فيض الإله في ترجمة القاضي نور الله — الصفحة ١٠٠

ترجمة المولى عبد الواحد بقلم القاضي ( ره )

- صا -

به عهد ما كه به تحسين خشگ خرسنديم * نشسته اند گروهى به صدر صفه بار

كه مدح شان كند ارخامى از كمال طمع * كه بسته باد زبان سخنوران زين عار

دو بيتي از سر اكراه بشنوند وكنند * در آن ميانه حديث زر وضياع وعقار

به اين روائي بازار شعر در عجبم * كه وزن وقافيه چون مىشوند با هم يار ؟

عجبتر آنكه كسى در زمانه نيست كه نيست * بزعم فاسد خود نقد شعر را معيار

نكرده فرق رديف از روى وردف از قيد * مزيد جسته وخود را دخيل كرده شمار

مدار بر سخن زيف واعتراض سمج * مصر به دقت بي جا وحرف دور از كار

ز بي تصرفى شوهران بكر سخن * درون حجله خاطر عرائس اند أفكار

نشسته اند به زير لباس غم مستور * چو بيوگان همه را برزخ اميد غبار

سخن شناس نه وروزگار سرد سخن * گهر طلب نه وگوهر شكن قطار قطار

سخن شناس اگر بشكندم گهر ز آن به كه ناشناس كند گوهرم به فرق نثار

فلك جناباز أحوال نا مشخص خويش * به خدمتت سزد ارشمه كنم اظهار

دو سال شد كه به جرم هنر زمانه مرا * فكنده دور به صد درد دل ز يار وديار

زمانه بر سر آزار وچرخ مايل جور * سپهر دشمن روى وستاره دشمن سار

به هيچ نحو نشد صرف ماضي عمرم * به غير كسب كمال از مصارف اعمار

ولى ز گردش أحوال حال مىترسم * كه بگذرد همه مستقبلم بدين هنجار

مراست منبع آب حيات وچشمه طبع * ولى ز سنگ جفاى زمانه خاك انبار

گرم زمانه پسندد توأم چنين مپسند * ورم فلك بگذراد توأم چنين مگذار

هميشه تا بود اندر جهان شماره عمر * أساس عمر تو پاينده تا به روز شمار "

أقول : يؤخذ من ملاحظة هذه القصيدة أن القاضي ( ره ) كانت له يد في الهيئة والطب أيضا .