فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٣٦

أَنْبَحَ

( كيف ) مىآيد مانند « أَنّى يَكونُ ذلك ؟ » .

أَنَاءَ

أَنَاءَ - إِنَاءَة [ نوأ ] هُ الحملُ : بار بر وى سنگينى كرد و او را خم گردانيد .

الأَنَاء

الأَنَاء - [ أني ] : حلول وقت ، فرا رسيدن زمان ، رسيده شدن يا پخته شدن .

الإنَاء

الإنَاء - ج آنِيّة و جج أَوانٍ : ظرف ، جام ، تنگ آب .

أَنَابَ

أَنَابَ - إنَابَةً [ نوب ] زيدٌ عنهُ وكيلًا في كذا : زيد را در امرى وكيل خود كرد يا جانشين خود نمود . در اينجا واژه‌ى زيد را ( منيب ) و كلمه‌ى وكيل را ( مناب ) و امر را ( مُنَابٌ فيه ) گويند ، - اليه : پى در پى به سوى او برگشت ، - الى اللَّهِ : به سوى خدا روى كرد و توبه نمود .

الأَنَاة

الأَنَاة - [ أني ] : وقار و خويشتن دارى ، انتظار و تأمّل ؛ « طويلُ الأناة » : مرد شكيبا .

الأَنَاةُ

الأَنَاةُ - [ وني ] من النساء : زن سست ، زن كم تحرّك .

أَنَاخَ

أَنَاخَ - إنَاخَةً [ نوخ ] الجملَ : شتر را خوابانيد ، - فلانٌ بالمكان : فلانى در آن مكان اقامت كرد ، - البَلاءُ او الذلّ بفلان : بلا و خوارى بر فلانى روى آورد ، - به الحاجةَ :

از او حاجت خواست .

أَنَارَ

أَنَارَ - إنَارَةً [ نور ] الشيءُ : آن چيز روشن و زيبا شد ، آشكار شد ، - الشّجَرُ : درخت شكوفه داد ، - البيتَ : خانه را روشن كرد ، - اللهُ بُرهَانَهُ : خداوند حجت خود را بر او آشكار كرد ، - المَسْأَلةَ : مسأله را توضيح داد .

أَنَارَ

أَنَارَ - إنَارَةً [ نير ] الثَّوبَ : جامه را داراى نقش و نگار كرد .

أَنَاسَ

أَنَاسَ - إنَاسَةً [ نوس ] الشيءَ : آن چيز را تكان داد ، به حركت درآورد .

الأَنَاسِم

الأَنَاسِم - [ نسم ] : مردم ، ( اين واژه جمع انْسَام جمع النَّسَم ) است .

الأَناصِيب

الأَناصِيب - [ نصب ] : نشانه‌ها و علامات راه كه براى راهنمائى مردم نصب كنند .

أَنَاطَ

أَنَاطَ - إِنَاطَةً [ نوط ] هُ بكذا : آن را به چيزى آويخت .

أَنَاف

أَنَاف - إنَافَةً [ نوف ] على الشيءِ : آن چيز بلند شد و برآمد .

الأَنَافِيض

الأَنَافِيض - [ نفض ] : ميوه كه از درخت بر روى زمين فرو افتاده باشد .

الأَنَاقَة

الأَنَاقَة - زيبائى شگفت آور ؛ « فيه أَناقةٌ و لِبَاقةٌ » : در او زيبائى و شگفتى است .

الإنَاقَة مترادف ( الأَنَاقَة ) است .

أَنَالَ

أَنَالَ - إِنَالَةً [ نول ] هُ الشيءَ و بالشيءِ : آن چيز را به او داد .

أَنَالَ

أَنَالَ - إِنَالَةً [ نيل ] فلاناً الشيءَ و لفلانٍ الشيءَ : او را در گرفتن آن چيز يارى كرد .

أَنَامَ

أَنَامَ - إنَامَةً [ نوم ] هُ : او را خوابانيد ، - زيداً :

زيد را خوابيده يافت .

الأَنام

الأَنام - مردم ، آفريده شدگان .

الأَنَّان : آنكه بسيار ناله كند .

الأَنَاناس

الأَنَاناس - ( ن ) : آناناس . گياهى است با ميوه‌اى خوشبو و خوشمزه . اين واژه اسپانيائى است .

الأَنَانة

الأَنَانة - به معناى منيّت است يعنى فقط من .

الأَنانِيّ

الأَنانِيّ - آنكه خود خواه باشد ؛ « ليسَ للأَنَانِيّ صَاحِبٌ » : مرد خود خواه دوستى ندارد .

