بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٤

* 161 * حرف القاف

وز « 1 » آن قد و قامت قيامتست قيامت * شكيب از آن لب شيرين غرامتست غرامت

* * *

فراغتيست شب وصل را ز چراغ * به شمع گو سر خود گير يا ز پا بنشين « 2 »

* 161 * حرف القاف

* 161 * حرف القاف

قسم بجان تو گفتن طريق عزّت نيست * به خاك پاى تو كان هم عظيم سوگندست

* * *

قبلهء روحانيان خاك سر كوى تست * ماه نو عاشقان طاق دو ابروى تست

* * *

قدمى نه بعنايت به سر خسته عشق * تا به چشم خوش بيمار تو خوشتر گردد

* * *

قصهء زلف تو مىگفتم رخت از تاب برفت * بود نازك‌دل ، سخنها [ ى ] پريشان بر نتافت

* * *

قبول خاك كف پايت ار فتد سر من * به خاك پاى تو كز دوش سرنگون آمد

* * *

قدت بر جويبار حسن سرويست * به آب زندگانى پروريده

( 1 ) در اين موضع به جاى استفاده از حرف ف از حرف و استفاده كرده است . ( 2 ) اين بيت و بيت قبل در حاشيه سمت چپ به صورت عمودى نوشته شده است .