فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٣٤
أَمْهَرَ
قوم است .
أَمْلَجَ
أَمْلَجَ - إمْلَاجا [ ملج ] هُ : او را شير خورانيد .
الأَمْلَج
الأَمْلَج - [ ملج ] : بيابانى كه در آن گياهى نباشد ، داروئى است كه از ميوه‌ى درختى در هند بدست مىآيد . آمله . - اين واژه فارسى است -
أَمْلَحَ
أَمْلَحَ - إمْلَاحاً [ ملح ] الماءُ : آب پس از آنكه شيرين بود شور شد ، - الطَّعَامَ : نمك غذا را زياد كرد ، - تِ الإِبِلُ : شتران به آب شور درآمدند ، - الرّاعي الإِبِلَ : شتربان به شتران آب شور خورانيد ، - المُتَكَلِّمُ : گوينده سخنى نغز و لطيف آورد ، - الشيءُ : كبودى آن چيز شدت يافت .
الأَمْلَح
الأَمْلَح - [ ملح ] : افعل تفضيل است ؛ « ما امْلَحَهُ » : چقدر زيباست ، شب نم ، - م مَلْحَاء ، ج مُلْح : نمكى ، رنگ با نمك .
الأُمْلُد
الأُمْلُد - [ ملد ] : مرد نرم و نازك يا شاخه‌ى نرم و نازك .
الأَمْلَد
الأَمْلَد - [ ملد ] : مترادف ( الأمْلُد ) ست .
الأُمْلُدَانيّ
الأُمْلُدَانيّ - [ ملد ] : مترادف ( الأُمْلُد ) است .
أَمْلَس
أَمْلَس - إمْلَاساً [ ملس ] تِ الشاةُ : پشم گوسفند ريخته شد ، - الظَّلامُ : تاريكى درهم آميخت .
امَّلَسَ
امَّلَسَ - امِّلَاساً [ ملس ] من الأمر : از آن امر رهائى يافت و آزاد شد .
الأَمْلَس
الأَمْلَس - م مَلْسَاء ، ج مُلْس [ ملس ] : نرم . اين واژه متضاد ( الخَشِن ) است .
أَمْلَصَ
أَمْلَصَ - إمْلَاصاً [ ملص ] الشيءَ : آن چيز را لغزانيد .
امَّلَصَ
امَّلَصَ - امِّلَاصاً [ ملص ] منهُ : از او رهائى يافت و آزاد شد ، - الشيءُ من يَدِى : آن چيز به سبب نرمى از دستم ليز خورد .
الأَمْلَص
الأَمْلَص - [ ملص ] : خرماى نرم ؛ « رَجُلٌ امْلَصُ الرَّأْسِ » : مردى كه موى سر ندارد .
أَمْلَطَ
أَمْلَطَ - إمْلَاطاً [ ملط ] ريشُ السهمِ : پَر تير افتاد ، - الرَّجُلُ : آن مرد فقير و بىچيز شد .
الأَمْلَط
الأَمْلَط - م مَلْطَاء ، ج مُلْط [ ملط ] : آنكه بر اندامش موى نباشد ؛ « سَهْمُ امْلَطُ » : تير كه پر نداشته باشد .
أَمْلَعَ
أَمْلَعَ - إمْلَاعاً [ ملع ] تِ الناقةُ : ماده شتر سبكبار شد و در راه شتاب كرد .
الأَمْلَغ
الأَمْلَغ - م مَلْغَاء ، ج مُلْغ [ ملغ ] : احمق و نادانى كه سخن او همراه با ناسزاگوئى باشد .
أَمْلَقَ
أَمْلَقَ - إمْلَاقاً [ ملق ] : دارائى خود را انفاق كرد و بىچيز شد ، - الدهرُ مالَه : روزگار دارائى او را از دستش گرفت ، - الثوب : جامه را شست .
امَّلَقَ
امَّلَقَ - امِّلَاقاً [ ملق ] : نرم و نازك شد ، - منهُ : از دست او رها شد .
أَمْلَكَ
أَمْلَكَ - إمْلاكاً [ ملك ] هُ الشيءَ : آن چيز را ملك وى كرد ، - القَومُ فُلاناً عَلَيهم : آن قوم فلانى را پادشاه خود كردند ، - فلاناً امْرَهُ :
فلانى را به حال خود واگذاشت .
الأُملُوج
الأُملُوج - ج أَمَالِيج [ ملج ] : شاخه‌ى نرم درخت ، ريشه‌ى درخت كه در خاك تر فرو برند تا نرم شود ، برگ درختى بسان برگ سرو ، - ( ن ) : نام درختى است در بيابان .
