فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٢٢

أَلَجَّ

الْتَصَقَ

الْتَصَقَ - الْتِصَاقاً [ لصق ] بالشيء : به آن چيز چسبيد و پيوست شد .

الْتَطَّ

الْتَطَّ - الْتِطَاطاً [ لطَّ ] : پنهان شد ، - الشيءَ :

آن چيز را پنهان كرد ، - بِالْمِسْكِ : با مشك خود را عطر آگين كرد .

الْتَطَعَ

الْتَطَعَ - الْتِطَاعاً [ لطع ] : آنچه را كه در ظرف يا در حوض بود نوشيد ، - الشّيءَ : آن چيز را ليسيد .

الْتَطَمَ

الْتَطَمَ - الْتِطَاماً [ لطم ] القومُ : آن قوم بر يكديگر سيلى زدند ، - تِ الأَمْوَاجُ : موجها بر يكديگر برخورد كردند .

إِلْتَظَى

إِلْتَظَى - الْتِظَاءً [ لظي ] تِ النارُ : آتش برافروخته شد ، - فلانٌ : فلانى خشمناك و برانگيخته شد .

الْتَعَجَ

الْتَعَجَ - الْتِعَاجاً [ لعج ] : از اندوهى كه بر او وارد شد سرگردان و برانگيخته گرديد .

الْتُعِقَ

الْتُعِقَ - الْتِعَاقاً [ لعق ] لونُهُ : رنگ او دگرگون شد .

الْتَعَنَ

الْتَعَنَ - الْتِعَاناً [ لعن ] : خود را نفرين كرد ، - القومُ : آن قوم يكديگر را نفرين كردند .

الْتَغَمَ

الْتَغَمَ - الْتِغَاماً [ لغم ] الذهبُ : طلا با جيوه آميخته شد .

الْتَفَّ

الْتَفَّ - الْتِفَافاً [ لفّ ] في ثوبه : خود را در جامه‌اش پيچيد ، - عليه القومُ : آن قوم بر او گرد آمدند ، - الشيءُ : آن چيز جمع و انبوه شد ، - النّباتُ : گياهان در هم پيچيده شدند ، - لهُ على حَنقٍ : در حالى كه سينه‌ى پر كينه داشت بر او پيچيد .

الْتَفَتَ

الْتَفَتَ - الْتِفَاتاً [ لفت ] اليهِ : به سوى او توجّه كرد ، - بِوَجْهِهِ يمنَةً او يَسْرَةً : چهرهء خود را به راست و چپ گردانيد .

الْتَفَعَ

الْتَفَعَ - الْتِفَاعاً [ لفع ] الرجُلُ بالثوب و الشجرُ بالورقِ : آن مرد خود را در جامه پيچيد يا آن درخت در برگهايش پوشيده شد ، - تِ الأرض : گياه و سبزه‌ى آن زمين روئيد و بلند شد .

الْتُفِعَ

الْتُفِعَ - [ لفع ] لونُهُ : رنگ چهره‌ى او دگرگون شد .

الْتَفَمَ

الْتَفَمَ - الْتِفَاماً [ لفم ] تِ المرءةُ : آن زن بر چهره‌ى خود بينى بند بست .

الْتَقَى

الْتَقَى - الْتِقَاءً [ لقي ] الشيءَ : آن چيز را ديد ، - القومُ : آن قوم با هم ديدار كردند ، - بِفُلانٍ : با فلانى روبرو شد ، برخورد كرد .

الْتَقَطَ

الْتَقَطَ - الْتِقَاطاً [ لقط ] الشيءَ : آن چيز را ناخودآگاه پيدا كرد ، آن چيز را از روى زمين برداشت ، از اينجا و آنجا چيز را جمع آورى كرد ، - اللقَاطَ : خوشه‌هاى درو نشده را از روى زمين جمع كرد ، - صُورةً :

تصويرى شمسى گرفت ، - اذاعةً او رسالةً لا سِلْكيَّة : بوسيله‌ى بى سيم پيام گرفت .

الْتَقَمَ

الْتَقَمَ - الْتِقَاماً [ لقم ] الطعامَ : غذا را بلعيد .

الْتَكَّ

الْتَكَّ - الْتِكَاكاً [ لكّ ] العسكرُ : لشكريان بهم پيوستند و در هم آميختند ، - فى كَلامِهِ :

سخن را به خطا گفت ، - فى حُجَّتِهِ : در آوردن دليل و برهان درنگ كرد .

