بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٣

قال الرّستمىّ مهنّئا الصّاحب بن عبّاد رحمه اللّه بداره

و فى الخدّ منّى سمط درّ منضّد * اذا ذكرت نفسى منازل من حمى

و له

ألم يجنح اللّيل خيل خياله * و عقد الثّريّا مخبر بانحلاله

فقلب لطيف طارق منه مرحبا * فجاور عشق الصّبّ حدّ كماله

و قد هبّ من اكناف مغناه نسمة * تحدّث عن معطار نشر حلاله

و همّت بريق البرق منها مهيّجا * ضبابة ضبّ « 1 » مغرم لجماله

فأضرمن فى الأحشاء جذوة وجده * بها الدّمع يفشى سرّها بانهماله

و أظهرن حبّا مضمرا فى جوارحى * و جدّدن لى تذكار عهد وصاله

و منحن « 2 » دفين الشّوق بين أضالعى * الى منزل فيه مطاف جماله

ألا ليت شعرى هل تصادف مقلتى * محيّاه يوما بعد بعد ارتحاله

* 53 * « 3 » و له * * *

رضابك راحى آس خطل ريحانى * و وجنتك الزّهرا [ ء ] روضى و بستانى

غزال بهىّ الوجه محضرة النّهى * مرير الخفا قاس لذيذ بنان

تنقّلت عن ذكر العذيب و بارق * و علّقت قولى بالرضاب « 4 » و أسنان

و له

أيا ظبية من دأبك النّدو الزّهو * جفونك إن سفك دمى لم يكن غرو

مسخّرة تلك الملاحة كلّها * لعينيك اذ من دأبها الرّمى و الغزو

فؤادى مرعاها و دمعى وردها * ألا فاشربى منه هنيئا لك الحسو

( 1 ) شايد : ضيائه صب . ( 2 ) كلمه مشوش است شايد « صحن » و شبيه آن خوانده شود . كلمه‌اى كه در متن آورديم نيز با وزن شعرى مناسب نيست . ( 3 ) اين صفحه در نسخه عكسى بياض ص 50 است . ( 4 ) شايد « بالرصاف » يا « بالرصاب » باشد .