تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٣

7 - مكروهات وقوف :

و يستحب ان يخرج الى منى يوم التروية بعد الزوال و الامام يصلي بها ثم يبيت بها الى فجر عرفة و لا يجوز وادى محسر حتى تطلع الشمس .

و يدعو عند نزولها و الخروج منها و فى الطريق و ان يقف مع السفح فى ميسرة الجبل داعياً قائماً و ان يجمع بين الظهرين باذانٍ واحد و اقامتين و يكره الوقوف فى اعلى الجبل و قاعداً و راكباً .

5 - مستحب است حجاج روز هشتم ذي الحجة بعد از اذان ظهر به سرزمين منى روند و امام در آنجا نماز گذارد [ نماز ظهر و عصر ] و تا اذان صبح روز نهم در منى بمانند و پس از نماز صبح آهنگ عرفات كنند .

مسأله آخر صحراى منى از جانب عرفات وادى مُحَسّر [ بر وزن مفسّر ] نام دارد و تا آفتاب طلوع نكند نبايد از آن وادى بگذرند .

6 - مستحبات وقوف :

6 - مستحبات وقوف :

الف : هنگامى كه به سرزمين عرفات وارد مىشوند دعاهاى وارده را بخوانند .

ب : به هنگام غروب آفتاب كه از عرفات خارج مىشوند نيز دعا بخوانند .

ج : در طول مسير از منى به عرفات و از آنجا به مشعر نيز دعا بخواند [ تمام اينها به منظور آنست كه آدمى لحظه به لحظه به ياد خدا باشد . . . ] .

د : در جانب چپ كوه عرفات و بر دامنه كوه بايستد و دعا بخواند .

ه - : ميان نماز ظهر و عصر را با يك اذان و دو اقامه جمع كند .

7 - مكروهات وقوف :

7 - مكروهات وقوف :

الف : وقوف بر بالاى كوه عرفات كراهت دارد .

ب : وقوف در عرفات درحالىكه نشسته است كراهت دارد تا مىتواند بايستد [ چون وقوف در اصل لغت به معناى ايستادن است ] .

ج : سواره بودن هم در عرفات كراهت دارد بلكه حتى الامكان پياده باشد .