فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١١٨

أَكْلَحَ

أَكْرَهَ

أَكْرَهَ - إِكْرَاهاً [ كره ] الرجُل : او را بر خلاف خواسته‌اش وادار كرد ، - فلاناً على الأَمْرِ :

فلانى را به زور بر امرى وادار كرد .

الأُكْرُومَةِ

الأُكْرُومَةِ - [ كرم ] : بخشندگى ، بزرگوارى ، جوانمردى .

أَكَزَّ

أَكَزَّ - إِكْزَازاً [ كزّ ] اللَّهُ فلاناً : خداوند او را به بيمارى گزاز دچار كند .

أَكْزَمَ

أَكْزَمَ - إكْزَاماً [ كزم ] : گرفته و منقبض شد .

الأَكْزَم

الأَكْزَم - م كَزْمَاء ، ج كُزْم [ كزم ] : آنكه بخيل و كوتاه بينى باشد .

أَكْسَى

أَكْسَى - اكْسَاءً [ كسو ] الثوبَ فلاناً : فلانى را جامه بر تن كرد .

أَكْسَبَ

أَكْسَبَ - إِكْسَاباً [ كسب ] فلاناً مالًا أو علما : به او مال داد يا دانش آموخت .

الأَكْسَح

الأَكْسَح - ج كُسْحَان [ كسح ] : لنگ و شل ، درمانده .

أَكْسَدَ

أَكْسَدَ - إكْسَاداً [ كسد ] القومُ : بازار آن قوم كساد شد ، - تِ السُّوقُ : بازار راكد شد ، - الشّيءَ : آن چيز را كساد كرد .

الأَكْسَد

الأَكْسَد - [ كسد ] من الأَسْوَاق : بازار راكد و بى رونق .

الأَكْسَدَة

الأَكْسَدَة - ( ك ) : پيوند جسم يا ماده‌اى با اكْسِيژن مانند زنگ آهن و يا روشن شدن و سوختن مواد .

أَكْسَلَ

أَكْسَلَ - إكْسَالًا [ كسل ] الأمرُ فلاناً : آن كار فلانى را به كسالت و كاهلى افكند .

الأُكْسِيجين

الأُكْسِيجين - ( ك ) : اكْسيژن ، گازى است بى رنگ و بى بو كه براى تنفس و سوختن مواد ضرورت دارد . اين گاز در هوا به نسبت 1 الى 5 موجود است .

الأُكْسِيد

الأُكْسِيد - ( ك ) : جسمى است مركب از دو ماده كه يكى از آنها اكسيژن باشد . - اين واژه يونانى است -

الإكْسِير

الإكْسِير - ماده‌اى است كه بر روى نقره كشند و آن را به زر تبديل كند ، اكِسير . - اين واژه يونانى است و از خرافات آنهاست -

أَكْشَرَ

أَكْشَرَ - إكْشَاراً [ كشر ] لهُ عن أَنيابه : دندانهايش را از خشم بر او نمايان ساخت .

أَكْشَف

أَكْشَف - إكْشَافاً [ كشف ] : بگونه‌اى خنديد كه لب او باز و لثه‌هايش نمايان شد .

الأَكْشَف

الأَكْشَف - [ كشف ] : آنكه جلوى سرش طاس و بى مو باشد ، آنكه در جنگ بى سپر باشد ، آنكه از جنگ گريزد ، اسب كه در استخوان دمش پيچيدگى باشد .

الأَكْشَم

الأَكْشَم - [ كشم ] : ناقص الخلقه ، آنكه اصل و نسب درستى نداشته باشد ، « انْفٌ اكْشَمُ » : بينى كه از بيخ بريده شده باشد .

أَكَعَّ

أَكَعَّ - إكْعَاعاً [ كعّ ] فلاناً : او را ترسانيد و نگران ساخت ، - الخَوفُ فلاناً : ترس فلانى را از تصميمى كه داشت باز گردانيد ، - فى كَلَامِهِ : از سخن خود باز ماند .

أَكْعَبَ

أَكْعَبَ - إكْعَاباً [ كعب ] : شتاب كرد .

أَكَّفَ

أَكَّفَ - تأْكِيفاً [ أكف ] الحمارَ : بر پشت خر پالان بست ، - الأُكافَ : پالان ساخت .

أَكَّفَ

أَكَّفَ - تأكِيفاً [ و كف ] الحمارَ : بر پشت خر و زير پالان جُل انداخت .

