فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٨٢

بَرَّكَ

( حِجَابِ حَاجِز ) كه ميان كبد و قلب است .

البِرِسْكُوب

البِرِسْكُوب - دور بينى كه با آن از پشت حاجز يا حجابى را بينند .

بَرْسَمَ

بَرْسَمَ - بَرْسَمَةً هُ : در او بيمارى ( بِرْسَام ) پديد آورد .

بُرْسِمَ

بُرْسِمَ - به بيمارى ( بِرْسَام ) دچار شد .

بَرِشَ

بَرِشَ - - بَرَشاً : بر روى پوست آن نقطه‌هاى سفيد يا مخالف رنگ پوستش درآمد .

البَرَش

البَرَش - سفيدى كه در پائين ناخن آشكار مىشود ، دانه‌هاى ريز در موى اسب كه به رنگ مخالف رنگ پوستش در آيد .

البَرْشَاء

البَرْشَاء - مؤنث ( الأَبْرَش ) است ؛ « سَنَةٌ بَرْشَاءُ » : سال پر گياه و علف .

البُرْشَام

البُرْشَام - مترادف ( البُرْشَان ) است .

البُرْشان

البُرْشان - گونه‌اى لاك بسان خمير نازك كه از آن براى مهر كردن نامه‌ها استفاده كنند ، - ( طب ) : كپسول خالى كه در آن دارو ريزند ، - فِى الطُّقُوس الْكَنَسِيّة : و در اصطلاح كليسا نان نازكى از فطير كه در مراسم مذهبى مىخورند . - اين واژه سريانى است -

البِرْشَان

البِرْشَان - مترادف ( البُرْشَان ) است .

البُرْشَانة

البُرْشَانة - واحد ( البُرْشَان ) است .

البِرْشَانة

البِرْشَانة - واحد ( البِرْشَان ) است .

البُرْشَة

البُرْشَة - مترادف ( البَرَش ) است .

بَرْشَمَ

بَرْشَمَ - بَرْشَمَةً و بِرْشَاماً هُ : آن چيز را با ميخهاى سر كج ثابت و استوار كرد ، - الَيْهِ : به او تيز نگريست ، - الرّجُلُ : آن مرد خاموش ماند و اندوه آشكار كرد .

بَرْشَنَ

بَرْشَنَ - بَرْشَنَةً الرسالةَ : نامه را با مهر و لاك چسبانيد .

البِرْشِيْمَة

البِرْشِيْمَة - كمان حلَّاجى كتان . اين واژه در زبان متداول رايج است .

بَرَصَ

بَرَصَ - - بَرَصاً : به بيمارى پيسى دچار شد .

البَرَص

البَرَص - ( طب ) : گونه‌اى بيمارى پوستى است كه بر جسم پوسته‌ى سفيد رنگى پديد مىآيد و باعث خارش سخت و دردناك مىشود . پيسى .

البَرْصَاء

البَرْصَاء - مؤنث ( الأَبْرَص ) است ؛ « حَيَّةٌ بَرْصَاءُ » : مار كه بر روى پوستش نقطه‌هاى سفيد باشد ؛ « أَرْضٌ بَرْصَاءُ » : زمينى كه گياهان آن چريده شده باشد .

البَرْطَاش

البَرْطَاش - عتبه و آستانه‌ى درب ، عربى اين واژه ( الأُسْكُفَّة ) است .

بَرْطَلَ

بَرْطَلَ - بَرْطَلَةً هُ : به او رشوه داد . اين واژه به معناى ( رَشَاهُ ) است .

البِرْطِيل

البِرْطِيل - رشوه .

بَرَعَ

بَرَعَ - - بَرَاعَةً و بُرُوعاً : در دانش يا فضيلت يا زيبائى برترى يافت ، - بُرُوعاً هُ : در كمال بر او چيره و از او برتر شد ، - الْجَبَلَ : بر بالاى كوه رفت .

بَرِعَ

بَرِعَ - - بَرَاعَةً و بُرُوعاً : در دانش يا فضل يا زيبائى برتر شد .

بَرُعَ

بَرُعَ - - بَرَاعَةً و بُرُوعاً : مترادف ( بَرِعَ ) است .

بَرْعَمَ

بَرْعَمَ - بَرْعَمَةً الشَّجَر : غنچه‌ى درخت بر آمد .

البُرْعُم

البُرْعُم - ج بَرَاعِم : غنچه ، شكوفه ، غلاف ميوه ، جوانه .

البُرْعُمَة

البُرْعُمَة - ج بَرَاعِم : مترادف ( البُرْعُم ) است .

البُرْعُوم

البُرْعُوم - ج بَرَاعِيم : مترادف ( البُرْعُم ) است .

