فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١١

الأَتُون

- البعيرَ راكبُهُ : سر شتر را فرود آورد تا پاى بر گردن آن نهد و سوار بر آن شود .

اتَّطَنَ

اتَّطَنَ - اتَّطاناً [ وطن ] البلدَ : آن شهر را وطن خود قرار داد .

الأَتْعاب

الأَتْعاب - جمع ( التّعب ) است ، دستمزد پزشك يا وكيل .

أَتْعَبَ

أَتْعَبَ - إِتْعاباً [ تعب ] هُ : او را خسته كرد ، - نَفْسَهُ : خود را در آن كار خسته كرد ، - الإناءَ : ظرف را پر كرد ، - القومُ : ستوران آن قوم خسته شدند .

اتَّعَدَ

اتَّعَدَ - اتعَاداً [ وعد ] : وعده را پذيرفت و به آن اعتماد كرد ، - القومُ : آن قوم با هم وعده نهادند ، - هُ : او را تهديد كرد .

أَتْعَسَ

أَتْعَسَ - إِتْعاساً [ تعس ] هُ اللَّهُ : خدا او را هلاك كند .

اتَّعَظَ

اتَّعَظَ - اتعَاظاً [ وعظ ] : پند و موعظه را پذيرفت و به آن عمل كرد .

الاتَّفَاق

الاتَّفَاق - ج اتفَاقَات [ وفق ] : مص ، پيمان ، عهد ، اتفاق ؛ « اتّفاقٌ اقتِصَاديّ » : پيمان اقتصادى ؛ « اتّفاقٌ تِجَارِيّ » : پيمان بازرگانى ؛ « اتّفاقاً » : ناگهان

الاتفَاقِيَّة

الاتفَاقِيَّة - مرادف ( الاتِّفَاق ) است به معناى پيمان .

أَتْفَرَ

أَتْفَرَ - إِتْفارا [ تفر ] الشّجرُ : غنچه‌هاى درخت آشكار شد .

اتَّفَرَ

اتَّفَرَ - اتفَاراً [ وفر ] الشيءُ : آن چيز بسيار و فراخ شد .

اتَّفَقَ

اتَّفَقَ - اتّفَاقاً [ وفق ] الرجلانِ على الشيء و فيهِ : آن دو مرد بر چيزى عهد و پيمان بستند ، اين كلمه ضد ( اخْتَلَفَ ) است ، آن دو بهم نزديك و متحد شدند ، - مَعَهُ : با او موافقت كرد ، - الأمْرُ : آن امر اتّفاقي واقع شد .

أَتْفَلَ

أَتْفَلَ - إِتْفالًا [ تفل ] هُ : بوى آن را بد و ناخوش كرد .

أَتْفَهَ

أَتْفَهَ - إِتْفاهاً [ تفه ] الشىءَ : آن چيز را كم كرد ؛ « اعْطَيتَ فَاتْفَهتَ » : بخشيدى ولى اندك بخشيدى .

اتَّقَى

اتَّقَى - اتقَاءً [ وقي ] : آن مرد پرهيزگار و متقى شد ، - فلاناً : از فلانى بر حذر شد و ترسيد ، از او كناره‌گيرى كرد ؛ « اتَّقَيْنَا بِهِ » :

براى محافظت خود او را پيشاپيش همه همچون سپرى در برابر دشمن قرار داديم و حمله‌ور شديم .

الإتْقان

الإتْقان - [ تقن ] : محكم كارى ، استوارى در كار .

اتَّقَحَ

اتَّقَحَ - اتقَاحاً [ وقح ] : شرم و حياى او كم شد .

اتَّقَدَ

اتَّقَدَ - اتِّقَاداً [ وقد ] : آن چيز درخشيد ، - تِ النّارُ : آتش افروخته شد .

اتَّقَرَ

اتَّقَرَ - اتقاراً [ وقر ] : با وقار شد .

اتَّقَفَ

اتَّقَفَ - اتِّقَافاً [ وقف ] : مطاوع ( وَقَفَ ) است .

أَتْقَنَ

أَتْقَنَ - ك إتْقَاناً [ تقن ] الأمرَ : آن كار را استوار كرد .

الاتِّكَاء

الاتِّكَاء - [ وكأ ] : مص ، - عند اهل العَرُوض : و در نزد عروضيان حشو و فزونى كلام در سخن و گفتار است .

أَتْكَأَ

أَتْكَأَ - إِتْكاءً [ وكأ ] هُ : آن را به گونهء بالش بر زمين افكند ، آن را بسان بالش درآورد تا بر آن تكيه زند .

