فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى ) — الصفحة ١٠٢

أُغْلِقَ

عشق ورزيد .

الإغْرِيْض

الإغْرِيْض - ج أَغَارِيض [ غرض ] : هر چيز سفيد تازه ، شكوفهء خرما .

أَغَزَّ

أَغَزَّ - إغْزَازاً [ غزّ ] الشجرُ : خار درخت سخت و بسيار شد .

أَغْزَى

أَغْزَى - إغْزَاءً [ غزو ] فلاناً : او را آماده ساخت و به جنگ فرستاد ، براى پرداخت بدهى به او مهلت داد و سر رسيد را بتأخير انداخت .

أَغْزَرَ

أَغْزَرَ - إغْزَاراً [ غزر ] المعروفَ : نكوئى را بسيار كرد ، - القومُ : شتران آن قوم فراوان شدند ، در معرض باران بسيار قرار گرفتند .

أَغْزَلَ

أَغْزَلَ - إغْزَالًا [ غزل ] تِ المرأَةُ : آن زن دوك ريسبافى را چرخانيد ، - تِ الظَّبيةُ : ماده آهو بچه‌دار شد .

الأَغْزَل

الأَغْزَل - [ غزل ] : اسم تفضيل از ( الغَزَل ) است ، - مِن الحُمَّى : تب كه پى در پى بر بيمار عارض شود .

الأَغْسَام

الأَغْسَام - [ غسم ] : ابرهاى پراكنده در آسمان .

الأَغْسَان

الأَغْسَان - [ غسن ] : اخلاق و خوى مردم .

أَغْسَقَ

أَغْسَقَ - إغْسَاقاً [ غسق ] الليلُ : تاريكى شب سخت شد ، - الرّجُلُ : آن مرد در تاريكى شب در آمد .

أَغْسَمَ

أَغْسَمَ - إغْسَاماً [ غسم ] الليلُ : شب تاريك شد .

أَغَشَّ

أَغَشَّ - إغْشَاشاً [ غشّ ] هُ : او را در تقلب و دسيسه در آورد ، - هُ عن حاجَتِهِ : او را از نيازمندى كه داشت باز داشت .

أَغْشى

أَغْشى - إغْشَاءً [ غشي ] الأَمرَ فلاناً : آن كار را بر او پوشانيد ، - الليلُ : شب تاريك شد ، - اللَّهُ على بَصَرِه : خدا بينائى او را بگيرد ؛ « اغْشاني فلاناً » : مرا به رفتن بسوى فلانى وادار كرد .

الأَغْشَى

الأَغْشَى - م غَشْوَاء ، ج غُشْو [ غشو ] من الخيل و غيرها : اسب و جز آن كه داراى سرى سفيد باشد .

أَغَصَّ

أَغَصَّ - إغْصَاصاً [ غصّ ] هُ : او را اندوهگين و غصه دار كرد .

أَغْصَنَ

أَغْصَنَ - إغْصَاناً [ غصن ] العنقودُ : دانهء انگور درشت شد ، - تِ الشَّجَرةُ : شاخه‌هاى درخت بر آمد و سبز شد .

أَغْضَى

أَغْضَى - إغْضَاءً [ غضي ] الليلُ : شب تاريك شد ، - عينَهُ : پلكهاى چشم خود را بست تا چيزى نبيند ، - عنه طَرْفَه : روى خود را از او گردانيد ، - على الأَمْرِ : بر آن كار صبر و شكيبائى كرد .

أَغْضَبَ

أَغْضَبَ - إغْضَاباً [ غضب ] هُ : او را به خشم برانگيخت ، - تِ العَينُ : چشم خاشاكى را كه در آن بود بيرون انداخت .

أَغْضَفَ

أَغْضَفَ - إغْضَافاً [ غضف ] الليلُ : شب تاريك شد ، - السَّحَابُ : ابرى كه در آن نشانه‌هاى باران بود آشكار شد .

الأَغْضَف

الأَغْضَف - م غَضْفَاء ، ج غُضْف [ غضف ] : سگ كه گوشهايش فرو آويخته باشد ، شب تاريك ، تير كه پر درشت بر آن باشد ؛ « عَيْشٌ اغْضَفٌ » : زندگى خوش و دلچسب .

أَغْضَنَ

أَغْضَنَ - إغْضَاناً [ غضن ] عليهِ الليلُ : شب بر او تاريك شد ، - السّحابُ : باران ابر پياپى فرود آمد ، - تْ عليهِ الحُمّى : تب او سخت شد و ادامه داشت .

