بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٦

و له : [ دارد صفا [ ى ] كعبه مقام خليل ما . . . ]

از ما طواف كعبهء خويش بعيد نيست * ز آنجا كه هست قوت سعى جميل [ ما ]

روزى كه ما ز مرحلهء خاك بگذريم * باشد به سوى جنّت كويش رحيل ما

* 446 * باغ بهشت ما چمن روى دلبرست * خالش ختام مشك و ريق سلسبيل ما

در باختيم جوهر جان را ولى چه سود * كو ملتفت نشد بِهِ متاع قليل ما

شورى است در ميانهء أرواح دوستان * از حسرت لب نمكين خليل ما

يا رب چه حكمتست كه درمان‌پذير نيست * چشم سقيم دلبر و جسم عليل ما

يار عزيز يوسف مصر ملاحت است * جايش كنار ديده چون رود نيل

دلدار بر مزار عصا مىگذشت و گفت * دارد نشان عشق ، مزار قتيل ما

* * * كاتب هذه السّطور أبو أحمد عماد بن عصام بن أبى بكر بن محمّد بن عبد الرّحيم بن بكر بن علىّ صاحب الهداية ، رحم اللّه الماضى و عصم الباقى ، كتبها حامدا للّه تعالى « 1 » .

( 1 ) پايين اين صفحه نوشته شده است قال الموت كاو ادامه آن در اصل بياض وجود ندارد و كتابتى بعد از آن صورت نگرفته است .