اتَّكَأَ

اتَّكَأَ - اتكَاءً [ وكأ ] على السرير : بر روى تخت در حالى كه تكيه داده بود نشست ، - على عَصَاهُ : بر عصاى خود تكيه داد ، - القومُ عِنده :

آن قوم نزد او غذا خوردند .

اتَّكَرَ

اتَّكَرَ - اتكَاراً [ وكر ] الطائرُ : پرنده براى خود آشيانه ساخت .

اتَّكَلَ

اتَّكَلَ - اتكَالًا [ وكل ] على اللَّهِ : بر خداوند متعال توكل كرد ، - فِى امْرِهِ على فُلان : در كار خود به فلانى اعتماد كرد .

أَتَلَّ

أَتَلَّ - إِتْلَالًا [ تلّ ] الدابَّةَ : ستور را بست ، ستور را راند .

أَتْلَى

أَتْلَى - إِتْلاءً [ تلو ] هُ : از او سبقت گرفت ، او را عقب انداخت ، - هُ فلاناً : او را بدنبال خود در آورد ، - هُ على فُلان : بر سر فلانى حواله داد .

أَتْلَجَ

أَتْلَجَ - إِتلاجاً [ ولج ] هُ : آن را به داخل آورد .

اتَّلَجَ

اتَّلَجَ - اتلَاجاً [ ولج ] اليهِ و فيهِ : به آن داخل شد .

أَتْلَدَ

أَتْلَدَ - إِتْلَاداً [ تلد ] الرجُلُ : دارندهء مال موروثى شد .

اتَّلَدَ

اتَّلَدَ - اتِّلَاداً [ ولد ] القومُ : آن قوم زاد و ولد كردند و بسيار شدند .

أتْلَعَ

أتْلَعَ - إِتْلَاعاً [ تلع ] في مشيتِه : بهنگام راه رفتن سر و گردن خود را بالا گرفت .

الأَتْلَع

الأَتْلَع - [ تلع ] : آنكه قامتى بلند يا گردن بلند داشته باشد .

أَتْلَفَ

أَتْلَفَ - إتْلافاً [ تلف ] هُ : آن چيز را تباه و نابود كرد .

اتَّلَهَ

اتَّلَهَ - اتلَاهاً [ وله ] النبيذُ فلاناً : مى عقل او را از سرش بدر كرد .

أَتَمَّ

أَتَمَّ - إِنْماماً [ تمّ ] هُ : آن را كامل كرده تمام كرد ، - تِ المرأةُ : زايش زن نزديك شد ، - القمرُ ( فك ) : قرص ماه كامل شد ، - الى المَحَلِّ : بسوى آن محل رفت .

الإتْمام

الإتْمام - تمام و كمال كردن ، بپايان رسانيدن ، تحقيق .

أَتْمَرَ

أَتْمَرَ - إِتْمَاراً [ تمر ] القومُ : خرماى آن قوم بسيار شد .

أَتَنَّ

أَتَنَّ - إِتْنَاناً [ تنّ ] المرضُ الصبيَّ : بيمارى جلوى رشد و پرورش كودك را گرفت .

الاتِّهَام

الاتِّهَام - [ تهم و وهم ] : تهمت ، پيرايه بستن .

اتَّهَلَ

اتَّهَلَ - اتِّهَالًا [ أهل ] : براى خود يار و مونسى گرفت ، صاحب خانواده شد .

أَتْهَمَ

أَتْهَمَ - إتْهَاماً [ تهم ] : آن مرد به شهر تهامه آمد .

أَتْهَم

أَتْهَم - إِتْهَاماً [ وهم ] هُ بكذا : او را مورد اتهام قرار داد . ( اين تعبير در زبان متداول رايج است ولى فصيح اين كلمه « اتَّهَمهُ » مىباشد ) .

اتَّهَم

اتَّهَم - اتِّهَاماً [ تهم و وهم ] هُ بكذا : او را مورد سوء ظن قرار داد ، - هُ فى قَولهِ : در راستى او شك برد ، - الرّجُلُ : آن مرد متهم و بد نام شد .

الأُتُوبِس

الأُتُوبِس - مرادف ( الأُتُوبُوس ) است ، اتوبوس .

الأتُومَاتيكيّ

الأتُومَاتيكيّ - مرادف ( الآليّ ) است .

الأَتُون

الأَتُون - ج أُتُن و أَتَاتِين : تون حمام ، دستگاه حرارتى كه با آن گرمابه را گرم كنند ، كورهء حمام ؛ « اتّونُ الكِلْس » : كورهء آجر پزى يا