الأَغْضَن

الأَغْضَن - [ غضن ] : آنكه پلك چشمش از به دو تولد يا در اثر پيرى يا خشم برگشته باشد .

أَغَطَّ

أَغَطَّ - إغْطَاطاً [ غطَّ ] الشيءَ في الماء : آن چيز را در آب فرو برد .

أَغْطَى

أَغْطَى - إغْطَاءً [ غطو ] الشيءَ : آن چيز را پوشانيد و پنهان كرد ، - الكَرْمُ : آب به درون درخت انگور روان و شاخه‌هايش بلند شد .

أَغْطَى

أَغْطَى - إغْطَاءً [ غطي ] هُ : آن را پوشانيد ، - الشّجرُ : شاخه‌هاى درخت بلند و دراز شد .

أَغْفَى

أَغْفَى - إغْفَاءً [ غفو ] : چُرت زد ، به خواب سبكى رفت .

أَغْفَرَ

أَغْفَرَ - إغْفَاراً [ غفر ] هُ : روى آن چيز را پوشانيد ، او را پنهان كرد .

أَغْفَلَ

أَغْفَلَ - إغْفَالًا [ غفل ] الشيءَ : آن چيز را اهمال و رها كرد ، - هُ : او را غافل و بى خبر خواند ، بهنگام كار از او سؤال كرد و منتظر فراغت وى نشد ، - الكتابَ : كتاب را بدون نقطه و اعراب نوشت .

أَغَلَّ

أَغَلَّ - إغْلَالًا [ غلّ ] تِ الأرضُ : زمين غلَّه داد ، زمين غلَّه‌دار شد ، - على عيالِهِ : براى عيال خود غلَّه آورد ، - البصرَ : با دقت نگاه كرد ، - الجازرُ فى الجلد : سلَّاخ مقدارى از گوشت و پيه را از پوست جدا كرد و بقيه را چسبيده به پوست رها كرد ، - الخطيبُ :

سخنران درست سخن نگفت ، - الرجُلُ : آن مرد در كار غلَّه خيانت كرد ، - هُ : او را به خيانت نسبت داد .

أَغْلَى

أَغْلَى - إغْلَاءً [ غلو ] الشيءَ : آن چيز را گران و پر بها يافت ، آن چيز را به نرخ گران خريد ، - السِّعْرَ : نرخ را بالا برد ، - الكرَم :

برگهاى درخت مو را كم كرد تا بلند شود و نيكو بار دهد .

أَغْلَى

أَغْلَى - إغْلَاءً [ غلي ] القدرَ : ديگر را به جوش آورد ، - الرجُلُ : آن مرد از دور با اشاره خود را تسليم كرد .

الأَغْلَب

الأَغْلَب - [ غلب ] : اسم تفضيل است ؛ « فى اغْلَبِ الأحْيان » : بيشتر اوقات ، - م غَلْبَاء ج غُلْب : گردن كلفت .

الأَغْلَبيَّة

الأَغْلَبيَّة - [ غلب ] : مترادف ( الأكثرية ) است ، بيشترين ؛ « اغْلَبِيَّة الشَّعْب » و « اغْلَبيَّةٌ مُطْلَقَة » :

بيشترين مردم كشور ، اكثريت مطلق .

أَغْلَسَ

أَغْلَسَ - إغْلَاساً [ غلس ] : در تاريكى آخر شب به راه افتاد .

أَغْلَطَ

أَغْلَطَ - إغْلَاطاً [ غلط ] هُ : او را به غلط انداخت .

أَغْلَظَ

أَغْلَظَ - إغْلَاظاً [ غلظ ] الشيءَ : آن چيز را ستبر يا درشت يافت ، - لهُ فى القَوْلِ : با سخنان درشت و سخت او را مورد خطاب قرار داد .

أَغْلَفَ

أَغْلَفَ - إغْلَافاً [ غلف ] الشيءَ : براى آن چيز غلاف يا نيام ساخت ، آن را در غلاف كرد .

أَغْلَقَ

أَغْلَقَ - إغلَاقاً [ غلق ] البابَ : درب را بست .

اين كلمه ضد ( فَتَحَ ) است ، - على كَذَا : او را به زور وادار به انجام آن كار كرد .

أُغْلِقَ

أُغْلِقَ - عليهِ الأمرُ : آن كار براى او ميسّر نشد ، - القَاتِلُ فى يد الوَليّ : كشنده به حاكم تسليم گرديد تا دربارهء او كيفر دهد .