بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٦

قطعة فى الأسعدين « 1 »

* 85 * اى صاحب با علوّ همّت * وى از در صد هزار مدحت

از روى تواضع و مروّت * و ز كوى تودّد و فتوّت

يادى كه ز دوستان نمودى * جزوى كه بمخلصان سپردى

بنمود عجب ز خلق و خويت * نز عادت طبع نام‌جويت

از حرف تواضعت نقط بود * و ز گنج مكارمت سقط بود

ز اخلاق مبارك تو حرفيست * [ ز ] انفاس مطيّب تو طرفيست

آن جزو لطيف نغز زيبا * بر لفظ ركيك و خط رسوا

سرتاسر آن سياه كردم * مجموعه از آن تباه كردم

با جملهء عالمان فاضل * چون جمع كنى زهى به جاهل

زين عيب در آن كتاب باشد * زين حشو در آن حساب باشد

پوشيده نباشد از جنابت * وز راى و تفكّر صوابت

كان قصر كه بس لطيف باشد * در جنب دمن نظيف باشد

كردم ز براى هر گزندى * در آتش ازين نمط سپندى

تا چشم بد حسود باشد * چشم بد از آن وقود باشد

هركس ز أصاغر و أعالى * و أصحاب « 2 » فضايل و معالى

* 86 * ميل دل گر بدان سپارد * و إمعان نظر بر آن گمارد

كز آب كرم وضو نمايد * بُود زللش رفو نمايد

لطفى بود آن ز لطفهاشان * بويى بُود آن ز خلقهاشان

تكرار كنم دعا [ ى ] احمد * كالهام چنين كه « 3 » عود احمد

( 1 ) الاسعدان . ( 2 ) وارصحاب . ( 3 ) كى .