فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٣٩

انْتَصَبَ

انْتَخَبَ

انْتَخَبَ - انْتِخَاباً [ نخب ] الشيءَ : آن چيز را برگزيد ، بيرون كشيد ، - فلاناً : فلانى را بعنوان نماينده‌ى خود در جلسه يا هيأتى برگزيد .

انْتَخَصَ

انْتَخَصَ - انْتِخَاصاً [ نخص ] لحمُهُ : گوشت او آب و لاغر شد .

انْتَخَطَ

انْتَخَطَ - انْتِخَاطاً [ نخط ] هُ : همسان او شد ، - المخاطَ من انفهِ : آب بينى خود را افكند .

انْتَخَعَ

انْتَخَعَ - انْتِخَاعاً [ نخع ] السحابٌ : ابر آنچه كه باران داشت فرو افكند ، - الرَّجُلُ عن ارضهِ :

آن مرد از سرزمين خود دور شد .

انْتَخَلَ

انْتَخَلَ - انْتِخَالًا [ نخل ] الشيءَ : آن چيز را پاك و بى آميغ كرد و بهترين آن را برداشت .

انْتَدَى

انْتَدَى - انْتِدَاءً [ ندو ] القومُ : آن قوم در باشگاه گردهم آمدند ، - الرجُلُ : آن مرد به باشگاه درآمد ؛ « مَا انْتَدَيْتُ مِنْهُ شَيْئاً » : از او خير و نيكى نديدم .

الانْتِدَاب

الانْتِدَاب - [ ندب ] : حمايت و قيموميت كشورى نيرومند از كشورى ناتوان تا زمان رسيدن به استقلال ولى اين نظام را اخيراً سازمان ملل متحد به نظام نظارت و وصايت تبديل كرد .

انْتَدَب

انْتَدَب - انْتِدَاباً [ ندب ] هُ لأَمرٍ : او را براى كارى دعوت كرد ، - لِلأَمْرِ : آن كار را قبول كرد ، - لِفُلانٍ : به سخن وى اعتراض كرد .

انْتَدَحَ

انْتَدَحَ - انْتِدَاحاً [ ندح ] تِ الغَنَمُ في مرابضها أو مسارحها : گوسفندان از آغلها و زمينهاى خود پراكنده شدند .

انْتَدَغَ

انْتَدَغَ - انْتِدَاغاً [ ندغ ] : پنهانى خنديد .

انْتَدَمَ

انْتَدَمَ - انْتِدَاماً [ ندم ] الأمرُ : آن كار آسان شد .

انْتَدَهَ

انْتَدَهَ - انْتِدَاهاً [ نده ] الأمرُ : آن كار راست و استوار شد .

انْتَذَر

انْتَذَر - انْتِذَاراً [ نذر ] على نفسهِ كذا : چيزى بر خود فرض و لازم كرد .

الأَنْتروبولوجيا

الأَنْتروبولوجيا - علم طبيعت انسان و شناخت زندگى و فنون و ابزار كار و انديشه‌هاى او . - اين واژه يونانى است - .

انْتَزَى

انْتَزَى - انْتِزَاءً [ نزو ] : با شتاب به سوى شرّ رفت .

انْتَزَحَ

انْتَزَحَ - انْتزَاحاً [ نزح ] عن دياره : از خانه و كاشانه‌ى خود دور شد .

انْتَزَع

انْتَزَع - انْتِزَاعاً [ نزع ] الشيءُ : آن چيز كنده شد ، - الشيءَ : آن چيز را بر كند ، از آن چيز خوددارى و امتناع كرد ، - بالشِّعْرِ او الآية : با شعر يا آيه در سخن خود مثال آورد .

انْتَسَأَ

انْتَسَأَ - انْتِسَاءً [ نسأ ] عنهُ : از او عقب افتاد ، - تِ الإبِل فى المَرْعَى : شتران از چراگاه دور شدند

انْتَسَبَ

انْتَسَبَ - انْتِسَاباً [ نسب ] الرجُلُ : آن مرد نسب خود را آشكار كرد ، نسب خود را بيان كرد ، - الى ابِيه : خود را به راست يا دروغ به پدرش نسبت داد .

انْتَسَجَ

انْتَسَجَ - انْتِسَاجاً [ نسج ] : اين واژه مطاوع ( نَسَجَ ) است به معناى پارچه را بافت .

