بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٧

خواجه نظامى و من كتاب مخزن الأسرار

هرچه ندانى خبرست از سخن * شرح سخن بيشترست از سخن

صدرنشين‌تر ز سخن نيست كس * دولت اين ملك ، سخن راست بس

تا سخنست ، از سخن آوازه باد * نام نظامى بِهِ سخن تازه باد

قافيه‌سنجان كه سخن بركشند * گنج دو عالم بِهِ سخن دركشند

خاصه كليدى كه در گنج راست * زير زبان مرد سخن‌سنج راست

هركه ترازوى سخن سخته كرد * تخت‌وران را بِهِ سخن تخته كرد

پيش‌وپسى « 1 » بست صف كبريا * پس شعرا آمد و پيش انبياء

اين دو نظر محرم يك دوستند * وين همه مغزند و دگر پوستند

هر رطبى كز سر اين خوان بود * آن نه رطب پاره [ اى ] از جان بود

* 459 * جان تراشيده بِهِ منقار گل * فكرت خاييده بِهِ دندان دل

و آنكه درين حجره « 2 » نوائيش نيست * خوشتر از اين حجره سرائيش نيست

چون بِهِ سخن گرم شود مركبش * جان بِهِ لب آمد كه ببوسد لبش

هم‌نفسش راحت جانها شود * هم سخنش ورد زبانها شود

چون فلك از پاى نبايد نشست * تا سخنى از فلك آرى بدست

بر صفت شمع سرافكنده باش * روز فرومرده و شب زنده باش

سينه مكن گر گهر آرى بدست * بهتر از آن جوى كه در سينه هست

به كه سخن دير و پسند آورى * تا سخن از دست بلند آورى

هركه علم بر سر اين راه برد * گوى ز خورشيد و تك از ماه برد

پى سپر كس مكن اين كشته را * بازمده سر بِهِ كس اين رشته را

شكل نظامى كه خيال منست * جانور از سحر حلال منست « 3 » .

( 1 ) بسى . ( 2 ) بالاى اين كلمه ، پرده نوشته شده است . ( 3 ) ر . ك مخزن الاسرار از كليات خمسه نظامى ص 35 و 34 و 33 و 32 و 31 چاپ امير كبير .