بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٨

من مقطّعات إبن يمين

جهان لطف كه در جنّت نعيمست آن * كه هست معتكف آستانش من هم كاش « 1 »

و له

هر كو درين « 2 » زمانه طلب‌كار منصبيست * هيچ از نصاب عقل مراد او را نصيب نيست

گيتى به‌جز « 3 » فريب ندارد طريقه [ ئى ] « 4 » * از وى خلاف وعده نمودن غريب نيست

سرور كند به لطف و ز پا بفكند بعنف * اينست عادتش ز وى اينها عجيب نيست

گر دون نسب نپرسد و هست از حسب ملول * پيروز روز آنك حسيب و نسيب نيست

ابن يمين گرت به عمل ميل خاطرست * اول بدان كه آخر آن جز مهيب نيست

حال نحيب و آن عمل و عزل او نگر * يك واعظت چو حال تباه نحيب نيست

چون عزل مرد هست بجاى طلاق زن * خرم كسى كه قاضى و شيخ و خطيب نيست « 5 »

أيضا له

صاحبا بنده را به خدمت تو * سخنى هست عرضه خواهد « 6 » داشت

مهر مهر تو بر نگين دلش * چند سالست تا زمانه نگاشت *

249 * هرگز از شيوهء هوادارى * يك سر موى ز خلل نگذاشت

بدگمانش كه سر بدولت تو * خواهد از خاك بر فلك افراشت

راستى صد اميد داشت به تو * خود كثر آمد هرآنچه مىپنداشت

چون نديد از تو هيچ ترتيبى * فكر بر حال روزگار گماشت

شد يقينش كه خدمت مخلوق * نرساند به شام قوت ز چاشت

هركه داند كه خالقى دارد * كم مخلوق بايدش انگاشت « 7 »

( 1 ) ر . ك ديوان ابن يمين ماخذ ذكر شده قطعه 494 ص 438 . ( 2 ) اين . ( 3 ) بجز . ( 4 ) ء . ( 5 ) ر . ك ديوان ابن يمين ماخذ ذكر شده ، قطعه 188 ص 358 . ( 6 ) در ديوان : خواهم . ( 7 ) ر . ك ديوان ابن يمين ماخذ ذكر شده قطعه 346 ص 345 .