الإكْفَاء

الإكْفَاء - [ كفأ ] : مص : ، - عِندَ الشعَرَاءِ : و در اصطلاح شاعران ، اختلاف حرفى در قافيه‌هاى شعرى است كه از عيوب قافيه است و مطلوب نيست مانند قافيه‌ى شعرى كه برخى از آن با ميم و برخى ديگر با دال و برخى با نون باشد .

أَكْفَأَ

أَكْفَأَ - إكْفَاءً [ كفأ ] : كج شد ، - الإناءَ :

ظرف را كج كرد تا آنچه در اوست ريخته شود ، - الشاعِرُ : شاعر قافيه شعر را ناهنجار كرد ، - البيتَ : براى خانه پرده ساخت ، - تِ الإبِلُ : شتران داراى بچه‌هاى بسيار شدند .

أَكْفَحَ

أَكْفَحَ - إكْفَاحاً - [ كفح ] الدابَّةَ : لگام ستور را كشيد تا بايستد ، - فُلانا عن نفسِهِ : او را از خود باز گردانيد .

أَكْفَرَ

أَكْفَرَ - إكْفَاراً [ كفر ] : پس از ايمان كافر شد ، - الرَّجُلَ : آن مرد را كافر خواند يا تكفير كرد .

اكْفَلَ

اكْفَلَ - إكْفَالًا [ كفل ] هُ إيَّاه : ضمانت ديگرى را در برابر او كرد ، - زيْدٌ عَمْراً : زيد ضمانت عمرو را كرد .

اكْفَهَرَّ

اكْفَهَرَّ - اكْفِهْرَاراً [ كفهر ] الليلُ : تاريكى شب سخت شد ، - السّحابُ : ابر بر روى ابر متراكم و سياه شد ، - النّجمُ : روشنائى ستاره در تاريكى سخت نمايان شد ، - الرَّجُلُ : چهره‌ى آن مرد تيره و عبوس شد .

أَكَلَ

أَكَلَ - - أَكْلًا و مأْكَلًا الطعامَ : غذا خورد ، - الشيءَ : آن چيز را نابود كرد ، « اكَلَ فلانٌ عُمْرَهُ » : فلانى عمر خود را تباه كرد ، - حَقَّهُ :

حق فلانى را گرفت و نداد ، « اكَلَ عَلَيه الدهرُ و شَرِبَ » : در اثر گذشت زمان فرسوده شد ، خبره شد ، - اكْلًا و أُكالًا و أكالا رَأْسَهُ : خارش در سر او افتاد .

أَكِلَ

أَكِلَ - - أَكَلًا السنُّ أو العودُ : دندان يا چوب سائيده شد و افتاد .

أَكَّلَ

أَكَّلَ - تَأْكِيلًا فلاناً الشيءَ : آن چيز را به فلانى خورانيد .

أَكَلَّ

أَكَلَّ - إكْلَالًا [ كلّ ] البكاءُ بَصَرَهُ : گريه چشم او را ناتوان كرد ، - البَعِيرَ : شتر را خسته كرد ، - الرَّجلُ : شتر آن مرد خسته شد .

الأَكْل

الأَكْل - مص : خوراك ، غذا ، ميوه ، رزق و روزى فراخ . م

الأُكُل

الأُكُل - ج آكَال : خوردنى ، ميوه ، « آتى اكُلَه » : ميوه‌ى خود را آورد ، رزق و روزى فراخ .

أَكْلأَ

أَكْلأَ - إكْلَاءً [ كلأ ] بصَرَهُ في الشيءِ : با دقّت در آن چيز نگريست ، - عَيْنَهُ : چشم خود را بيدار نگهداشت ، - المكانُ : گياهان آن زمين بسيار شد ، - فى الطَّعام : بهاى غذا را پيش پرداخت ، - عُمْرَه : عمر خود را بپايان رسانيد .

الأَكْلأْ

الأَكْلأْ - [ كلا ] : اسم تفضيل است ، « بَلَغَ اللَّهُ بِكَ اكْلأَ الْعُمْر » : خداوند به تو عمر دراز دهد .

أَكْلَبَ

أَكْلَبَ - إكْلَاباً [ كلب ] القومُ : شتران آن قوم تشنه شدند .

الأَكْلَة

الأَكْلَة - يك بار غذا خوردن .

الأُكَلَة

الأُكَلَة - پُر خور ، آنكه بسيار غذا خورد .

أَكْلَحَ

أَكْلَحَ - إكْلَاحاً

وجهُهُ : ترش روى