بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٧

مرتضى ممالك اسلام أمير عضد مطهّر راست

مجلس بزم تو ز سور و طرب * ناسخ روضهء جنان باشد

من برآنم كه روضه نامى ازوست * بلكه خلد برين برآن باشد

عرصه رزم تو ز شور و شغب * غيرت‌افزاى هفت خوان باشد

* 377 * جوش جيش تو در بسيط جهان * قيروان تا به قيروان باشد

دم شمشير پردلان آن روز * چون دم مرگ جان‌ستان باشد

روز مردان كار ديده بود * كارگردان كاردان باشد

چه زلازل كه آن نفس هستند * چه برابر كه آن زمان باشد

دشمن أر تيره‌دل سبك گردد * گرز بر خصم سرگران باشد

خسرو شهسوار چون خورشيد * زاد و تابنده در ميان باشد

تير اقبال و قدرتش بر كف * بارهء فتح زير ران باشد

آن دم از زور دست و بازويش * رزم دستان و داستان باشد

چه غمت أر جهان جهان دشمن * كار تيغش جهان ، جهان باشد

مشعل تيغ او به سوى جحيم * رهبر كاروان جان باشد

در دل حاسدش هرآنچه بود * تيغ را بر سر زبان باشد

كار أعدايش الفرار بود * سخن خصمش الأمان باشد

خسروا در خرابهء دل من * تيغ تو گنج شايگان باشد

طبع پاك مطهّر ازو صفت * چشمهء مهر درفشان باشد

صفت مدح ذات اشرف تو * پيكر نظم را روان باشد

* 378 * شعر من در مديح ذات شما * سبب عمر جاودان باشد

پادشاها گمان مبر كه رهى * شاعرى خام قلبتان باشد

يا ازين شعر و شاعرى او را * همچو دونان طمع دو نان باشد

همّت من به فرّ دولت تو * فارغ از كون و از مكان باشد

ليك مىخواست جان من كز دل * پيش تخت تو مدح‌خوان باشد