بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧١
و ما سبقت فيه : [ على ورد خدّيه بنفسج صدغه . . . ]
و مثله فى حشو اللورنيح « 1 »
و مثله فى حشو اللورنيح « 1 »
ما فصمّت « 2 » مثل شعرى فيكم دررا * أستغفر اللّه إلّا درّ مبسمه
و مثلها : [ لها ريقه أستغفر اللّه إنّها . . . ]
و مثلها : [ لها ريقه أستغفر اللّه إنّها . . . ]
لها ريقه أستغفر اللّه إنّها * ألذّ و أشهى فى النّفوس من الخمر
و ممّا تأخذ بمجامع القلب
و ممّا تأخذ بمجامع القلب
بنفسى خال فوق خدّ كأنّه * من الحسن سطر بالعبير منقّط
و صدغان كاللّيلين راما يخاصما * و بينهما شمس الضّحى يتوسّط
و أحسن ما قيل فى الصّدغ
و أحسن ما قيل فى الصّدغ
و من حسن ذاك المشى جاءت فقبّلت * مواطئ من أقدامهنّ الضّفائر
و ما قصر فيه القائل
و ما قصر فيه القائل
اذا مشى جاذبه ردفه * كأنّما يمشى إلى خلفه
و من البدائع : [ علّقت بها كالهّارنا لشّمع . . . ]
و من البدائع : [ علّقت بها كالهّارنا لشّمع . . . ]
علّقت بها كالهّارنا لشّمع « 3 » * فهى لا يكفّ يدأ منه و لو حزّ رأسها
و مماثله : [ هرزن القدود لها دماها . . . ]
و مماثله : [ هرزن القدود لها دماها . . . ]
هرزن القدود لها دماها * و خيّلن القلوب لها ذرايا
و قد أحسن ترصيعا : [ و قد راننى ياقوتتى شفتيه لى . . . ]
و قد أحسن ترصيعا : [ و قد راننى ياقوتتى شفتيه لى . . . ]
و قد راننى ياقوتتى شفتيه لى * و درّ ثناياه زبرجد ساربه
و ما سبقت فيه : [ على ورد خدّيه بنفسج صدغه . . . ]
و ما سبقت فيه : [ على ورد خدّيه بنفسج صدغه . . . ]
على ورد خدّيه بنفسج صدغه * يخال على لوح العقيق زبرجدا
( 1 ) هكذا در متن اللورنيح . ( 2 ) كلمه به ظاهر چنين خوانده مىشود . ( 3 ) كلمات اخير ناخواناست .