تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٩

و امّا روزه‌هاى مستحب

و المباهلة و يوم المبعث و مولد النبي ( ص ) و يوم دحو الارض و يوم عاشوراء على وجه الحزن و عرفة لمن لا يضعفه عن الدعاء و اوّل ذي الحجة و اوّل رجب و رجب كله و شعبان كله و ايام البيض و كل خميس و كل جمعة

3 - آخرين پنجشنبه از هر ماه .

4 - روز عيد سعيد غدير [ هيجدهم ذي الحجة ] .

5 - روز گرامى مباهله [ روز بيست و چهارم ذي الحجة كه سابقاً در كتاب صلاة معنى شد ] .

6 - روز مبعث [ يعنى بيست و هفتم رجب المرجب ] .

7 - روز ولادت با سعادت نبى اكرم ( ص ) [ يعنى به عقيدهء مشهور علماء شيعه هفدهم ربيع الأول و به عقيدهء مشهور اهل سنت و بعضى از علماء شيعه همانند محدث كلينى روز دوازدهم ربيع الأوّل ] .

8 - روز دحو الأرض [ يعنى روز بسط زمين از زير كعبه معظّمه كه روز بيست و پنجم ذىالقعده باشد ] .

9 - روز عاشورا به نيّت حزن و اندوه روزه گرفتن مستحب است .

10 - روز عرفه [ نهم ذي الحجة ] البته براى كسى كه روزه گرفتن او را از خواندن دعاهاى وارده در آن روز ضعيف و بىحال نسازد .

11 - روز اوّل ذي الحجة كه روز ولادت پيامبر بزرگ الهى و قهرمان توحيد جناب ابراهيم خليل است .

12 - تمام ماه رجب را روزه گرفتن مستحب است به‌ويژه روز اوّل آن .

13 - تمام ماه شعبان .

14 - ايام البيض [ روز سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم ماه رجب و شعبان و وجه تسميه‌اش آنست كه شبهاى اين سه روز هوا كاملًا روشن است در اثر مهتاب ] .

15 - هر پنجشنبه .