البُرْعُومَة

البُرْعُومَة - ج بَرَاعِيم : مترادف ( البُرْعُم ) است .

بَرْغَثَ

بَرْغَثَ - بَرْغَثَةً المكانُ : در آن مكان كيك بسيار شد .

البَرْغَش

البَرْغَش - ( ح ) : پشه كه حشره‌ايست زيان بار از رسته‌ى ( البَعُوضِيّات ) .

البَرْغَشَة

البَرْغَشَة - ( ح ) : واحد ( البَرْغَش ) است .

البُرْغُل

البُرْغُل - ريزه‌هاى گندم پوست كنده ، برغول . - اين واژه تركى است -

البِرْغِل

البِرْغِل - مترادف ( البُرْغُل ) است .

البُرْغُوث

البُرْغُوث - ج بَرَاغِيث ( ح ) : كيك يا كك ، حشره‌ايست از تيره‌ى ( البُرْغُوثيّات ) و داراى نيش سمّى است ؛ « بُرْغوثُ الْبَحْرِ » يا ( القُرَيْدِس ) ( ح ) : حشره‌ايست دريائى به گونه‌ى ميگو .

البُرْغِيّ

البُرْغِيّ - ج بَرَاغِيّ ( حي ) : پيچ و مهره . - اين واژه تركى است

البِرْغِيّ

البِرْغِيّ - ج بَرَاغِيّ : مترادف ( البُرْغِيّ ) است .

البِرْفِير

البِرْفِير - رنگ ارغوانى ، جامه‌ى رنگ شده‌ى ارغوانى . - اين واژه يونانى است -

بَرَقَ

بَرَقَ - - بَرْقاً و بُرُوقاً و بَرِيقاً البَرْقُ : برق نمايان شد ، - تِ السَّماءُ : آسمان برق زد ، - الشَّيْءُ : آن چيز درخشيد ، - بَرْقاً الرَّجلُ : آن مرد تهديد كرد و ترسانيد ، - تِ الْمَرْأةُ : آن زن آرايش كرد و زيبا شد .

بَرِقَ

بَرِقَ - - بَرَقاً : حيران و سرگردان شد و چيزى را نديد .

بَرَّقَ

بَرَّقَ - تَبرِيقاً هُ : او را آرايش كرد ، - عَينَيْهِ و بِعَيْنَيهِ : چشمان خود را حدقه كرد و تيز نگريست .

البَرْق

البَرْق - ج بُرُوق ( ف ) : برق آسمان كه از لابلاى ابرها پديد آيد ، - ( ف ) : تلگراف ، دستگاه تلگراف ؛ « دائرةُ البرِيد وَالبَرقِ » :

اداره‌ى پست و تلگراف ؛ « بَرْقٌ خُلَّبٌ و بَرْقُ خُلَّبٍ و بَرْقُ الْخُلَّبِ » : برقى كه داراى باران نباشد .

البُرْقَة

البُرْقَة - ج بُرَق : مترادف ( الأَبْرَق ) است .

البَرْقَة

البَرْقَة - ترس و سرگردانى .

بَرْقَحَ

بَرْقَحَ - بَرْقَحَةً الثوبُ : جامه چرك و زشت شد ، - وَجْهُهُ : چهره‌ى او زشت شد .

بَرْقَشَ

بَرْقَشَ - بَرْقَشَةً هُ : آن را با رنگهاى گوناگون آرايش كرد ، - فِى الْكَلَامِ : سخن را آميخته با چيز ديگرى گفت .

البِرْقِش

البِرْقِش - ( ح ) : پرنده‌ايست كوچك و خوش صدا با پرهاى سبز رنگ .

بَرْقَعَ

بَرْقَعَ - بَرْقَعَةً المرأَةَ : آن زن را روى بند پوشانيد .

البُرْقُع

البُرْقُع - ج بَرَاقِع : نقاب يا رو بند كه زن با آن چهره‌ى خود را مىپوشاند .

البُرْقُون

البُرْقُون - ( ن ) : گونه‌اى گوجه يا گلابى ريز .

البَرْقِيَّة

البَرْقِيَّة - تلگراف ، نامه‌ى تلگرافى .

البِرْقِيل

البِرْقِيل - ( ع ) : از ابزار جنگى قديم است كه با آن گلوله و يا سنگ و مانند آنها را پرتاب مىكردند .

بَرَكَ

بَرَكَ - - بُرُوكاً بالمكان : در آن مكان اقامت كرد ، - بُرُوكاً و تَبْراكاً الْبَعيرُ : شتر فرو خوابيد .

بَرَّكَ

بَرَّكَ - تَبْرِيكاً البعيرُ : مترادف ( بَرَكَ ) است .