اداره‌ى پست و تلگراف ، دفتر امانات پستى ، نامه‌ها و بسته‌ها و فرستاده‌هاى پُستى اعم از زمينى يا دريائى يا هوائى . - اين واژه فارسى است -

البَرِيدِيّ

البَرِيدِيّ - منسوب به ( البَرِيد ) است ، - ج بَرِيديون : پيك پست كه با اسب مرسولات پستى را برساند .

البرِيز

البرِيز - ج برِيزَات ( ف ) : پريز برق . - اين واژه فرانسه است -

البرِيفِه

البرِيفِه - مدرك تحصيلى دوره ابتدائي .

البَرِيق

البَرِيق - درخشندگى ، تابندگى .

البَرِيم

البَرِيم - ريسمانى كه از دو نخ تابيده شده باشد ، نخ و هر چه كه تافته شود .

البَرِيمَة

البَرِيمَة - [ برم ] ( حي ) : مَتّه ، وسيله‌اى كه با آن چيزى را سوراخ كنند .

بَزَّ

بَزَّ - - بَزّاً و بِزَّيْزَى هُ : بر او چيره شد ، او را چپاول و غارت كرد ، - الشيءَ مِنْه : آن چيز را به زور از وى گرفت .

البُزّ

البُزّ - ج بَزاز و أَبْزَاز : پستان انسان ، سر پستان حيوان ، چوب سيگار . - اين تعبيرات در زبان متداول رايج است .

البَزّ

البَزّ - ج بُزُوز : جنگ افزار ، جامه‌هاى كتانى يا پنبه‌اى .

البَزَّار

البَزَّار - تخمه فروش ، فروشنده‌ى دانه‌هاى گياهى .

البَزَارِيّ

البَزَارِيّ - بد ساخت . - اين واژه در زبان متداول رايج است -

البَزَّاز

البَزَّاز - پارچه فروش ، بزّاز .

البِزَازَة

البِزَازَة - پارچه فروشى ، بزّازى .

البُزَاق

البُزَاق - آب دهان .

البَزَّاق

البَزَّاق - جانورى است از تيره‌ى رابها يا حلزونيها كه معمولا در مناطق سرد و زمينهاى نمناك زيست مىكند و از گياهان زمين مىخورد .

البَزَّاقَة

البَزَّاقَة - ( ح ) : واحد ( البَزَّاق ) است .

البِزَال

البِزَال - در شيشه بازكنى ، سوراخ كن .

البَزَبُورط

البَزَبُورط - گذرنامه . - اين واژه ايتاليائى است -

البِزَّة

البِزَّة - اسلحه ، جنگ افزار ، لباس رسمى ، هيئت ، اندام .

البَزْدَرَة

البَزْدَرَة - شغل و حرفه‌ى بيزار . - اين واژه فارسى است -

بَزَرَ

بَزَرَ - - بَزْراً الحبوبَ : دانه‌ها را كاشت ، بذر افشانى كرد ، - الإنَاءَ : ظرف را پر كرد ، - الْقِدْرَ : در ديگ ادويه‌ى خوشطعم كننده‌ى غذا ريخت ؛ « فُلانٌ بَزَرَ كلامَهُ و تَوْبَلَهُ » : فلانى بسيار سخن گفت و آن را افزايش داد .

بَزَّرَ

بَزَّرَ - تَبْزِيراً القِدْرَ : مترادف ( بَزَرَهَا ) است .

البِزْر

البِزْر - بُزُور : هر دانه‌ى قابل كِشت ، - ج ابْزَار و جج أَبازِير : ادويه‌ى خوشبو و خوش طعم كننده‌ى غذا ؛ « مِثْلِي لَا يُخْفى عَليهِ ابازِيرُكَ » :

فزونى گفتار تو بر امثال من پوشيده نيست .

البِزْرَة

البِزْرَة - واحد ( البِزْر ) است .

بَزَغَ

بَزَغَ - - بَزْغاً و بُزُوغاً تِ الشمسُ : خورشيد بر آمد ، - الحَاجِمُ اوِ الْبَيْطَارُ : حجامتگر يا دام پزشك نيشتر زد و بريد ، - دمَه : خون او را ريخت .

بَزَقَ

بَزَقَ - - بَزْقاً : آب دهان انداخت .

