فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٢١

الْتَصَبَ

أَلْبَنَ

أَلْبَنَ - إِلْبَاناً [ لبن ] تِ الناقةُ : شير از پستان ماده شتر فرو ريخت ، - الرّجُلُ : آن مرد غذاى شير و سبوس و عسل ساخت ، - القومُ : شير آن قوم فراوان شد .

أَلَتَّ

أَلَتَّ - إلْتَاتاً [ لتّ ] الطائُر : پرنده سر خود را زير بالهايش فرو برد .

الْتَاثَ

الْتَاثَ - الْتِيَاثاً [ لوث ] بردائِهِ : عبايش را بر خود پيچانيد ، - بالدَّم : خود را به خون آغشته كرد ، - عليه الأمرُ : امر بر او مشتبه شد ، - البعيرُ : شتر چاق و نيرومند شد ، - فى العَمَل : در كار سستى بخرج داد ، - فى كَلَامِهِ : در سخن خود نتوانست دليل بياورد و خاموش ماند ، - فلاناً عن كَذَا : او را از چيزى بازداشت .

الْتَاحَ

الْتَاحَ - الْتِيَاحاً [ لوح ] : تشنه شد .

الْتَاخَ

الْتَاخَ - الْتِيَاخاً [ لوخ ] العجينُ : خمير نان جا افتاد

الْتَاطَ

الْتَاطَ - الْتِيَاطاً [ لوط ] هُ : آن پسر را به فرزندى خود خواند ولى فرزند او نبود ، - حَوضاً :

حوض را براى خود گل اندود كرد تا آب آن خشك نشود .

إِلْتَاعَ

إِلْتَاعَ - الْتِيَاعاً [ لوع ] قَلبُهُ : دل او از اندوه يا عشق سوخت و در آن سوز و گداز پديد آمد .

الْتَامَ

الْتَامَ - الْتِيَاماً [ لوم ] : نكوهش را پذيرفت .

الْتَأمَ

الْتَأمَ - الْتِيَاماً [ لأم ] الفاسد : آن چيز خراب و نادرست ، درست شد ، - الشّىءُ : آن چيز چسبيد و پيوست شد ، - الجرحُ : زخم التيام و بهبود يافت ، - القومُ : آن قوم گرد هم آمدند ، - الشيئان : آن دو چيز به هم پيوستند ، - الفَريقانِ : آن دو گروه با هم آشتى كردند و گرد هم آمدند .

الالْتِبَاس

الالْتِبَاس - [ لبس ] : شبهه و اشكال ، « احَاطَ بِهِ الالْتِبَاس » : در شك و شبهه افتاد .

الْتَبَأَ

الْتَبَأَ - الْتِبَاءً [ لبأ ] اللَّبَأَ : شير تازه نوشيد ، - الشّاةَ : از گوسفند اولين شير تازه دوشيد ، - الجديُ الشاة : بزغاله اولين شير تازه‌ى گوسفند را خورد .

الْتَبَدَ

الْتَبَدَ - الْتِبَاداً [ لبد ] الورقُ و نحوُهُ : برگها و مانند آن بر روى هم چسبيدند ، - تِ الشَّجَرةُ : برگهاى درخت فراوان شدند .

الْتَبسَ

الْتَبسَ - الْتِبَاساً [ لبس ] به عمل كذا : با آن كار در آميخت ، - عَلَيَّ الأَمْرُ : آن كار بر من پيچيده و مشكل شد ، - تْ بِهِ الخيلُ : اسبان به او رسيدند .

الْتَبَطَ

الْتَبَطَ - الْتِبَاطاً [ لبط ] البعيرُ : شتر در حالى كه ميجهيد دويد ، - الرّجُلُ : بر زمين نشست و خوش گذرانيد ، نگران و سرگردان شد ، - فى الأَمْرِ : در آن كار كوشيد و چاره جوئى كرد .

الْتَبكَ

الْتَبكَ - الْتِبَاكاً [ لبك ] الأمرُ : آن كار در هم آميخته شد .

الْتَبنَ

الْتَبنَ - الْتِبَاناً [ لبن ] : كودك شير خورد .

الْتَثَمَ

الْتَثَمَ - الْتِثَاماً [ لثم ] الرجُلُ : دستار بر روى بينى يا دهان خود بست .

الْتَجَّ

الْتَجَّ - الْتِجَاجاً [ لجّ ] البحرُ : دريا طوفانى شد ، - تِ الأَرضُ بِالسَّراب : سراب در زمين بگونه‌ى گودترين جاى آن در آمد ، - الأَمْرُ او اْلمَوجُ : آن كار يا موج دريا بزرگ و در هم آميخته شد ، - الظَّلامُ : تاريكى در هم آميخته شد ، - تِ الأصواتُ : آوازها در هم آميخته شدند .