الأُمْلُوحَةُ
الأُمْلُوحَةُ - ج أَمَالِيح [ ملح ] من الكلام : سخن نيكو و با نمك .
الأُمْلُود
الأُمْلُود - [ ملد ] : مرد نرم اندام يا شاخه نرم ، - « شَابٌّ امْلُود و شبَّانٌ أَمالِيد » : نوجوان نرم بدن يا جوانان نرم تن .
الأُمْلُوك
الأُمْلُوك - [ ملك ] : اسم جمع است به معناى ( المُلُوك ) ، - ( ح ) : جانورى است كه در شن زندگى مىكند بسان مارمولك .
الإمْلِيد
الإمْلِيد - [ ملد ] : مترادف ( الأُملُود ) است .
الإمْلِيس
الإمْلِيس - ج أَمَالِيس و أُمَالِس ( شاذّ ) [ ملس ] :
بيابانى كه در آن هيچگونه گياهى نباشد .
الإمْلِيسة
الإمْلِيسة - ج أَمَالِيس و أَمَالِس ( شاذّ ) [ ملس ] :
مترادف ( الإِمْلِيس ) است .
أَمَّمَ
أَمَّمَ - تَأْمِيماً [ أمّ ] : ملى كردن املاك يا شركتها و جز آنها ، - هُ : بسوى او رفت .
أَمَنَ
أَمَنَ - - أمْناً هُ : به او اعتماد كرد .
أَمِنَ
أَمِنَ - - أَمْناً و أَمَناً و أَمَاناً : مطمئن شد ، - منهُ :
از او در امان ماند ؛ « أمِنَ شَرَّهُ و من شَرِّه » : از شر او رهائى يافت .
أَمُنَ
أَمُنَ - - أَمَانَةً : امانتدار شد . اين واژه ضد ( خانَ ) است .
أَمَّن
أَمَّن - تَأْمِيناً : آمين گفت ، - هُ : او را امين خود كرد ، وى را در امان قرار داد ، - على مالِهِ عِندَ فُلان : مال خود را نزد فلانى امانت سپرد .
أَمَنَّ
أَمَنَّ - - إمْنَاناً [ منّ ] الرجُلَ : آن مرد را ناتوان كرد .
الأَمْن
الأَمْن - امنيّت ، امان ، آرامش خاطر ؛ « رِجَالُ الأَمْن و قُوَى الأَمْن » : افراد و پليس امنيّتى كه وظيفه‌ى حمايت از جان و مال مردم به عهده‌ى آنهاست .
الأَمِن
الأَمِن - مطمئن ، آسوده خاطر .
أمْنَى
أمْنَى - إمْنَاءً [ مني ] الدماءَ : خونها ريخت ، - الحَاجُّ : حاجى به مِنى كه نزديك مكَّه است درآمد .
الأُمَنَة
الأُمَنَة - آنكه مورد اعتماد است ؛ « رجلٌ امَنَةً » : مرد مورد اعتماد
أَمْنَحَ
أَمْنَحَ - إمْنَاحاً [ منح ] تِ الناقةُ : زائيدن شتر نزديك شد .
الأُمَنِيَّة
الأُمَنِيَّة - ج أَمَانِ و أَمَانِيّ [ مني ] : آرزو ، آنچه كه آرزوى آن كنند ، خواسته .
أَمْهَى
أَمْهَى - إمْهَاءً [ مهو ] اللبنَ : بر شير آب بسيار افزود ، - القِدْرَ : آب ديگ را زياد كرد ، - الحديدةَ : آهن را تيز كرد و آب داد ، - تِ العينُ : اشك چشم روان شد ، - القِدْحَ : چوب تير قمار را تراشيد و اصلاح كرد ، - الفرسَ : اسب را دوانيد تا گرم شود و عرق كند ، رسن اسب را دراز كرد ، - الحَبْلَ : ريسمان را فراخ كرد ، - فلانٌ : در ستايش نمودن مبالغه و زياده‌روى كرد .
الأُمَّهات
الأُمَّهات - [ أمّ ] : جمع ( الأُمّ ) است ؛ « امَّهَات الحروف » : حروف فلزى است كه معمولا از مس ساخته شده و براى چاپ كردن از آن استفاده مىشود « امّهَاتُ المَسَائِل و الحوادث » :
مهمترين موضوع يا حادثه
أَمْهَرَ
أَمْهَرَ - إمْهَاراً
المرأَةَ : به آن زن مهريه داد يا برايش مهريه تعيين كرد ، آن زن را در برابر مهريه‌ى معين شوهر داد ، - تِ الفَرَسُ :