الأَنَانِيَّة

الأَنَانِيَّة - خود خواهى ، خود بزرگ بينى .

أَنْأى

أَنْأى - إنْآءً [ نأي ] فلاناً عنهُ : او را از خود دور كرد .

انْأَطَر

انْأَطَر - انْئِطَاراً [ أطر ] : آن چيز دو تا شد .

أَنَّبَ

أَنَّبَ - تَأْنِيباً [ أنب ] فلاناً : او را توبيخ و نكوهش كرد .

أَنْبَى

أَنْبَى - إنْبَاءً [ نبو ] السيفَ : شمشير را محكم و استوار كرد .

الأَنْبَاذُ

الأَنْبَاذُ - [ نبذ ] من الناس : مردم پست و فرومايه .

الأَنْبَار

الأَنْبَار - ج أَنَابِر و أَنابِير و أَنْبَارات [ نبر ] : انبار بازرگان كه معمولا در آن غله و متاع ذخيره شود .

انْبَاعَ

انْبَاعَ - انْبِيَاعاً [ بوع ] الرجلُ اليه : آن مرد بسوى او خيز گرفت ، - تِ الحَيَّةُ : مار خود را آماده‌ى پرش يا جهش كرد ، - العَرَقُ : عرق از بدن روان شد ، - الشجاعُ مِن الصَّفِّ : آن مرد شجاع از صف لشكر براى نبرد خارج و نمايان شد ، - لهُ فى البضَاعَة : در فروش كالا سهل و آسان شد و سخت گيرى نكرد .

انْبَاعَ

انْبَاعَ - انْبِيَاعاً [ بيع ] الشيءُ : آن چيز به مصرف رسيد و فروخته شد .

انْبَاقَ

انْبَاقَ - انْبِيَاقاً [ بوق ] بهِ : به او ستم كرد ، - عليهم الشرُّ : بلا و شر بر آنها وارد شد .

أَنْبَأَ

أَنْبَأَ - إنْبَاءً [ نبأ ] فلاناً : او را از سرزمينى بيرون كرد و به جائى ديگر فرستاد ، - فلاناً الخبَر و بالخبرِ : او را به خبر آگاه كرد ، به او خبرى داد .

الأُنبب

الأُنبب - [ نبّ ] : مترادف ( الأَنبُوب ) است .

أَنْبَتَ

أَنْبَتَ - إنْبَاتاً [ نبت ] الغلامُ : آن جوان به سن بلوغ رسيد و مرد شد ، - المكانُ : آن زمين گياه برآورد ، - البَقْل : گياه تازه برآمد ، - اللَّهُ البَقْلَ : خداوند گياه را رويانيد .

انْبَتَّ

انْبَتَّ - انْبِتَاتاً [ بتّ ] : پايان يافت ، كنده شد ، سپرى شد ، فروماند .

انْبَتَرَ

انْبَتَرَ - انْبِتَاراً [ بتر ] : كنده شد ، بريده شد .

انْبَثَّ

انْبَثَّ - انْبِثَاثاً [ بثّ ] : پخش شد ، پراكنده شد ، برانگيخته شد و به هيجان آمد .

انْبَثَقَ

انْبَثَقَ - انْبِثَاقاً [ بثق ] مِن أو عن : صادر شد ، بيرون آمد ، - الماءُ : آب درآمد و لبريز شد ، - الكلامُ : سخن و گفتار پخش شد .

انْبَجَ

انْبَجَ - إنْبَاجاً [ نبج ] : سخن خود را آميخته گفت .

انْبَجَّ

انْبَجَّ - انْبِجَاجاً [ بجّ ] : شكافته شد .

الأَنْبَج

الأَنْبَج - ( ن ) : درخت انبه كه در سرزمينهاى گرمسيرى مىرويد . ميوه‌ى آن خوشبو و خوشمزه است كه معمولا آن را با سركه مىآميزند و از آن ترشى خوشمزه مىسازند .

فشرده‌ى پوست اين ميوه را در بيمارى اسهال به كار مىبرند .

الأَنْبَجَةِ

الأَنْبَجَةِ - ميوه‌ى انبه است كه معروف به ( المَانْجَا ) است .

انْبَجَسَ

انْبَجَسَ - انْبِجَاساً [ بجس ] الماءُ : آب روان شد .

أَنْبَحَ

أَنْبَحَ - إِنْبَاحاً [ نبح ] هُ : او را به درآوردن صداى