بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠١

حرف العين

ظاهر آمد حسن كان مجموع خوبان داشتند * هست صد چندان ترا جز اندكى حسن وفا

* * *

ظاهر آنست كه ما در سر كار تو رويم * مرگ ما باك نباشد چو بقاى تو بود

حرف العين

حرف العين

عذار و زلف تو در شأن حسن و زيبايى * دو آيتند كه با صبح و شام مىخوانيم

* * *

عكس آيينه ، خيالست كه ماند به رخت * خود نمايش بود ، نيست ز بىخويشتنى

* * *

عمر منست زلفش ميخواهمش هميشه * و آن كيست كاو بخواهد عمرى بدين درازى « 1 »

* * *

عشق رخ تو شيوهء هر پاكبازيست * ما را حقيقتست كه عشقت مجاز نيست

* * *

عشق ورزيدم و عقلم به ملامت برخاست * هركه عاشق شد از او راه سلامت برخاست

* * *

عاشق نديد در حرم دل جمال يار * بر غير يار تا در انديشه درنبست

( 1 ) از اين بيت تا پايان حرف ع در حاشيه سمت چپ به صورت عمودى نوشته شده است .