الْتَكَم

الْتَكَم - الْتِكَاماً [ لكم ] : مترادف ( الْتَطَمَ ) است .

إِلْتَمَّ

إِلْتَمَّ - الْتِمَاماً [ لمّ ] فلاناً : از فلانى ديدار كرد ، - بالقوم : نزد آن قوم آمد و بر آنها وارد شد ؛ « التَمَّ الناسُ » : مردم اجتماع كردند اين تعبير در زبان متداول رايج است .

الْتَمَحَ

الْتَمَحَ - الْتِمَاحاً [ لمح ] هُ : او را با نگاهى كوتاه نگريست .

الْتُمِحَ

الْتُمِحَ - [ لمح ] بصرهُ : بينائى او از دست رفت .

الْتَمَس

الْتَمَس - الْتِمَاساً [ لمس ] الشيءَ من فلانٍ :

آن چيز را فلانى خواست .

الْتَمَظَ

الْتَمَظَ - الْتِمَاظاً [ لمظ ] بشفتيهِ : دو لب خود را بر روى هم نهاد و صدايى از آن شنيده شد ، - الطَّعامَ : غذا را خورد ، - بِحَقِّهِ : حق او را برد ، - الشيءَ : آن چيز را با شتاب به دهان انداخت ، - بالشيءِ : بر آن چيز پيچيد .

الْتَمَعَ

الْتَمَعَ - الْتِمَاعاً [ لمع ] البرقُ و غيرُهُ : برق و جز آن درخشيد ، - الشيءَ : آن چيز را دزديد ، - القومَ : آن قوم را با خود برد ، - لونُهُ :

رنگ از چهره‌اش پريد و دگرگون شد .

الْتُمِعَ

الْتُمِعَ - [ لمع ] لونُهُ : مترادف ( الْتَمَعَ ) است .

الْتَهَى

الْتَهَى - الْتِهَاءً [ لهو ] الرجُلُ بالشيء : آن مرد با آن چيز سرگرم شد ، - عنهُ بِغَيرِه : از او روى گردان شد و به ديگرى روى آورد .

الالْتِهَاب

الالْتِهَاب - [ لهب ] : مص ، - ( طب ) : سرخى و تورّم عضوى از بدن همراه با درد و تب ، التهاب .

الْتَهَبَ

الْتَهَبَ - الْتِهَاباً [ لهب ] تِ النارُ : آتش شعله‌ور شد ، - عليه : بر او خشم كرد و آتشى شد ، « فلانٌ يَلْتَهِبُ جوعاً » : فلانى از گرسنگى مىسوزد و مىنالد .

الْتَهَثَ

الْتَهَثَ - الْتِهَاثاً [ لهث ] الكلبُ : به معناى ( لَهَثَ ) است ، سگ از تشنگى و گرما زبانش را بيرون آورد و تكان داد .

الْتَهَفَ

الْتَهَفَ - الْتِهَافاً [ لهف ] فلانٌ : از اندوهى كه بر فلانى وارد شده به سوز و گداز افتاد ، - تِ النّارُ : آتش برافروخته شد .

إِلْتَهَمَ

إِلْتَهَمَ - الْتِهَاماً [ لهم ] الشيءَ : آن چيز را يكباره بلعيد .

الْتُهِمَ

الْتُهِمَ - [ لهم ] لونُهُ : رنگ چهرهء او گرفته و دگرگون شد .

إِلْتَوَى

إِلْتَوَى - الْتِوَاءً [ لوو ] القِدْحُ أو الرملُ : تير قمار يا تودهء ريگ كج شد ، - الشيءُ : آن چيز پيچيده شد ، - لَوِيَّةً : غذائى تهيه نمود و آن را پنهان كرد ، - عليهِ الأمرُ : آن امر بر او دشوار و سخت شد .

إِلْتَوَى

إِلْتَوَى - الْتِوَاءً [ لوي ] الحبلُ : ريسمان تابيده و تا شد ، - الأَمْرُ : آن كار دشوار شد ، - عن الأَمْرِ : از آن كار روى گردان شد .

أَلَثَّ

أَلَثَّ - إلْثَاثاً [ لثّ ] : به معناى ( لَثَّ ) است ، اقامت گزيد .

الأَلْثَغ

الأَلْثَغ - م لَثْغَاء ، ج لُثْغ [ لثغ ] : آنكه در زبانش شكستگى باشد .

أَلَجَّ

أَلَجَّ - إِلْجَاجاً

القَوْمُ : آن قوم بر عميقترين جاى دريا سوار بر كشتى شدند .