فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٤٢

الأَنْجَر

شناسي .

انْتَهَبَ

انْتَهَبَ - انْتِهَاباً [ نهب ] النهْبَ : آن چيز چپاول شده را به زور گرفت ، - الفَرَسُ الشَّوطَ :

اسب در دور مسابقه پيروز شد .

انْتَهَج

انْتَهَج - انْتِهَاجاً [ نهج ] الرجُلُ : آن مرد راه و روش روشنى براى خود گرفت ، - الطَّرِيقَ : راه را شناخت .

انْتَهَرَ

انْتَهَرَ - انْتِهَاراً [ نهر ] السائِلَ : سئوال كننده را نهيب داد ، - العِرْقُ : خون رگ بند نيامد ، - بطنُهُ : شكم او روان شد .

انْتَهَزَ

انْتَهَزَ - انْتِهَازاً [ نهز ] الفرصةَ : فرصت را غنيمت شمرد و به آن كار دست زد ، - الشيءَ : آن چيز را پذيرفت و با شتاب گرفت ، - فى الضِّحْكِ : در خنديدن زياده روى كرد و زشت خنديد .

انْتَهَسَ

انْتَهَسَ - انْتِهَاساً [ نهس ] اللحمَ : گوشت را با دندانهاى پيشين گرفت و كند ، - فلاناً :

فلانى را به بدى ياد و غيبت كرد .

انْتَهَضَ

انْتَهَضَ - انْتِهَاضاً [ نهض ] : برخاست ، - فلاناً للأَمْرِ : فلانى را براى انجام آن امر آماده كرد ، - القومُ : آن قوم براى جنگ آماده شدند .

انْتَهَكَ

انْتَهَكَ - انْتِهَاكاً [ نهك ] تْهُ الحُمَّى : تب او را خسته و سست كرد ، - فلانٌ الحرمة : فلانى هتك حرمت كرد ، - الشيءَ : حرمت آن چيز را شكست ، - فلاناً : آبروى فلانى را ريخت .

انْتَوَى

انْتَوَى - انْتِوَاءً [ نوي ] هُ : قصد آن را كرد ، - القومُ : آن قوم از شهرى به شهرى ديگر درآمدند ، - القومُ بِمَوضع كذا : آن قوم در آن جاى اقامت گزيدند ، - القومُ مَنْزلًا بِمكانِ كَذَا : آن قوم قصد خانه‌اى را در فلان جاى كردند .

انْتَوَرَ

انْتَوَرَ - انْتِوَاراً [ نور ] : نوره بر خود ماليد .

الأَنْتُولُوجيا

الأَنْتُولُوجيا - مجموعه‌اى برگزيده از شعر يا نثر يا موسيقى . اين واژه يونانى است .

الأَنتِيموان

الأَنتِيموان - ( ك ) : آنتيمون ، فلزى است ساده و سفيد رنگ و درخشان كه در ساخت حروف چاپ به كار برده مىشود .

أَنْثَ

أَنْثَ - - أَنَثاً الحديدُ : آهن نرم شد .

أنَّثَ

أنَّثَ - تَأنِيثاً هُ : آن را مؤنث كرد ، آن را مؤنث شمرد ، خنثى كرد ، - لَهُ : در برابر او نرم و آسان شد .

أَنثَى

أَنثَى - - إنْثَاءً [ نثي ] فلاناً : از فلانى بد گوئى و غيبت كرد ، - من الشَّيءِ : آن را مكروه شمرد و از آن پرهيز كرد .

الأنثى

الأنثى - ج إِنَاث و أَناثَى و جج أُنُث [ أنث ] :

جنس ماده بر خلاف نر .

انْثَجَّ

انْثَجَّ - انْثِجَاجاً - [ ثجَّ ] الماءُ : آب روان شد .

أَنْثَرَ

أَنْثَرَ - إنْثَاراً [ نثر ] : آنچه كه در بينى داشت بيرون ريخت ، - هُ : او را بر روى استخوان بينى بر زمين افكند .

انْثَرَمَ

انْثَرَمَ - انْثِرَاماً [ ثرم ] الرجُلُ : آن مرد دندانهايش شكسته شد .

انْثَقَبَ

انْثَقَبَ - انْثِقَاباً [ ثقب ] الشيءُ : آن چيز سوراخ شد .

أَنْثَلَ

أَنْثَلَ - إنْثَالًا [ نثل ] البثْرَ : خاك چاه را بيرون كشيد .

انْثَلَّ

انْثَلَّ - انْثِلالًا [ ثلَّ ] الترابُ : خاك ريخته شد .