البُزُق

البُزُق - طنبور كه از ابزار و آلات موسيقى است ؛ « البَاش بُزُق » : گروهى از سربازان اسب سوار - اين تعبير تركى است -

بَزَلَ

بَزَلَ - - بَزْلًا الشيءَ : آن چيز را شقه و دو نيم كرد ، سوراخ كرد ، - الشرابَ : مى را تصفيه كرد ، - الامرَ : آن كار را اجرا و قطعى كرد .

بَزَّلَ

بَزَّلَ - تَبْزِيلًا الشيءَ و الشرابَ : آن چيز يا مي را تصفيه كرد ، - رَأيَهُ : انديشه‌ى نوينى آورد .

البُزْل

البُزْل - ( ح ) : گونه‌اى بز كوهى نر .

البَزْل

البَزْل - مص ، سختى ، - ( طبّ ) : بيرون كشيدن آب از شكم بيمار .

البَزْلَاء

البَزْلَاء - انديشه‌ى خوب ؛ « امْرَأَةٌ بَزْلَاءُ الرَّأْيِ » : زن نيكو انديشه ، بلاى سخت .

البُزُورِيّ

البُزُورِيّ - ج بُزُورِيُّون : فروشنده‌ى دانه‌ها ، فروشنده‌ى ادويه‌ى خوشبو كننده‌ى غذا .

بَسَّ

بَسَّ - - بَسا الابلَ : شتران را به آرامى چرانيد ، شتران را با گفته‌ى ( بِسْ بِس ) نهيب زد .

بَسْ

بَسْ - اسم فعل است به معناى ( يَكْفِي ) :

كافى است .

البَسّ

البَسّ - ج بِسَاس ( ح ) : گربه ، كوشش .

البِسّ

البِسّ - ج بِسَاسِ : مترادف ( البَسّ ) است .

البَسَابُورط

البَسَابُورط - گذرنامه . - اين واژه ايتاليائى است -

البَسَاط

البَسَاط - زمين پهن و فراخ .

البِسَاط

البِسَاط - ج بُسُط : گليم ، حصير ؛ « طَرَحَ مَسْأَلَةً على بِسَاطِ الْبَحْثِ » : مسأله را براى مباحثه مطرح كرد ؛ « طَوَى البِسَاطَ بِمَا فِيهِ » : امر را قطعى كرد .

البَسَاطَة

البَسَاطَة - سادگى - بى آلايشى .

البَسَالَة

البَسَالَة - دليرى - كراهت .

البَسَّام

البَسَّام - آنكه بسيار لبخند زند .

بَسْبَسَ

بَسْبَسَ - بَسْبَسَةً بالغنم أو الإبل : گوسفندان يا شتران را با گفتن « بِسْ بِسْ » صدا زد ، - بهِ :

به او گفت ( بَس ) يعنى كافى است .

بُسْ بُسْ

بُسْ بُسْ - مترادف ( بِسْ بِسْ ) است .

بِسْ بِسْ

بِسْ بِسْ - صدا زدن يا نهيب دادن به گوسفندان و شتران .

البُسْتان

البُسْتان - ج بَسَاتِين : باغ و بستان كه دور آن را ديوار كشيده باشند .

البُسْتَانِيّ

البُسْتَانِيّ - دارنده‌ى باغ ، كارگر باغ و كشاورز ، - مِنَ النَّبَاتِ : گياه و درخت كه در باغها كشت شده باشد ، بر خلاف ( البَرِّيّ ) است .

البِسْتْرَيْنه

البِسْتْرَيْنه - هديه و ارمغان نزد مسيحيان به مناسبت آغاز سال نو . - اين واژه ايتاليائى است -

البَسْتَنَة

البَسْتَنَة - ( ز ) : دانش كشاورزى باغها و بستانها .

البَسْتُونِيّ

البَسْتُونِيّ - يكى از نشانه‌هاى ورق بازى كه بگونه‌ى سرنيزه است . - اين واژه ايتاليائى است -

بَسَرَ

بَسَرَ - - بَسْراً القرحةَ : زخم را فشرد و روى آن را بست ، - هُ : او را آزرد ، وى را شتابانيد ، - الْحَاجَةَ : رفع نياز را بى موقع خواست ، - النَّخْلَةَ : نخل خرما را پيش از موقع پيوند زد ، - النَّبَاتَ : گياه تازه را