فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٥٣

انْقَشَعَ

مىدهد . اين واژه ( ما انْفَكَّ ) از افعال ناقصه بشمار است و همواره ملازم نفى است .

أَنْفَلَ

أَنْفَلَ - إنْفَالًا [ نفل ] هُ النفَلَ : غنيمت را به او داد ، - لهُ : براى او سوگند خورد ، قسم ياد كرد .

انْفَلَّ

انْفَلَّ - انْفِلَالًا [ فلّ ] السيفُ : شمشير شكاف برداشت ، - القَوْمُ : آن قوم شكست خوردند و گريختند .

الانْفِلَات

الانْفِلَات - [ فلت ] و يقال له ايضاً الانْبِساط ( ف ) : پائين آمدن فشار گاز به مدتى اندك در ماشين آلات و ابزار بخارى .

انْفَلَتَ

انْفَلَتَ - انْفِلَاتاً [ فلت ] : رها شد ، نجات يافت ، در رفت .

انْفَلَجَ

انْفَلَجَ - انْفِلَاجاً [ فلج ] : آشكار شد ، نمايان شد .

انْفَلَصَ

انْفَلَصَ - انْفِلَاصاً [ فلص ] : رها شد ، آزاد شد .

انْفَلَعَ

انْفَلَعَ - انْفِلاعاً [ فلع ] : شكافته و دو نيم شد .

انْفَلَقَ

انْفَلَقَ - انْفِلَاقاً [ فلق ] : شكافته شد .

انْفَهَقَ

انْفَهَقَ - انْفِهَاقاً [ فهق ] الحوضُ بالماءِ : حوض از آب لبريز شد ، - البرقُ و غيرُهُ : برق و جز آن فراخ و افزون شد .

الأُنفُوضة

الأُنفُوضة - [ نفض ] : اين واژه مفرد ( الأَنَافِيض ) است كه به معناى ميوه‌ى ريخته شده از درخت است .

أَنِقَ

أَنِقَ - - أَنَقاً : شادمان شد ، - الشيءَ : آن چيز را دوست داشت ، - بِهِ : از او به شگفت آمد و بر ديگران وى را برگزيد ، - الشيءُ :

آن چيز زيبا شد .

أَنَّقَ

أَنَّقَ - تَأْنِيقاً هُ : او را به شگفتى درآورد .

أَنَقَّ

أَنَقَّ - إنْقَاقاً [ نقّ ] : آواز نقيق كه ويژه‌ى برخى از جانوران مانند قورباغه است درآورد يا اينكه به جاى سر و صداى اين گونه جانوران درآمد .

أَنْقَى

أَنْقَى - إنْقَاءً [ نقو ] هُ : آن چيز را پاك كرد و برگزيد ، - البُرُّ : دانه‌هاى گندم براى آرد درشت شد ، - تِ الإِبِلُ و غيرُها : شتران و جز آنها فربه شدند و استخوانهايشان پر از مغز شد ، - العُودُ : آب در شاخه‌ى درخت روان شد ، - الطَّعَامَ : غذا را پاك كرد و دانه‌هاى زائد يا ريزه‌هاى شن را بيرون كشيد .

الأَنْقَى

الأَنْقَى - م نُقْوَى [ نقو ] : اسم تفضيل است ؛ « رَجُلٌ انْقَى » : مرد قلمى و گردن باريك .

الأَنْقَاب

الأَنْقَاب - [ نقب ] : گوشها . اين كلمه مفرد ندارد .

انْقَادَ

انْقَادَ - انْقِيَاداً [ قود ] : مطاوع ( قَادَ ) است ، - لِفُلانٍ : به فلانى فروتنى كرد و فرمانبردار شد ، - الطَّريقُ الى كَذَا : راه به سوى جائى هموار و آشكار شد .

انْقَارَ

انْقَارَ - انْقِيَاراً [ قور ] : افتاد ، - تِ الْبِئْرُ : چاه خراب شد ، - بِهِ : به سوى او خم شد .

انْقَاسَ

انْقَاسَ - انْقِيَاساً [ قيس ] : مطاوع ( قَاسَ ) است .

انْقَاضَ

انْقَاضَ - انْقِيَاضاً [ قوض ] البناءُ : ساختمان خراب شد .

انْقَاضَ

انْقَاضَ - انْقِيَاضاً [ قيض ] الحائطُ : ديوار خراب شد و فرو ريخت ، - تِ الرُّكْبَةُ اوِ السَّنُّ : زانو يا دندان از درازا شكاف برداشت .

أَنْقَبَ

أَنْقَبَ - انْقَاباً [ نقب ] البعيرُ : سپلهاى شتر رقيق و نازك شد ، - فُلانٌ : كف پاى شترش سائيده شد ، - الرَّجُلُ : آن مرد پيشوا شد ، - فى الأرْض : در زمين به سير و سياحت پرداخت .

