بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٠

حرف الواو

همچو خاكم بر سر راه صبورى معتكف * باد بر بوى تو خواهد بردن از را هم دگر

* * *

هنگام وداعت سخن اين بود كه من زود * بازآيم و ترسم به سخن باز نيايى

* * *

هر كجا مرغ دلى بال گشايد فى الحال * به كمان گرهء ابرو ز هواش اندازد

* * *

همه در طرهء گيسوى تو نتوان پيچيد * كآنچه من ديده‌ام از ملك جمالت مويست

* * *

همان بهتر كه سرّ عشق جانان * بود در لوح دل پيوسته محفوظ

* * *

هرچند ندارى نگه اين دل سوخته را * از دود دل مات نگهدار خدا باد

حرف الواو

حرف الواو

وصلت به جان خريدن سهلست اگر برآيد * جان مىدهم در اين پى باشد مگر برآيد

* * *

وقتى كه پرسشى كنى اصحاب درد را * ما را كه كشته [ ا ] ى به جدايى ، جدا بپرس

* * *