بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧

شعر [ لا تحقرنّ الرّأى فهو موافق . . . ]

* * *

تعشّقتكم بالوصف قبل اتّصالنا * و اذن الفتى لا بدّ ى « 1 » لطرفه

و شوّقنى وصف الجليس اليكم * فلمّا التقينا كنتم فوق وصفه

* * *

* 12 * انّ السّعادة فيما أنت فاعله * وفّقت مرتحلا او غير مرتحل

بقيت بقاء الدّهر يا كهف اهله * و هذا دعا [ ء ] للبريّة شامل

* * *

عمرت دراز باد كه جبار ذو المنن * از هر عطيّه‌اى كه دهد عمر خوشتر است

چندان بقات باد كه هنگام حصر آن * عاجز شود محاسب و هم از مؤامره

* * *

در ماتم تو چرخ درآمد بخروش * من در غم تو چگونه باشم خاموش

دور تو نبود بستدى جان پدر * اى جان پدر جام پدر كردى نوش

چون بر سرم اى پدر قضا رفت خموش * هان تا نكنى گريه و زارى و خروش

در دور خطا نكرد ساقى أجل * نوبت برسيد و جام خود كردم نوش

* 13 * قال الإسكندر : لا يستحقر الرّأى الجزيل من الرّجل الحقير ؛ فإنّ الدّرّ لا يستهان لهوان غايصها ، فأخذ صاحب ابن عبّاد فنظمه :

شعر [ لا تحقرنّ الرّأى فهو موافق . . . ]

شعر [ لا تحقرنّ الرّأى فهو موافق . . . ]

لا تحقرنّ الرّأى فهو موافق * حكم الصّواب اذا أتى من ناقص


( 1 ) در اين موضع يك كلمه محو شده است .