انْقَبَضَ

انْقَبَضَ - انْقِبَاضاً [ قبض ] الشيءُ : آن چيز تنگ و منقبض شد . اين واژه بر خلاف ( اتَّسَعَ وَانْبَسَطَ ) است ، پيوست شد ، - بَطْنُهُ : شكم او قبض شد ، - الرَّجُلُ عن القَومِ : آن مرد از آن قوم كناره‌گيرى كرد ، - القَومُ : آن قوم با شتاب رفتند .

انْقَبَعَ

انْقَبَعَ - انْقِبَاعاً [ قبع ] الرجُلُ : آن مرد سر خود را در جامه‌اش فرو برد ، - الطَّائِرُ فى وَكْرِهِ :

پرنده به لانه‌ى خود درآمد ، - الشيءُ : آن چيز كنده شد . اين تعبير در زبان متداول رايج است .

أَنْقَحَ

أَنْقَحَ - إنْقَاحاً [ نقح ] الكلامَ : سخن را آراسته كرد ، - الرجُلُ : آن مرد زيور شمشير خود را در قحطى و بىچيزى بركند .

انْقَحَمَ

انْقَحَمَ - انْقِحَاماً [ قحم ] : مطاوع ( اقْحَمَ ) است .

أَنْقَدَ

أَنْقَدَ - إنْقَاداً [ نقد ] الشجرُ : درخت برگ درآورد .

انْقَدَّ

انْقَدَّ - انْقِدَاداً [ قدّ ] : شكافته شد .

الأَنْقَد

الأَنْقَد - [ نقد ] ( ح ) : لاكپشت ، - ( ح ) :

خار پشت .

أَنْقَدُ

أَنْقَدُ - [ نقد ] ( ح ) : خار پشت . اين كلمه معرفه است همچنانكه ( الأَسَد ) را اسَامَة گويند ؛ « باتَ بِلَيلَةٍ انْقَدَ » : شب را نخوابيد .

زيرا خار پشت تمام شب را نخوابد .

الإنْقِدَانُ

الإنْقِدَانُ - [ نقد ] ( ح ) : لاكپشت .

انْقَدَرَ

انْقَدَرَ - انْقِدَاراً [ قدر ] : مطاوع ( قَدَر ) است .

أَنْقَذَ

أَنْقَذَ - إنْقَاذاً [ نقذ ] فلاناً من كذا : فلانى را از چيزى رهانيد .

الأَنْقَذُ

الأَنْقَذُ - [ نقذ ] ( ح ) : خار پشت . اين واژه بسان ( الأَنْقَدْ ) است .

انْقَذَفَ

انْقَذَفَ - انْقِذَافاً [ قذف ] : مطاوع ( قَذَفَ ) است .

أَنْقَرَ

أَنْقَرَ - إنْقَاراً [ نقر ] الرجلُ : زبانش را به سقف دهانش چسبانيد و سوت زد ، بشكن زد ، - عنه : از او درگذشت و باز ايستاد .

انْقَرَضَ

انْقَرَضَ - انْقِرَاضاً [ قرض ] : مطاوع ( قَرَضَ ) است ، - القَومُ : آن قوم نيست و نابود شدند و كسى از آنها نماند .

انْقَرَعَ

انْقَرَعَ - انْقِرَاعاً [ قرع ] : واژگون شد ، - عن الأَمرِ : از آن كار باز ايستاد ، - عن الحَقّ : از حق روى گردان شد .

الأَنْقَس

الأَنْقَس - [ نقس ] : گَر ، فرزند كنيز .

انْقَسَمَ

انْقَسَمَ - انْقِسَاماً [ قسم ] : مطاوع ( قَسَمَ ) است .

أَنْقَشَ

أَنْقَشَ - إنْقَاشاً [ نقش ] : همواره خرماى تازه خورد ، - على غَرِيمِهِ : بر بدهكار خود سخت گرفت .

انْقَشَّ

انْقَشَّ - انْقِشَاشاً [ قشّ ] القومُ : آن قوم پراكنده شدند ، رفتند و گريختند .

انْقَشَرَ

انْقَشَرَ - انْقِشَاراً [ قشر ] : مطاوع ( قَشَرَ و قَشَّرَ ) است .

انْقَشَطَ

انْقَشَطَ - انْقِشَاطاً [ قشط ] : به معناى ( تَقَشَّطَ ) است .

انْقَشَعَ

انْقَشَعَ - انْقِشَاعاً [ قشع ] السحابُ : ابر رفت و آسمان باز شد ، - اللَّيلُ : شب رفت و صبح