بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٦

مرتضى ممالك اسلام أمير عضد مطهّر راست

آفتابى « 1 » نه كافتاب مدام * پى اسبت بِهِ سر دوان باشد

آسمانى نه كآسمانى به مثل * در ركاب تو هم‌عنان باشد « 2 »

نه خدايى وليك همچو خداى * ذات پاك تو غيب‌دان باشد

نرسد بر سر سرير تو وهم * اگرش سدره نردبان باشد

نكند درك احتشام تو فكر * وگرش عقل ترجمان باشد

منتها [ ى ] مقاصد آمال * با ولاى تو توأمان باشد

وصله [ ى ] آستين حدت تو * وافى آخر الزّمان باشد

تا تو اندر امان حق باشى * عالم از فتنه « 3 » در امان باشد

* 376 * هم در خرّمى گشاده شود * هم دل خلق شادمان باشد

باز با كبك هم‌نفس گردد * گرگ بر بره مهربان باشد

نكند باد پاره جامهء گل * نه ز سنگ آب را فغان باشد

از جهان در زمين معدلتت * زور بر خانهء گمان « 4 » باشد

آن‌كه در دور تو پريشانست * طرّه زلف دلبران باشد

شايد أر در زمان معدلتت * پنبه را شعله پاسبان باشد

زيبد أر در جوار غضبت * ماه را كسوت كتان باشد

دل و دستت به بحر و كان نسبت * نكند هركه خرده‌دان باشد

با دل و دست راد فيّاضت * خود كجا قدر اين و آن باشد

در دلت صد هزار بحر بود * در كفت صد هزار كان باشد

دايم از رشك عقد دستارت * بر سر مهر طيلسان باشد

هركه او بسته [ ى ] هواى تو نيست * دل او خسته [ ى ] هوان باشد

( 1 ) آبدون مد . ( 2 ) در اين موضع جوهرريختگى دارد . ( 3 ) فته . ( 4 ) كمان هم خوانده مىشود .