بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣

* 34 * و لكاتبه فى تسبيح ربّ العزّة جلّ جلاله

خاكيان در طلب وصل تو دلها پرخون * عرشيان سوختهء زار تو سبحان اللّه

وصف عاجز شده در شرح كماليّت تو * وهم حيران شده در كار تو سبحان اللّه

بر سر طور بلاء تو هزاران چو كليم * خسته افتاده و بيمار تو سبحان اللّه

قوّت ناطقه در وصف جلالت شده گنگ * بر دو لب دوخته مسمار تو سبحان اللّه

گاه انديشه كند زهره صدّيقان آب * هيبت قهر جگرخوار تو سبحان اللّه

شحنهء عدل تو هركس كه دم از جوشن زد * خوارش آويخته از دار تو سبحان اللّه

اى بسا خرمن اعمال مطيعان بجوى * رايگان بر سر بازار تو سبحان اللّه

عرش تا فرش بسوزاند اگر بدرخشد * لمعه [ اى ] از شرر نار تو سبحان اللّه

صد هزاران دل سودازده را جان بر لب * هردم از حسرت ديدار تو سبحان اللّه

هر كرا گوش دلى هست نوا [ ى ] تسبيح * بشنود از دروديوار تو سبحان اللّه

گر بهر ذره ترا حمد و ثنايى خوانند * نبود هيچ سزاوار تو سبحان اللّه