الْتَجَأَ

الْتَجَأَ - الْتِجَاءً [ لجأ ] الى الحصنِ أو غيره : به پناهگاه يا جز آن پناه برد .

الْتَجَمَ

الْتَجَمَ - الْتِجَاماً [ لجم ] تِ الدابَّةُ : اين واژه مطاوع ( الْجَمَ ) است .

الْتَحَى

الْتَحَى - الْتِحَاءً [ لحي ] : ريش او درآمد ، ريش خود را دراز كرد ، - الشَّجَرَةَ : پوست درخت را كند ، - العودَ : پوست چوب را كند .

الْتَحَبَ

الْتَحَبَ - الْتِحَاباً [ لحب ] الطريقَ : راهرا پيمود .

الْتَحَجَ

الْتَحَجَ - الْتِحَاجاً [ لحج ] اليه : به او مايل شد ، - فلاناً اليهِ : فلانى را به او متمايل كرد و پناه داد .

الْتَحَدَ

الْتَحَدَ - الْتِحَاداً [ لحد ] عن الدين : از دين برگشت و ملحد شد ، - الَى كَذَا : بسوى چيزى تمايل كرد ، - الى فلان : به فلانى پناهنده شد .

الْتَحَسَ

الْتَحَسَ - الْتِحَاساً [ لحس ] منهُ حَقَّهُ : حق خود را از او گرفت .

الْتَحَصَ

الْتَحَصَ - الْتِحَاصاً [ لحص ] تِ الابرةُ : سوراخ سوزن گرفته شد ، - ت عَيْنُهُ : چشم او بسته شد .

الْتَحَفَ

الْتَحَفَ - الْتِحَافاً [ لحف ] : براى خود لحافى تهيه كرد ، - باللِّحَافِ و غيره : لحاف و جز آن را روى خود كشيد .

الْتَحَقَ

الْتَحَقَ - الْتِحَاقاً [ لحق ] به : به او رسيد و پيوست ، به آن چسبيد ، - بِمَعْهَدٍ : به كانونى درآمد و عضو آن شد .

الْتَحَمَ

الْتَحَمَ - الْتِحَاماً [ لحم ] الشيءُ : آن چيز بهم چسبيد و لحيم شد ، - تِ الحربُ بينهم : جنگ ميان آنها در گرفت ، - الجيشانِ : دو لشكر با هم جنگيدند ، - الجرحُ للْبُرء : زخم بهم پيوست و خوب شد .

الْتَخَّ

الْتَخَّ - الْتِخَاخاً [ لخّ ] الامرُ : آن امر در هم و آميخته بهم شد .

الْتَذَّ

الْتَذَّ - الْتِذَاذاً [ لذّ ] الشىءَ و به : آن چيز را لذيذ ( خوشمزه ) يافت .

الْتَذَعَ

الْتَذَعَ - الْتِذَاعاً [ لذع ] : از سوزش درد ناليد .

الْتَزَّ

الْتَزَّ - الْتِزَازاً [ لزّ ] بهِ : به آن چسبيد .

الالْتِزَام

الالْتِزَام - [ لزم ] : مص ، تعهد به انجام كارى مانند ايجاد راه يا خانه سازى در برابر مبلغى معين از پول .

الالْتِزَامَات

الالْتِزَامَات - وظايف و تعهدات ، « قام بِالتِزَامَاتِهِ » : به وظايف خود عمل كرد .

الْتَزَقَ

الْتَزَقَ - الْتِزَاقاً [ لزق ] به : به آن چسبيد .

الْتَزَمَ

الْتَزَمَ - الْتِزَاماً [ لزم ] هُ : مترادف ( لَازَمَ ) است ، - فلاناً : فلانى را در آغوش خود گرفت ، - العملَ او المالَ : آن كار يا مال را بر خود لازم كرد ، - مشروعاً : اجراى پروژه‌اى را در برابر دريافت مبلغى پول تعهد كرد ، - القَرْيَةَ او العَشْرَ او غيرَهما : در برابر بهره بردارى از قطعه زمينى در روستا و جز آن تعهد كرد مبلغى به دولت بپردازد .

الْتَصَّ

الْتَصَّ - الْتِصَاصاً [ لصّ ] الشيءُ بِهِ : آن چيز به آن چسبيد و پيوست شد .

الْتَصَبَ

الْتَصَبَ - الْتِصَاباً [ لصب ] الشيءُ : آن چيز تنگ شد .