بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٩

محيى الدّين إبن ريلاق « 2 » الموصلىّ

* 241 * لا تخافى إن غبت أن تتناساك * و لا إن حضرتنا أن نملّا

إن تغيبى عنّا فسقيا و رعيا * أو تحلّى بنا فأهلا و سهلا

آخر [ و رحلت عنه و ما له فى حيلة . . . ]

آخر [ و رحلت عنه و ما له فى حيلة . . . ]

« 1 »

و رحلت عنه و ما له فى حيلة * إلّا الوقوف إلى أوان رجوعك

متحيّرا يجرى عليك دموعه أسفا * و تعجّب من جمود دموعك

إن تقتليه و تذهبى بفؤآده * فتحسن وجهك لا تحسن صنيعك

محيى الدّين إبن ريلاق « 2 » الموصلىّ

محيى الدّين إبن ريلاق « 2 » الموصلىّ

بعثت لنا فى سحر فقلبك الوسّنى « 3 » و أنصر جسمى إنّ حصرك ناحل * فحاكاه لكن زاد فى دقّة المعنى

حكيت أخاك البدر فى حال تمّه * سنا و سنآء إذا تشابهتما سنّا

أهيفاء إن أطلقت بالبعد عبرتى * فإنّ لقلبى فى تباريجه سجنا

فإن تحجبى بالبيض و السّمر فالهوى * يهوّن عند العاشق الضّرب و الطّعنا

و ما الشّوق إلّا أن أزورك معلنا * و لو منعت أسد الشّرى ذلك لمعنى

( 1 ) در اين موضع يك بيت كامل خوانده نمىشود . ( 2 ) اين كلمه ظاهرا ريلاق خوانده مىشود . ( 3 ) در اين موضع يك مصراع خوانده نمىشود .