انْثَلَمَ

انْثَلَمَ - انْثِلَاماً [ ثلم ] الإناءُ : لب جام شكست .

انْثَنَى

انْثَنَى - انْثِنَاءً [ ثني ] : آن چيز كج شد ، قسمتى از آن چيز بر روى قسمتى ديگر برگشت ، - عليهِ بِالضّرب : دوباره او را زد ، - عَنه : از او روى گردانيد .

الانْثِنَاء

الانْثِنَاء - [ ثني ] : خم شدن ؛ « قابَلَ للإنْثناءِ » :

براى تعظيم ايستاد .

الانْثِنَاءَة

الانْثِنَاءَة - [ ثني ] : مهربانى ، دلسوزى .

أَنْجَى

أَنْجَى - إِنْجَاءً [ نجو ] الرجُلَ : آن مرد را آزاد كرد ، - فلاناً غُصْناً : براى فلانى شاخه‌اى از درخت را بريد ، - الجلدَ : پوست را كند ، - تِ النخْلَة : درخت نخل ميوه داد ، - الرّجُلُ : آن مرد باد از شكم خالى كرد ، آن مرد عرق كرد .

إِنْجَابَ

إِنْجَابَ - انْجِبَاباً [ جوب ] الثوبُ : جامه پاره يا شكافته شد ، - تِ السَّحَابَةُ : ابر پراكنده شد .

الأَنْجَاس

الأَنْجَاس - [ نجس ] : آنچه كه بسان حرز و طلسم و مانند آنها باشد كه بر گردن اطفال يا آنها كه از چشم زخم يا جن مىترسند مىآويزند .

إِنْجَافَ

إِنْجَافَ - انْحِيَافاً [ جيف ] تِ الجُثَّةُ : آن بدن يا لاشه گنديد و بد بوى شد .

إِنْجَالَ

إِنْجَالَ - انْجِيَالًا [ جول ] الغبارُ : گرد و غبار برخاست و پخش شد .

أَنْجَبَ

أَنْجَبَ - إِنْجَاباً [ نجب ] : نابغه شد . اين واژه به معناى ( نَجُبَ ) است ، - الرّجُلُ : فرزند آبرومندى آورد ، فرزند ترسو آورد .

انْجَبَرَ

انْجَبَرَ - انْجبَاراً [ جبر ] : آن چيز پس از شكسته شدن جوش خورد .

أَنْجَحَ

أَنْجَحَ - إنْجَاحاً [ نجح ] : پيروز شد ؛ « ما افْلَحَ فلانٌ و لا انْجح » : نه رستگار شد و نه پيروز ، - اللَّهُ حاجَتَهُ : خداوند نياز او را برآورد ، - تْ حاجتُهُ : نياز او برآورده شد ، - الباطِلُ بِفلانٍ : باطل بر او غلبه يافت و چيره شد ، - فلانٌ بِالْبَاطِل : فلانى بر باطل چيره شد .

أَنْجَدَ

أَنْجَدَ - إنْجَاداً [ نجد ] البناءُ : ساختمان بلند شد ، - هُ : او را يارى كرد ، - الدعوةَ :

دعوت را پذيرفت ، - الرَّجُلُ : آن مرد به سرزمين بلند آمد يا از سرزمين بلند خارج شد ، - الرّجُلُ : آن مرد عرق كرد ، به خانوادهء خود نزديك شد ، - تِ السّماءُ : آسمان صاف شد .

انْجَدَلَ

انْجَدَلَ - انْجدَالًا [ جدل ] بر روى زمين افتاد .

انْجَدَّ

انْجَدَّ - انْجِذَاذاً [ جذّ ] : بريده شد يا شكست .

انْجَذَبَ

انْجَذَبَ - انْجِذَاباً [ جذب ] إليه : به سوى او كشيده شد ، - فى السَّيْر : با شتاب رفت ، بسيار دور رفت .

انْجَذَرَ

انْجَذَرَ - انْجِذَاراً [ جذر ] الشيءُ : آن چيز از بيخ و بن كنده شد .

انْجَذَمَ

انْجَذَمَ - انْجَذَاماً [ جذم ] الشيءُ : آن چيز بريده شد .

أنْجَرَ

أنْجَرَ - إنْجَاراً [ نجر ] فُلاناً : به فلانى غذاى نجيره ( شير و آرد و روغن ) خورانيد .

انْجَرَّ

انْجَرَّ - انْجِرَاراً [ جرّ ] : كشيده شد ، - الى الْوَرَاءِ : به عقب برگشت .

الأَنْجَر

الأَنْجَر - ج أَنَاجر

: لنگر كشتى . - اين