بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٨

* 158 * حرف الضّاد

صبا به بوى تو چندان دويده بود كه دوش * نداشت تا به سحرگه مجال خفتيدن

* * *

صفت صورت روى تو تحسين مىكردم * صورت چين ز حسد روى به ديوار آورد

* 158 * حرف الضّاد

* 158 * حرف الضّاد

ضيافت مىكند هردم به شيرينى لبت جانرا * هزارش جان فدا بادا چنين دارند مهمانرا

* * *

ضدّند آب و آتش ليكن رخ و لبت را * دادست سازگارى چشمت به سحر باهم

* * *

ضدّند جان و تن قدح باده دردهيد * تا يكدم از مصاحبت هر دو وارهم

* * *

ضايع نشد آب مژه‌ام عاقبة الأمر * بشكفت گل تازه ز گلزار وصالت

* * *

ضعيف گشته‌ام از درد دورى تو چنان * گه‌گاه گريه ، سرشكم برد بهر سويى

* * *

ضبط در كار دل‌شيفته كى يابد راه * تا بود فكر سر زلف تو كارش همه شب

* * *

ضعيفى من بىتاب بين كه يك سر موى * به چشم سوزن بار تنم نمىآيد