انْتَسَخَ

انْتَسَخَ - انْتِسَاخاً [ نسخ ] الشيءَ : آن چيز را زايل و بر طرف گردانيد ، - الكتاب :

از روى كتاب نسخه برداشت ، - الشيءُ الشيءَ : آن چيز به جاى چيزى درآمد ، جايگزين آن چيز شد .

انْتَسَرَ

انْتَسَرَ - انْتِسَاراً [ نسر ] طرفُ الحبلِ : گوشه‌ى ريسمان از هم گشوده و باز شد .

انْتَسَعَ

انْتَسَعَ - انْتِسَاعاً [ نسع ] تِ الإِبلُ : شتران در چراگاههاى خود پراكنده شدند .

انْتَسَغَ

انْتَسَغَ - انْتِسَاغاً [ نسغ ] تِ الإبلُ : شتران پخش و پراكنده شدند .

انْتَسَفَ

انْتَسَفَ - انْتِسَافاً [ نسف ] البناءَ : ساختمان را خراب كرد ، - الشيءَ : آن چيز را بر كند ، - تِ الرّيحُ الشيءَ : باد آن چيز را كند و پراكنده كرد ، - الْكَلامَ : سخن را بتدريج و آهسته گفت ، - القومُ الْكَلَامَ بَينهم : آن قوم سخنان خود را با هم كم و آهسته گفتند .

انْتُسِفَ

انْتُسِفَ - [ نسف ] لونُهُ : رنگ چهره‌ى او دگرگون شد .

انْتَسَقَ

انْتَسَقَ - انْتِسَاقاً [ نسق ] تِ الأشياءُ : آن چيزها با هم تنظيم شدند .

أَنْتَشَ

أَنْتَشَ - إِنْتَاشاً [ نتش ] النباتُ : گياه قبل از آنكه شناخته شود از زمين سر برآورد ، - الحَبُّ :

دانه آبدار شد و ريشه‌ى خود را به زمين فرو برد ، - الثّوب : جامه كهنه شد .

انْتَشى

انْتَشى - انْتِشَاءً [ نشو ] : مست شد ، - الرّيحَ :

بوى را بوئيد .

انْتَشَبَ

انْتَشَبَ - انْتِشَاباً [ نشب ] فيهِ : در آن چيز آويخته شد ، - الْحَطَبَ : هيزم را جمع كرد .

انْتَشَر

انْتَشَر - انْتِشَاراً [ نشر ] الشيءُ : آن چيز پخش شد ، - الخبرُ : خبر پخش و افشا شد ، - النّهارُ : روز بلند و دراز شد ، - تِ الإبلُ : شتران پراكنده شدند ، - الرَّجُلُ : آن مرد اغاز به مسافرت كرد .

انْتَشَطَ

انْتَشَطَ - انْتِشَاطاً [ نشط ] الحبلَ : ريسمان را كشيد تا باز شود ، - الشيءَ : آن چيز را بست ، آن چيز را ربود ، - الحبلُ : ريسمان باز شد ، - تِ الحيَّةُ : فلاناً : مار فلانى را گزيد ، - فلاناً الى كذا : فلانى را به سوى چيزى كشيد يا بالا برد .

انْتَشَفَ

انْتَشَفَ - انْتِشَافاً [ نشف ] : كف شير را نوشيد ، - الوسخَ و نحوه : چركى و مانند آن را با دست يا پارچه پاك كرد .

انْتَشَقَ

انْتَشَقَ - انْتِشَاقاً [ نشق ] الماءَ في انْفهِ : آب را در بينى خود استنشاق كرد .

انْتَشَلَ

انْتَشَلَ - انْتِشَالًا [ نشل ] اللحمَ من القِدْر : گوشت را از ديگ بيرون كشيد ، - ما على العَظْمِ بِفِيهِ : گوشت روى استخوان را با دهان كند تا بخورد .

انْتَصَّ

انْتَصَّ - انْتِصَاصاً [ نصّ ] الشيءُ : آن چيز بلند شد ، آن چيز استوار شد ، - تِ العروسُ :

عروس بر روى صندلى نشست ، - الرُّمحُ :

نيزه ترنجيده شد .

انْتَصَى

انْتَصَى - انْتِصَاءً [ نصي ] الشعْرُ : موى رشد كرد و بلند شد .

انْتَصَبَ

انْتَصَبَ - انْتِصَاباً [ نصب ] : مطاوع ( نَصَبَ ) است ، برخاست و بلند شد ، - الطَّاهِي :

آشپز ديگ غذا را نصب كرد ، - الحرفُ :

حرف كلمه را منصوب كرد .